2000'li yılların başında Definitive Jux (ya da eski adıyla Def Jux) hip hop'ın geleceği olacakmış gibi görünüyordu. Şirket, deneysel, sınırları zorlayan ve politik temalı birçok sanatçıya ev sahipliği yaparken, Mr. Lif geleneksel anlamda en 'bilinçli rapçi' olarak öne çıkıyordu. Ancak şirketin başındaki isim El-P'nin bunu Def Jux'un kimliğinin önemli bir parçası olarak gördüğü açıktı; zira şirketin yayımladığı ilk kayıt, 2000 tarihli Mr. Lif EP'si 'Enter the Colossus' olmuştu.
Mr. Lif'in bir sonraki çalışması ise 2002 tarihli 'Emergency Rations' EP'siydi. Bu EP, sadece birkaç ay sonra çıkacak olan uzunçalar 'I, Phantom'un habercisi niteliğindeydi. EP, Lif'in hükümet ajanları tarafından kaçırıldığını anlatan bir skeçle açılıyor. 2002'de Pitchfork bu bölüm için 'talihsiz ve toyca' yorumunu yapmıştı. 2026'da ise devlet ajanlarının belgesiz göçmen şüphelilerini ortadan kaybettiği, siyasi muhaliflere dava açtığı ve köklü haber kuruluşlarını Beyaz Saray'dan yasakladığı bir dönemde bu skeç ürkütücü derecede öngörülü görünüyor.
Açılış skeci biraz acemice olsa bile, EP'nin geri kalanı bunu gölgede bırakacak kadar güçlü. Ardından yedi parça geliyor: ateşli politik rap'ler, şaşırtıcı derecede akılda kalıcı nakaratlar ve gotik yeraltından klasik boom bap'e, fütüristik sentez erimelerine kadar uzanan kusursuz prodüksiyon.
Bu amansız, hızlı ateş eden distopik lirizmin fazla yorucu olmasını engelleyen şey, Lif'in baskıcı bir polis devleti karşısında bir ayaklanma örgütlemeye çalışan bir devrimci rolünü üstlendiği gevşek konsept. 'Jugular Vein' parçasında 'Özetle hayat hikâyemi anlatayım, ama acele etmem ve söylemem gerek, çünkü FBI beni arıyor' diye rap yapıyor. Bu parça, EP'nin manifestosu niteliğinde. Devrimci ideallerine gönderme yaparken, Tekken 3'te açılması zor bir karaktere atıfla 'Eddy'yi kullanabilirsin, şimdi Dr. Bosconovitch' oldum' gibi inekçe övünmelerden de geri kalmıyor.
Bence asıl hareketlenme, Edan prodüksiyonu 'Heavily Artillery' ile başlıyor. Davulların amansız askeri yürüyüşü, video oyunu patlamaları ve alçak uğultular, Lif'in acil rap'lerinin talep ettiği türden kaotik bir fon oluşturuyor. 'Home of the Brave'de Lif daha spesifikleşiyor: Bush yönetiminin politikalarını, Afganistan savaşını ve Amerika'nın yabancı petrole olan susuzluğunu hedef alıyor.
Yani Amerikalılar bizim masum ailelerimizi öldürürken tezahürat yapıyor
Ve savaş başlatmak için daha iyi bir yer neresi olabilir ki?
Bir boru hattı inşa et, daha önce istedikleri petrolü alsınlar
Amerika, Rusya'yı Afganistan'dan çıkarmak için Taliban'ı destekledi
Silahları böyle aldılar
Kuzey İttifakı'na karşı savaşıyorlar
Ve düşmanca ortamlarda boru hattı inşa edemeyiz
Bu sözleri, keskin kapılı davulları sentez savaş kornalarıyla birleştiren kendi ritmi üzerine söylüyor. Yozlaşmış politikacıları ve Amerikan ikiyüzlülüğünü eleştirmek yeni bir şey değil, ancak 11 Eylül'ün hemen sonrasında muhalefet genellikle hızla ve bazen de şiddetle bastırılıyordu. Lif, Bush yönetimini eleştiren yalnız değildi ama Sage Francis ile birlikte en erken davrananlardan biriydi. (Daha sonra Immortal Technique, Eminem, Mos Def, Jadakis gibi rapçiler daha açık sözlü hale geldi, ancak çoğu zaman komplo teorilerine saptı.)
'Pull Out Your Cut', Lif'in Wu-Tang Clan'dan Ultramagnetic MCs'e ve KRS-One'a kadar favori rapçilerine saygı duruşu niteliğinde, eski okul funk esintili bir parça. Ama aynı zamanda, bu tür şeylerin popülerleşmesinden çok önce toksik erkekliğin bir eleştirisi.
Adamlar maço takılıyor ve nedenini bilmiyorlar
Hiç yazılmamış ünlü bir motto 'erkekler asla ağlamamalıdır'
Bütün bu duyguları şişele – şimdi n'aber?
Bir kere yetişkin oldun mu iletişim kuramazsın
'Get Wise '91'de Edan hem prodüksiyona hem de mikrofon başına geri dönerken, 'The Unorthodox' ise kekemelik yapan bir boom bap parçası.
Her şey, albümdeki tek El-P prodüksiyonu olan 'Phantom' ile doruğa ulaşıyor. Bir sentez bas hattı öfkeyle koşuştururken, Lif'in adaletsiz bir sistem altında çekilen acılar üzerine düşüncelerinin yankıları arka planda dönüyor ve kapitalizmin boğucu doğasını yansıtıyor. Aynı zamanda El-P'nin kıyamet sonrası, gürültülü ve fütüristik ritmlerini marş haline getirmeyi öğrenmesinin erken bir örneği. Lif, statükoya karşı davasını şu sözlerle noktalıyor:
Bekar anne, sen kimsin? (Ben Phantom)
Ofis çalışanı, sen kimsin? (Ben Phantom)
Sisteme takılmış, sen kimsin? (Ben Phantom)
Geçinmeye çalışan, sen kimsin? (Ben Phantom)
Bunalımlı ve ilhamsız, sen kimsin? (Ben Phantom)
Çok çalışan, beş parasız ve yorgun, sen kimsin? (Ben Phantom)
Eğitim arayan, sen kimsin? (Ben Phantom)
Ne yaparsan yap ilerleyemiyor musun? (Ben Phantom)
Ne yazık ki, Definitive Jux'un dağılmasıyla birlikte Mr. Lif'in 'Emergency Rations'ına ulaşmak zorlaştı (aslında 'I, Phantom' da öyle). Resmi olmayan yollarla YouTube ve Bandcamp'te bulunabilir, ancak büyük platformlarda mevcut değil.
