101 kuruluş üzerinde yapılan bir araştırmaya göre, kurumsal yapay zeka ajan orkestrasyonu hızla model sağlayıcı platformlarda yoğunlaşıyor. Bu alanda Anthropic'in Claude platformu, rakibine göre iki kattan fazla farkla önde gidiyor. Platform seçiminde temel modelin çekim gücü belirleyici olurken, başarı ise güvenilir çok adımlı işlem yürütme yeteneğine göre değerlendiriliyor. Ancak araştırma, kurumların hedefleriyle gerçeklik arasında büyük bir uçurum olduğunu gösteriyor: Mevcut 'ajanların' çoğu hâlâ chatbot sarmalayıcılardan ibaret. Kurumların beklediği kontrol düzlemi ise kilitlenmeyi önlemek için bilinçli olarak hibrit bir yapıda olacak şekilde tasarlanıyor ve token tüketimi üzerinde gerçek zamanlı mali kontrol hâlâ istisna olarak kalıyor.
Bu VentureBeat Pulse Research dalgası, kurumsal ajan orkestrasyonunu mercek altına alıyor: Hangi platformlar kullanılıyor, seçimi ne yönlendiriyor, hangi hedefler optimize ediliyor, ajan kontrolünün nasıl yapılandırılması bekleniyor ve en önemlisi, mevcut 'ajanlar' ne kadar orkestre edilmiş durumda ve bunları çalıştırmanın maliyeti ne kadar sıkı kontrol ediliyor.
Araştırmanın temel bulgusu, orkestrasyon hedefi ile orkestrasyon gerçeği arasındaki fark. Kurumlar hızla büyük model platformlarında yoğunlaşıyor: Anthropic'in Claude'u %40 ile birincil platform konumunda ve bu oran rakibinin iki katından fazla. Onu Microsoft (%18) ve OpenAI (%13) takip ediyor. Seçimin arkasındaki temel etken 'model çekim gücü' — yani son teknoloji bir temel modelle doğal uyum (%21). Başarı ise güvenilir, çok adımlı yürütme yeteneğiyle ölçülüyor (görev tamamlama güvenilirliği %32, çok adımlı iş akışı yönetimi %28). Ancak kurumlardan portföylerini dürüstçe değerlendirmeleri istendiğinde, %71'i mevcut 'ajanlarının' dörtte birinden azının gerçek çok adımlı orkestre edilmiş iş akışları olduğunu, çoğunun ise tek sorgulu chatbot sarmalayıcılardan ibaret olduğunu belirtti. Sadece %10'u bu eşiğin yarısını geçebilmiş durumda. Orkestrasyon katmanı, yönetmesi gereken portföyün çok ilerisinde inşa ediliyor.
Bu uçurum, kurumların oluşturduğu mimariyi de şekillendiriyor. 2026 sonuna kadar açık bir çoğunluk (%51) hibrit bir kontrol düzlemi bekliyor — yani sağlayıcıya ait ve harici orkestrasyonun birleşimi. Sadece %6'sı kontrolü tamamen sağlayıcı yönetimindeki bir hizmete devretmeyi planlıyor. Bunun nedeni, kurumların en çok korktuğu riskin %35 ile satıcıya bağımlılık (vendor lock-in) olması. Yatırımlar da bu doğrultuda şekilleniyor: Ajan iş akışı araçları harcamalarda %34 ile başı çekerken, güvenlik ve izin yönetimi %25 ile onu takip ediyor. Mali kontrol ise her alanda geride kalıyor: Dörtte birden fazlasının (%27) kontrolden çıkan bir ajana fatura gelmeden durdurabilecek gerçek zamanlı bir mekanizması bulunmuyor.
Metodoloji
VentureBeat bu anketi, devam eden Pulse Research serisinin bir parçası olarak gerçekleştirdi. Bu araç, kurumsal ajan orkestrasyonuna odaklanıyor. Yanıtlar, 100 veya daha fazla çalışanı olan kuruluşlardan (n=101) alındı ve Haziran 2026'daki tek bir dalgadan oluşuyor. Bu, birden fazla ayı kapsayan bir örneklem olmadığı için rapor kesitsel olarak okunmalı ve aylık eğilimler çıkarılmamalıdır.
Kuruluş büyüklüğüne göre örneklem, kurumsal dilimler arasında eşit dağılmış durumda: 100-499 çalışan, 2.500-9.999 ve 50.000+ (her biri %21); 10.000-49.999 ve 500-2.499 (her biri %19). Katılımcıların rolleri itibarıyla üst düzey ve satın alma kararlarında etkili kişiler olduğu görülüyor: Ürün ve program yöneticileri (%15), CIO/CTO/CISO (%13), danışmanlar ve danışmanlık firmaları (%13) ile veri, yapay zeka ve mühendislik direktörleri ve başkan yardımcıları. 'Diğer' işlev kategorisi %18'de. Satın alma konusunda ise %81'i yapay zeka çözümleri için öneride bulunan, etkileyen veya nihai karar verici konumunda (%66 öneride bulunan/etkileyen, %15 nihai karar verici). Teknoloji/Yazılım %44 ile en büyük sektör olurken, onu Finansal Hizmetler (%17) ve Sağlık/Yaşam Bilimleri (%8) takip ediyor.
101 katılımcıyla örneklem, yönlendirici okumalar için yeterince sağlam olsa da, kendi kendini seçen bir gruptur ve olasılıklı bir örneklem değildir.
Bulgular 1: Orkestrasyon model sağlayıcı platformlarında çalışıyor
Anthropic'in Claude'u önde; açık çerçeveler marjinal durumda
Katılımcılara bugün birincil olarak hangi ajan orkestrasyon platformunu kullandıklarını sorduk. Yanıtlar büyük model sağlayıcılarında — ve özellikle birinde — yoğunlaşıyor.
Bulgular 1 — Orkestrasyon model sağlayıcı platformlarında çalışıyor
%40: Anthropic'in Claude Platformu ve Ajan Yetenekleri — bu oran rakibinin iki katından fazla.
%18: Microsoft AI Foundry / Copilot Studio kullanıyor.
%13: OpenAI'in Agents SDK / Responses API'sini kullanıyor.
%8: Google'ın Enterprise Agent Platformu'nu kullanıyor — ayrıca %2 Amazon Bedrock Agents kullanıyor.
%6: LangChain / LangGraph kullanıyor — %5 kendi özel çözümünü geliştiriyor, %3 ise henüz orkestrasyon yapmıyor.
Bu oranları okurken dikkatli olunmalı. Metodoloji bölümünde belirtildiği gibi, katılımcılar kendi kendini seçen bir gruptur ve bu soruda kendilerinden tek bir birincil platform belirtmeleri istenmiştir. Dolayısıyla bu rakamlar, yapay zeka konusunda aktif olan teknik karar vericilerden oluşan kendi kendini seçen bir kitle içinde, her kuruluşun hangi platformu lider olarak kullandığını ölçmektedir. Bu şekilde oluşturulmuş bir örneklem, harcama ağırlıklı pazar ölçümlerinden önemli ölçüde sapabilir ve her VB Pulse anketi kendi örneklemini ve şirket büyüklüğü karışımını kullandığından, satıcı rakamları anketler arasında karşılaştırılmamalıdır. Bu oranları, bu grubun bugün birincil orkestrasyon bahsini nereye koyduğunun bir portresi olarak okuyun, pazar payı olarak değil.
Model platformları açık ara önde. Anthropic, Microsoft, OpenAI, Google ve Amazon birlikte dağıtımların yaklaşık %80'ini oluşturuyor (101 üzerinden 81). Mühendislik tartışmalarına yön veren açık çerçeveler (LangChain/LangGraph) ve özel geliştirmeler ise tek haneli rakamlarda kalıyor. Anthropic'in %40'lık liderliği — ki bu oran bir sonraki platformun iki katından fazla — Bulgular 2'deki 'model çekim gücü' seçim mantığını yansıtıyor: Kurumlar, üzerine inşa etmek istedikleri modelle birlikte gelen orkestrasyon katmanını seçiyor. Önceki ajan güvenliği dalgasındaki güvenlik satıcılarında olduğu gibi, teknik çevrelerde kategoriyi tanımlayan araçlar henüz kurumsal dağıtımın yoğunlaştığı yerlerde bulunmuyor. Küçük bir %3'lük kesim ise hiç orkestrasyon yapmıyor.
Katılımcılar kullandıkları platformları genel olarak 5 üzerinden 3,94 olarak değerlendirdi (109 yanıt). 'Paranın karşılığı' kriteri de 3,94 olurken, 'uygulama kolaylığı' en düşük puanı aldı: 3,85. Bu, orkestrasyonu beşli izleyici memnuniyet aralığımızda değerlendirme araçlarının hemen önünde, en alt sıralara yerleştiriyor. Kullanıcılarının %96'sının yıl içinde orkestrasyon yaklaşımlarını değiştirmeyi planladığı bir ortamda 5 üzerinden 4'ün hemen altındaki bu puan, geçici bir kabul olarak okunabilir: Platformlar bugün çalıştırmak için yeterince iyi, ancak daha iyisini aramayı durduracak kadar iyi değil. Puanlar, neredeyse evrensel bir değişim niyetiyle birlikte geliyor; bu, kurumların sevdiğinden çok katlandığı bir katman.
Bulgular 2: Model çekim gücü platform seçimini belirliyor
Temel model, araçlar değil, platformu belirliyor
Katılımcılara orkestrasyon platformu seçiminde en etkili faktörün ne olduğunu sorduk. En büyük faktör, temel modelin çekim gücü — ancak esneklik ve geliştirme kolaylığı da onu yakından takip ediyor.
Bulgular 2 — Model çekim gücü platform seçimini belirliyor
%21: Model Çekim Gücü — son teknoloji bir temel modelle doğal uyum.
%17: Modeller ve araçlar arasında esneklik.
%17: Geliştirme kolaylığı.
%14: Güvenlik ve izinler.
%11: Toplam Sahip Olma Maliyeti — %10 ajan yürütmesi üzerinde kontrol.
Model çekim gücünün başı çekmesi, Anthropic'in platform liderliğinin seçim tarafındaki açıklaması: Kurumlar, standartlaştırdıkları sınır modeline en yakın orkestrasyon ortamını seçiyor. Ancak sonraki sıralar tabloyu karmaşıklaştırıyor: Modeller ve araçlar arasında esneklik (%17) ve geliştirme kolaylığı (%17), kurumların bu seçimle sıkışıp kalmak istemediklerini ve Bulgular 6'daki kilitlenme korkusunun habercisi olduğunu gösteriyor. Güvenlik ve izinler (%14) ile toplam sahip olma maliyeti (%11) pragmatik bir satın alma mantığını tamamlıyor. Performans (gecikme/bellek) %4 ile son sırada yer alıyor; bu da benimsemenin bu aşamasında bağlayıcı kısıtlamaların model uyumu ve seçeneklilik olduğunu, ham hız olmadığını hatırlatıyor.
Bulgular 3: İş güvenilir çok adımlı yürütme
Kurumlar orkestrasyonu işi tamamlayıp tamamlamadığına göre değerlendiriyor
Katılımcılara neyi optimize ettiklerini — yani orkestrasyon için birincil başarı ölçütlerini — sorduk. Güvenilirlik ve çok adımlı iş akışı yönetimi öne çıkarken, geliştirici ve kullanıcı odaklı ölçütler geride kalıyor.
Bulgular 3 — İş güvenilir çok adımlı yürütme
%32: Görev tamamlama güvenilirliği.
%28: Çok adımlı iş akışı yönetimi.
%15: Geliştirici deneyimi.
%13: Kullanıcı memnuniyeti.
%12: Maliyet verimliliği.
