Yapay zeka hakkında çocuklarla konuşmaya karar verdiğimizde, ne duyacağımızı sandığımızı düşünmüştük. Bazıların bunu biraz hile yapmak için kullandıklarını, tıpkı Y Kuşağı ve X Kuşağı'nın CliffsNotes'u açıp formülleri TI-82 hesap makinelerine programladıkları gibi yaptıklarını söylemelerini bekliyorduk. Diğerlerinin ise yapay zekayı nasıl ilham verici şekillerde kullandıklarını anlatmalarını umuyorduk. Ayrıca derin sahtecilikler (deepfake) veya iş kayıpları gibi çocuklara özgü olmayan endişeleri de duymayı bekliyorduk. Ancak 10 ila 18 yaş arasındaki çocuklara yapay zekayı sorduğumuzda aslında duyduğumuz şey, inanılmaz derecede karmaşık ve çok katmanlı bir tabloydu.
Müzik, kaya tırmanışı veya futbol hakkında saatlerce konuşabilen çocukların çoğu, sorularımızı 'bruh' (kanka/ya) ve 'meh' (ne bileyim/önemli değil) gibi kelimelerle yanıtladı ya da yapay zekaya o kadar karşıydılar ki hayatlarının bir parçası yapmak istemedikleri için hiç konuşmak bile istemediler. Bir genç, arkadaşlarının ödev yazmak gibi yapmamaları gerektiğini bildikleri şeyler için yapay zeka kullandıklarını söyledi. Bir diğeri ise çevresel etkileri nedeniyle yapay zekaya elini bile sürmeyeceğini anlattı. Birkaçı da tüm bu alanı iç karartıcı bulduklarını belirtti. 17 yaşındaki Winter, 'Yapay zeka sorunlarımızın çözümü değil' dedi. 'Yaratıcılığın ve eleştirel düşüncenin sonu olmasından korkuyorum.' Yine de görüştüğümüz çocukların çoğu, yapay zekayı en azından biraz olsun kullandıklarını itiraf etti.
Görüştüğümüz ilkokul veya ortaokul çağındaki çocukların çoğu için yapay zeka henüz odaklanılacak bir konu değil ve iPhone veya Snapchat hesabı için yalvardıkları gibi yapay zeka için de yalvarmıyorlar. Birçoğu, yapay zekayla ilk karşılaşmalarının ebeveynleri veya okulları aracılığıyla olduğunu söyledi. Bazen de sadece halihazırda güvendikleri cihazlara ve uygulamalara gömülü bir şekilde orada duruyor. Tıpkı bir Google aramasında olduğu gibi, sadece orada mevcut.
Duyduklarımız verilerle de örtüşüyor. Şubat 2026'da yayımlanan bir araştırmada Pew Araştırma Merkezi, ABD'deki gençlerin yüzde 57'sinin bilgi aramak için sohbet botlarını kullandığını, yüzde 54'ünün okul ödevlerinde yardım almak için bu botlara başvurduğunu ve yüzde 47'sinin ise eğlence veya 오락거리 amacıyla kullandığını ortaya koydu. Sadece yüzde 12'si duygusal destek veya tavsiye almak için kullanmış. Gençler, yapay zekayı potansiyel olarak zararlı şekillerde kullanmaktan ziyade, zararsız şekillerde kullanmaya dört kat daha yatkın. Bazıları bir karakter, bir teknoloji platformu veya diğer çocukların ders çalışmasına yardımcı olacak bir eğitmen oluşturmak için bile yapay zekadan faydalanıyor.
Tüm bunlar endişelerin yersiz olduğu anlamına gelmiyor. Çocuklar filtrelenmemiş içeriklere maruz kalabilir, kendi yargıları yerine bir sohbet botuna güvenebilir veya yanlış bir cevaba inanabilirler; bu tehlikelere karşı korunmaları gerekiyor. Ancak tehlike, bu işten kaçınmak için değil, tam da bu işi öğretmek için bir neden. Gençlere asla araba kullanmamayı öğretmiyoruz. Onlara kör noktalarını kontrol etmeyi öğretiyoruz.
Bizi en çok şaşırtan şey, gençlerin yetişkinlere yapay zeka hakkında ne kadar çok şey öğretebileceği ve onu kullanan çocukların neleri yapay zekaya devredip neleri kendileri yapacaklarını ne kadar net bir şekilde ifade edebilmeleriydi. İşlerini ellerinden almasından ziyade, toplumu nasıl etkileyebileceği konusunda daha endişeliler. Ve teorik olarak onların düşünmesini, konuşmasını, hatta arkadaş edinmesini sağlayabilecek araçlara artan erişimleriyle birlikte, çoğunun direksiyonu kendi ellerinde tutmak istediği anlaşılıyor.
Röportajlar uzunluk ve netlik açısından düzenlenmiştir.
Yazılımcı: Remy, 16 yaşında, New York
'Bir grup hacker, ünlü hesaplara erişim sağlamak için Instagram'ın sohbet botunu kullandı. Hackerlar, botu Obama'nınki gibi hesaplardaki şifreleri sıfırlamaya ve sıfırlama e-postasını kendi e-postalarına göndermeye ikna etti. Ardından hesapları değiştirdiler ve yalnızca yapay zekadan kaynaklanan bir güvenlik açığını kullanarak birkaç ünlü hesaptan aynı anda paylaşımlar yaptılar.'
Yapay zeka denince aklıma gelen ilk kelime 'kayıtsız'. Mevcut uygulamaları kendi kullanımım için o kadar heyecan verici bulmuyorum. Okula gidiyorum. Tae kwon do öğretiyorum. Kitap okuyorum. Arkadaşlarımla oyun oynuyorum. Bunların hiçbirinin yapay zekaya ihtiyacı yok. Yani kullanıyorum tabii. Çoğunlukla okul dışındaki programlama işleri için Claude'un ücretsiz sürümünü kullanıyorum. Bilgisayarımın hız aşırtma (overclock) ayarlarını değiştirip değiştiremeyeceğimi görmek için bir program yazdırdım. Yani çekici tarafını görüyorum.
Ancak okulda, yapay zekanın ödevlerimi daha iyi değil, daha kötü hale getirdiğini düşünüyorum. İngilizce dersinde artık her şey sınıf içi yazma ödevi oldu, çünkü öğretmenler çocukların kopya çekmesini istemiyor. Bu yüzden bütün bir kompozisyon yazmak için sadece 70 dakikamız var ve bence bu yazma becerimi engelliyor. (Princeton'un, bir asırdan fazla bir süredir ilk kez fakülte üyelerinin sınavları gözetlemesine izin vermek için oy kullandığını biliyor muydunuz? Onur kodları 1893'e dayanıyor ve şimdi yapay zeka yüzünden bitti.)
Kodlamaya gelince, ben de kendi başıma bir şeyler inşa etmeyi tercih ederim. Bir arkadaşımla birlikte bir oyun motorunda pekiştirmeli öğrenme modeli yapıyorum; önce rastgele hareket ediyor, bir jetona doğru yürüdüğü için ödüllendiriliyor ve yeterli yinelemeden sonra en verimli yolu kendi kendine öğreniyor. Oyun geliştirme için de yapay zekayı test ettim ama o seviyede değil. Dağınık kodlar yazıyor ve mekanikleri uyumlu bir bütün haline getirmekte kötü. Onu düzeltmek, kendi başıma yazmaktan daha fazla zamanımı alıyor.
'Bence yapay zeka şu anda ilk araba veya ilk uçak gibi. İlginç ama kaba. Açıkça harika bir buluş ama henüz gerçekten iyi değil.'
Genel olarak, yapay zekanın şu anda ilk araba veya ilk uçak gibi olduğunu düşünüyorum. İlginç ama kaba. Açıkça harika bir buluş ama henüz gerçekten iyi değil. Bir yerlere varacak. Okuduğum bir şey, yapay zekanın meme kanserini daha doğru bir şekilde tespit etmesiydi; kendi yanlış pozitiflerini yakalamak için eğitiliyor, böylece bir insan hala doğrulama yapıyor. İşte beni ilgilendiren versiyon bu.
Organizatör: Danielle, 18 yaşında, Kaliforniya
'Yapay zekaya duyulan aşırı güven yoluyla eleştirel düşünme yeteneğimizin zayıflaması ve yanlış bilgi, dezenformasyon ile önyargıların yayılma potansiyeli konusunda en çok endişe duyuyorum.'
Mühendislik okuyorum ve hayat amacım mümkün olduğunca çok insana yardımcı olacak teknolojiler geliştirmek. Benim görüşüme göre, yapay zeka doğuştan iyi veya kötü değil; bu, onu kullanan insanlar tarafından belirleniyor. Şu anda pek çok iyi amaç için kullanılıyor. Kişiselleştirilmiş eğitim ve daha erişilebilir tıbbi teşhislerle insanlara nasıl yardımcı olduğunu düşünün.
Şu ana kadar yapay zeka ile üzerinde çalıştığım en büyük proje Next Voters (Yeni Seçmenler) adını taşıyor. Takım arkadaşlarım daha çok teknik tarafta, ben ise ölçeklendirme üzerinde çalışıyorum. Şu anda çoğunlukla şehir meclislerine ve eyaletlere odaklanıyoruz. Sistemimiz, yoğun, yüz sayfalık belgeleri gelen kutunuza bir başlık ve birkaç sade dilde madde işaretine dönüştürüyor. Ve her şey alıntılanmış durumda, böylece daha fazlasını öğrenmek için doğrudan gerçek politikaya tıklayabiliyorsunuz. Bilgi size geliyor, sizin gidip aramanızı veya sorgulamanızı beklemiyor.
Bir yapay zeka ajanı, belirli bir şehir veya eyalet için resmi devlet kaynaklarını buluyor; meclis web sitesi, önerilen yasa tasarıları, toplantı tutanakları. Bir diğeri bunların gerçek ve güvenilir olduğunu doğruluyor; bir başkası her hafta en son güncellemeler için bunları tarıyor; bir diğeri bunları sivil haklar, göç ve ekonomi gibi kategorilere ayırıyor; sonuncusu ise haftalık bültenimizi yazıyor.
