Geçen hafta Atlantik kasırga sezonu geleneksel zirve dönemini geride bıraktı. Zirve genellikle 10 Eylül civarına denk gelir. Ancak tropikal dalga bile görülmedi, bırakın fırtına ya da kasırga oluşmasını.
Bu durum dikkat çekici. Normalde yılın bu döneminde tropiklerde deniz yüzeyi sıcaklıkları en yüksek seviyeye ulaşır ve atmosfer uygun olduğunda tropikal sistemlerin yolu açıktır. Bu yıl ise çoğu tropikal sistemin oluştuğu ana bölge Sahra tozu ve rüzgar kesmesiyle tıkanmış durumda.
Kimse şikayet etmiyor. Kıyı bölgelerine ulaşan kasırgalar son derece yıkıcıdır ve karada da ciddi yağışlara neden olabilir. Meksika Körfezi’nde denizde kalan fırtınalar bile enerji fiyatlarını hızla yükseltebilir; bu yıl buna kesinlikle ihtiyaç yok.
Böyle bir şey daha önce hiç yaşanmadı
Sessizlik yine de tarihi boyutta.
Amerika Birleşik Devletleri 1944’ten itibaren uçaklarla Atlantik havzasını izlemeye başladı. Havza Körfez, Karayip Denizi ve kuzey Atlantik Okyanusu’nu kapsıyor. 1944’ten bu yana her yıl 11 Eylül’e kadar en az bir kasırga oluştu. En geç ilk kasırga görülen yıllar 2002’de Gustav ve 2013’te bu tarihte Humberto oldu.
Atlantik kasırga kayıtları resmen 1851’e kadar uzanıyor. Daha eski kayıtlar daha az güvenilir çünkü denizde gelişen fırtınalar gemi raporlarına bağlıydı ve bazı fırtınalar kaçırıldı. Kayıt 1851’e kadar genişletildiğinde bile her yıl en az bir Atlantik kasırgası görülüyor. 1941’de ise ilk kasırga 17 Eylül’e kadar oluşmadı. Bu, kayıtlardaki en geç ilk Atlantik kasırgası tarihi.
Perşembe sonuna kadar Atlantik’te kasırga oluşmayacağını söyleyebilirim. Ulusal Kasırga Merkezi şu anda Atlantik’te tek bir rahatsızlığı izliyor, ancak bu sisteme önümüzdeki iki gün içinde tropikal depresyon ya da fırtına olma şansı “neredeyse sıfır” olarak veriliyor. Kasırgaya dönüşme olasılığı da düşük.
