"Sadece sözü yaymaya çalışıyoruz," diyor Sullivan. "Müşterilerimizin elinde zaten bulunan ve bu işleri yapmalarını sağlayan bir dizi araç var."
Jared Wilson, Missouri'de 3 bin acres mısır ve soya tarlasına John Deere makineleriyle bakan bir çiftçi. Aynı zamanda John Deere'e karşı açılan 99 milyon dolarlık davada isimli davacılardan biri ve mahkemenin verdiği tazminat kararını "temelden hatalı" olarak nitelendirdi. Deneme deneyimimi Wilson'a anlattığımda güldü ve servisin özellikle basit onarımlarda en iyi şekilde çalıştığını söyledi.
"Birden fazla arıza olduğunda nereden başlayacağını çözmek zorundasın," diyor Wilson. "Üç ya da dört farklı teşhis kodun varsa, sorunun ne olduğunu anlamak için ağaçta nereden başlamalısın?"
Wilson Pro Service'i kullanmıyor. Kullanan kimseyi tanımadığını söylüyor, tanıdığı çiftçilerin genellikle yazılımı gri piyasalardan buldukları korsan sürümleri kullanmayı tercih ettiğini, paralarını John Deere'e vermediklerini belirtiyor. Pro Service olsa bile çiftçilerin John Deere'in çiftçilerin eşyalarını tamir etmeleri için gerçekten ihtiyaç duydukları araçları vereceğine her zaman güvenmediğini ekliyor.
"Bunun bu noktaya gelmesi için bir toplu dava ve FTC müdahalesi gerekti," diyor Wilson. "Şimdi söylediklerine inanıyorsan—bunun gerçekten bu olduğu ve istediğimiz her şeyi aldığımız—o zaman sana Arizona'da deniz kenarında arsa satabilirim."
Wilson'a göre böyle bir hizmeti kullanmanın en büyük endişelerinden biri, bayilik sürümüyle müşteri sürümü yazılımın eşitliğini karşılaştırmanın neredeyse imkansız olması. Hindman, yazılım sürümlerinin hepsinin aynı olduğunu söylüyor.
Sorunun bir kısmı PIP'ler, yani ürün iyileştirme planları. John Deere makinelerindeki potansiyel veya mevcut sorunları tanımlamak için bu terimi kullanıyor. John Deere bir PIP yayınlayabiliyor ve bu, belirli bir ekipmana sahip olanlara makinede bir sorun olduğunu bildirmek için gönderiliyor. Ancak bu mesajlar, sistemin önce bir iyileştirme ihtiyacı olabileceğine dair bilgiyi topladıktan sonra ancak gönderiliyor.
