Araştırmacılar arıların, yaban arılarının ve akreplerin iğnelerini; zehirli yılanların dişlerini ve kırkayakların pençelerini inceledi. Tüm bu yapılar, hedefe bir sıvı iletmek için evrimleşti ki bu durum kabaca bir 3D yazıcının nozulunun yaptığı işe benziyor. Ancak yüksek hassasiyetli 3D baskı için hepsinde bazı sorunlar vardı ve tam olarak uygun değillerdi. Öte yandan, sürekli akış optimizasyonu, bazı böceklerin avlarından kan emmek için kullandığı hortumların bir özelliğiydi. Bu hortumlar genellikle kalın deriyi delmeyi kolaylaştırmak için çok ince ve sağlam, beslenmeyi kolaylaştırmak için de düz yapıdaydı. Nozul donörleri için son seçim, tsetse sinekleri, kum sinekleri, yaprak bitleri, tahtakuruları, katil böcekler ve dişi sivrisinekler arasında kaldı. Kazanan ise sivrisinekler oldu.
Ekip, geliştirdikleri cihaza '3D nekroyazıcı' adını verdi. Nekroyazıcı, 18 ile 22 mikron arasında bir çözünürlük elde etti ki bu, piyasadaki en küçük ticari metal dağıtım uçlarını kullanan yazıcılardan iki kat daha küçük bir boyut demek. Gelecekte bu tarz yazıcılar, yaşayan hücreler veya mikroskobik elektronik bileşenler için iskeleler basmak amacıyla kullanılabilecek. Temel fikir, pahalı ve geleneksel 3D yazıcı nozullarının yerini daha uygun fiyatlı organik muadilleriyle değiştirmek.
Koku Alma
Ödülün sahibi: Ilona Croy, Tomasz Frackowiak, Thomas Hummel ve Agnieszka Sorokowska. Dörtlü, bebeklerin ebeveynlerine harika koktuğuna, ancak ergenlerin aynı şekilde kokmadığına dair kanıtlar topladıkları için bu ödüle layık görüldü.
Yeni doğan bebekler denilince akla genellikle hoş olmayan bez kokuları gelebilir, ancak araştırmalar ebeveynlerin bebeklerinin vücut kokularını (bezler hariç) gerçekten de çok hoş bulduklarını gösteriyor. Bu kokunun beyindeki ödül merkezlerini harekete geçirdiği biliniyor ve bilim insanları bunun ebeveyn-çocuk bağının güçlenmesine katkı sağladığına inanıyor. Annelerin, doğumdan sonraki günler hatta bazen saatler içinde kendi yeni doğan bebeklerinin kendine özgü kokusunu diğer bebeklerden ayırt edebildiği bilinen bir gerçek.
Peki, aynı çocuk ergenliğe girdiğinde ne oluyor? Ergenlikte kaçınılmaz hormonal değişiklikler başladığında, ebeveynlerin gençlerin vücut kokularından hoşlanmadıklarına dair pek çok gözlem var. Önceki araştırmalar, çocuklar daha bağımsız hale geldikçe aynı düzeyde bir bağ kurma ihtiyacının azalması nedeniyle bunun böyle olabileceğini öne sürüyordu. Çalışmanın yazarları, 235 ebeveynden bu önemli konuyla ilgili anketler doldurmalarını istedi ve yanıtların bu hipotezle tam olarak örtüştüğünü gördü. Bebeklerin veya küçük çocukların ebeveynleri kişisel kokularından genel olarak çok hoşlanırken, çocuk büyüdükçe bu hoşnutluk düzeyi düştü. Yine de bu koku, kendilerine ait olmayan çocuklara kıyasla hala pozitifti ve hatta partnerlerinin kişisel kokularına duydukları takdirle aynı seviyedeydi.
