Dolandırıcılık operasyonları şirket gibi yapılandırılmış durumda. Tek bir bileşikte onlarca “firma” bulunuyor ve Myanmar, Laos ile Kamboçya’da şubeleri var.
Yasaların uygulayıcıları, bankalar ve platformlar her bir mağdur, her bir işlem ya da her bir hesap için kurulmuş durumda. Bu da tam olarak suçluların aştığı seviye.
Operation Shamrock, dolandırıcılık ekonomisinin bağımlı olduğu hizmetleri hedef alıyor: telekom operatörleri, sosyal platformlar, finansal hesaplar ve onları birbirine bağlayan veri.
PYMNTS CEO’su Karen Webster ile konuşmadan bir sabah önce Erin West, Arizona’da 4,5 milyon dolarlık yatırım dolandırıcılığına uğrayan bir erkekten gelen çağrıyı aldı. Adamın mağdura söylenen her şeyi yaptığı ortaya çıktı. Yerel polise, FBI’ın internet portalına ve Gizli Servis’e başvurdu. Karşılığında bir dosya numarası aldı. Parasını bulma şansı olan bir soruşturma almadı.
Tutar mesele değildi. Operation Shamrock’ın kurucusu ve başkanı olan West, dolandırıcıların her zaman yaptığını yaptığı için onun parasını aldığını söyledi.
“4,5 milyon dolar olsun, 450 bin dolar olsun, 45 bin dolar olsun, dolandırıcı elindeki her kuruşu alacak,” dedi.
Arizona’daki adam yalnız değil. Temmuz 2026’da ABD tüketicilerinin %21’i, yaklaşık 57 milyon kişi, son beş yılda bir dolandırıcılığa uğradığını söyledi. Bu veri, PYMNTS Intelligence Fraud Economy serisinin ilk bölümü olan “Fraud’s Loyalty Tax: How Scams Cost Banks Their Customers” raporundan geliyor. Rapor 9.524 ABD tüketicisiyle yapılan bir ankete dayanıyor.
Çoğu kayıp küçük. Mağdurların yarısı en maliyetli dolandırıcılıkta 404 dolar ya da daha az kaybetti. Ancak kuyruk uzun. Ortalama kayıp 9.734 dolar oldu ve mağdurların %1,1’i, yine de yüz binlerce kişi, 250.000 dolar ya da daha fazla kaybetti.
Onun durumu verilerde bir örüntüye uyuyor. Birçok dolandırıcılık hızlı ilerliyor ve mağdurların %43’ü ilk temastan bir saat içinde ödeme yaptı. Yatırım dolandırıcılıkları daha yavaş işliyor. Bu mağdurların yalnızca %37’si bir gün içinde ödeme yaptı, çünkü dolandırıcılar para istemeden önce haftalarca güven inşa ediyor. Daha da yavaş ilerleyen romantik dolandırıcılıklar, Eylül 2025’ten bu yana mağdurların en ağır kayıplarının en hızlı büyüyen kaynağı oldu ve %22 arttı.
West’in gördüğü sorun, başvurduğu sistemin onun etrafında kurulmuş olması. Onun kaybı, onun hesabı, onun dosya kaydı. Onu soyanlar hiç de böyle organize değil.
Dolandırıcılık Bileşikleri Kurumsal Yapıya Sahip Şirketler
West 26 yıl savcı olarak çalıştı ve son üç yılını yalnızca domuz kesme vakalarına ayırdı. Güneydoğu Asya’daki dolandırıcılık bileşiklerinin içinde bulundu. Bulduğu şey bir çetenin değil, bir sanayi parkının görüntüsündeydi.
Organize suç örgütü binayı kontrol ediyor. İçinde onlarca ayrı operasyon alan kiralıyor ve kendi defterlerini tutuyor. Bazıları Brezilyalılara, bazıları Hint asıllı Amerikalılara, bazıları başka nüfuslara uzmanlaşıyor. Myanmar, Laos ve Kamboçya’da faaliyet gösteriyorlar, böylece bir ülkenin polisi bir lokasyonu kapatınca başka bir şube çalışmaya devam ediyor.
“Bu bileşiklerin içinde neler olduğuna dair bildiklerimiz bu ‘kurumsallık’,” diye belirtti West Webster’a. “Organize suç örgütü bileşiği işletiyor, ancak içinde onlarca ve onlarca ‘şirket’ var.”
Bu şirketlerin ürünlerini yıllarca geliştirmeleri için zamanları oldu. West dolandırıcıları hazırlıklı, pratik ve kanıtlanmış senaryolarla çalışan kişiler olarak tanımladı.
“ABD’den bir neslin servetinin çalınmasıyla karşı karşıyayız,” dedi. “Yüzlerce milyar dolardan bahsediyoruz.”
Yapay zeka, faydalı olduğu noktada operasyona giriyor. Sesleri klonlamak, aksanları yumuşatmak, derin sahte videolar üretmek. West bunun bileşikleri baştan yarattığı iddiaları konusunda temkinli davrandı. Çalışmanın yapılabileceği yerin değişebileceğini söyledi. Büyük bileşikler haritada bulunabilir. Dairelerden ve daha küçük yerlerden yapılan iş bulunamaz, bu da işi görmek ve vurmak için daha zor hale getirir.
Dolandırıcılık Ekonomisinin Tedarikçileri Var ve Hepsi Suçlu Değil
Bileşiklerin etrafında bir ekonomi oluşuyor. Yerel sakinler temizlik yapıyor, yemek pişiriyor ve onlara hizmet eden bakkalları işletiyor. Patronlar restoranlarda, dükkanlarda ve eğlence mekanlarında harcama yapıyor.
“Bir yerde büyük bir dolandırıcılık merkezi olduğunda, o dolandırıcılık merkezini desteklemek için kesinlikle dışarıda bir ekonomi gelişiyor,” dedi West. “Bir dolandırıcılık bileşiğini kapatmak yerel ekonomi için çok bozucu.”
Bu yerel tedarik zinciri. Küresel olan daha büyük ve büyük ölçüde meşru. Bir dolandırıcılık operasyonu telefon numaralarına, sosyal medya hesaplarına, mesajlaşma uygulamalarına, banka hesaplarına, kripto altyapısına ve çalınan parayı sınırlar ötesine taşıma yoluna ihtiyaç duyuyor. Bunların her biri birinin sağladığı bir hizmet.
Webster bundan çıkan soruyu özetledi.
“Dolandırıcılık ekonomisinin GSYH’sini nasıl küçültürüz?”
Kimsenin Görevi Bunu Küçültmek Değil, West Bunu Kendine Görev Yaptı
Dürüst cevap, kimsenin buna atanmamış olması. Bir banka şüpheli bir havale görüyor. Bir platform sahte bir profil görüyor. Bir yerel dedektif birikimini kaybeden bir sakini görüyor. Her biri kendi parçasını hallediyor ve parçaları birbirine bağlayan teşebbüs dokunulmadan kalıyor.
Operation Shamrock bu boşluğu doldurmak için var.
“Operation Shamrock’ın misyonu, ulusötesi organize suç hakkında eğitmek, ona karşı seferber olmak ve onu bozmak,” diye vurguladı West.
Onun çerçevesinde bozulma, bağımlılıkları hedef almak demek. Bankalar, teknoloji şirketleri ve telekom sağlayıcıları operatörlerin onsuz çalışamayacağı şeyi kontrol ediyor.
“Onların telekomunu nasıl kapatırız?” diye sordu. “Bu sosyal medya platformlarına erişmelerini nasıl daha zor hale getiririz?”
Bu çalışma veriyle başlıyor ve West verinin kötü olduğunu söyledi. Dolandırıcılık ciddi şekilde az bildiriliyor, bu yüzden yetkililerin sorunu ölçmek için bir baz çizgisi yok ve yaptıkları şeyin işe yarayıp yaramadığını söylemenin bir yolu yok. Kamusal kurumlar ve özel şirketlerin bildiklerini birleştirdiği ortak bir kapasite istiyor. Ödeme verisi paranın nereye gittiğini gösteriyor. Platform verisi tek tek mağdur bazında alakasız görünen hesapları birbirine bağlıyor. Uluslararası baskı çıkışları kapatıyor.
PYMNTS Intelligence’ın dolandırıcılık bildirimine ilişkin verileri bildirim açığının ne kadar genişlediğini gösteriyor. Dolandırıcılığını hiç bildirmeyen mağdurların oranı geçen yıl %26 artarak %11’e yükseldi. En yaygın neden, %28’lik payla bildirim seçeneğinin farkında olmamak. Bir diğer %18’i nasıl başvurulacağı konusunda net bir rehberlik almadığını söyledi, ankette en hızlı büyüyen engel bu. Romantik dolandırıcılık mağdurları sessiz kalma konusunda en olası grup. %40’ı hiç kimseye söylemedi.
Bu sessizliğin mağdurlar için de bir maliyeti var. Bildirmeyenlerin yalnızca %8,1’i parasının tamamını geri aldı.
Bir Mağdurun Davası Bir İpucu, Bir Çıkmaz Değil
West, suçluların yurt dışında olması nedeniyle davaların umutsuz olduğu fikrini reddetti.
Arizona’ya geri dönelim. Dolandırıcılık bir temasla başladı. Bir Instagram profili, bir LinkedIn hesabı, bir WhatsApp numarası. Her biri kayıt üretiyor. Bu kayıtlar başka bir kişiye, bir kabuk şirkete ya da fotoğraf ve kimlik detaylarıyla dolu bir bulut hesabına götürüyor.
“Bu ipleri çekmeye devam ederseniz, insanları tanımlayabilirsiniz,” dedi West.
Eksik olan bu ipleri ölçekli olarak çekme kapasitesi. Yerel bir kurum binlerce karmaşık uluslararası davada derin uzmanlık inşa edemez. Federal analistler bu davaları birleştirebilir ve defalarca ortaya çıkan ortak altyapıyı, aynı aktörleri ve aynı para yollarını hedefleyebilir. Bu bir hırsızlık yerine bir işletmeyi soruşturmak demek.
“Üç ya da dört adım ileriyi düşünmemiz gerekiyor,” diye kaydetti.
Bankalar bunu istemeseler de bu denklemin bir parçası. Dolandırıcılığı finansal kurumuna bildiren mağdurlar, parasını geri alma konusunda en olası grup. PYMNTS Intelligence raporuna göre %42’si parasının tamamını geri aldı; bu oran polisi ve federal portalları tercih eden Arizona’daki adam gibi kanallarla bildirenlerde %20. Ve geri aldıkları para olan dolandırıcılık mağdurlarının %79’u bunu bankası üzerinden aldı.
Bir bankanın dolandırıcılığı nasıl ele aldığı müşterinin kalıp kalmamasını da belirliyor. Mağdurların %17’si bir dolandırıcılık nedeniyle finansal sağlayıcısını değiştirdiğini söyledi. Bir diğer %28’i önümüzdeki 12 ay içinde birincil hesabını taşıma olasılığının yüksek olduğunu söyledi, bu oran 5.000 dolardan fazla kaybedenlerde %41’e çıkıyor. Muhtemel değiştirenler arasında %31’i kurumunun dolandırıcılıktan koruma konusundaki yeterliliği konusundaki endişelerini dile getirdi ve %30’u dolandırıcılık ya da dolandırıcılık meselesini nasıl ele aldığı ya da ele alacağı konusunu işaret etti.
Erin West’in Güneydoğu Asya’daki dolandırıcılık bileşiklerinin içinde gördükleri, işçilerin nasıl işe alındığı, kontrol edildiği ve finansal olarak cezalandırıldığı da dahil.
Bir mağdurun sosyal medya, mesajlaşma ve işlem kayıtlarının araştırmacıları çok daha büyük bir organizasyona nasıl götürebileceği.
Eksik dolandırıcılık bildirimlerinin bankaların ve kolluk kuvvetlerinin mağdurları, para akışlarını ve ağları birbirine bağlayamamasına yol açması.
PYMNTS CEO’su Karen Webster, ödemeler inovasyonu ve dijital ekonomi alanındaki dünyanın önde gelen uzmanlarından biri. Çok uluslu şirketlere danışmanlık yapıyor ve gelişen yapay zeka, sağlık teknolojisi ve gerçek zamanlı ödemeler firmalarının yönetim kurullarında yer alıyor. 2009’da ödemeler, ticaret ve dijital ekonomi alanındaki inovasyonu kapsayan önde gelen medya platformu PYMNTS.com’u kurdu. Webster aynı zamanda NEXT bülteninin yazarı ve sektörler genelinde inovasyonu yönlendirmeye ve paraya çevirmeye odaklanan Market Platform Dynamics’in de kurucu ortağı.
Erin West, ulusötesi organize suç tarafından yürütülen dolandırıcılık operasyonlarını eğitmek, seferber etmek ve bozmak misyonuna sahip Operation Shamrock’ın kurucusu ve başkanı.
