Sürekli çalışan yapay zekâ kişisel asistanı, yani siz istemediğinizde bile arka planda çalışmaya devam eden asistan, derin öğrenme modellerinin gerçekte nasıl kullanılacağı sorusuna bu yılın yanıtı oldu. Instinct girişimi bir gecede fenomen haline geldi ve Meta, Muse adlı asistanı için pazarlama gücünü sonuna kadar kullandı.
OpenAI geride kalmayacaktı. Şirket, geliştirici gününde eylül sonlarında dots adını verdiği asistanını duyurdu. OpenAI’in kurumsal ürün ekibine liderlik eden Alexander Embiricos, bu ay TechCrunch Dis disrupt’ta bizimle bir araya geldi ve ürünün nereden geldiğini anlattı; anlatım, pek çok şirketin neden sevimli maskotları trilyon parametreli matris çarpım makinelerinin avatarı olarak kullandığına dair soruyla başladı.
“Bir tür yakınsak evrim yaşanıyor” dedi Embiricos yapay zekâ asistanları çalışmalarıyla ilgili. “Ürün üzerinde çalışırken, bunu bir varlık olarak çerçeveleyebileceğimizi ve tek bir sohbet olarak, birçok farklı sohbet değil, görebildiğimizde… sezgisel hale gelmeye başlıyor.”
Asistan, ChatGPT masaüstü ve mobil uygulamalarında Pro katmanı ve üzeri abonelere sunuluyor; planlar ayda 100 dolardan başlıyor. Takvim, e-posta, bilgisayar ve diğer araçlara bağlandığında ajan, işlerinizi halletmenize yardımcı olmaya çalışıyor.
Embiricos, dots’un büyük bölümündeki işlevselliği OpenAI’ın bu yılın başında çıkardığı kodlama aracı Codex uygulaması ile de elde edebileceğinizi belirtiyor. Ancak bunun daha fazla uğraş ve yönlendirme gerektirdiğini söylüyor. Eşinin ajanlarının çalışmaya devam etmesi için bilgisayarını gece boyu açık bırakmaya başlamasını kutladığını hatırladı.
“Ürün ekibinde düşündüğüm şey, bunu insanlara sezgisel ve faydalı nasıl kılariz?” diye sordu Disrupt katılımcılarına. “Bunun çok büyük kısmı ürüne yeni bir teknoloji parçası eklemek değil; kullanıcıya nasıl çerçevelendiği ve nasıl hissettirdiği.”
Sohbet robotundan kodlama aracına, kişisel asistana giden yol
Teknolojinin sezgisel hissetmesini sağlamak, şirketin modellerinin işlevselliğini daha erişilebilir bir şeye yeniden paketlemeyi gerektirdi; bu, yazılım mühendisleri için geliştirdiği ajanlı kodlama araçlarından ChatGPT Work’u çıkardığı yolun zaten üzerinde olduğu bir süreçti. Hatta isim bile—OpenAI logosunun içindeki negatif alana bir gönderme—“nihayetinde her yerde olabilecek bir şey gibi hissettirmek” için seçildi. (Rakip yapay zekâ girişimcisi Elon Musk’ın dot.com alan adını ne zaman öğrendiği sorulduğunda Embiricos, “Çok geç öğrendim” dedi.)
Kalıcı bir ajanın fikri, isteme ihtiyacı duymamasıdır. OpenAI için bu daha fazla token kullanımı demek, kullanıcılar için ise Embiricos’un ifadesiyle “sizin hakkında düşünüyor ve size nasıl yardımcı olabileceğini düşünüyor” gibi daha proaktif bir asistan demek.
Testlerimizde asistanın ileriyi düşünme yeteneği açıkça görülüyor ve çoğu zaman faydalı oluyor, ama henüz tam olarak orada değil. Takvim çakışmalarını ve yaklaşan son teslim tarihlerini işaretliyor, ancak her zaman en zamanında şekilde yapmıyor.
“İlk kez bana bu çakışmalardan birini söylediğinde—bu geliştirmenin çok erken dönemindeydi—şey üç dakika öncesinde söyledi” diyor Embiricos dot’u hakkında. “‘Hey, bu şey yaklaşıyor. Bir şey yapmayı düşünebilirsin.’ Benim sadece üç dakikam var!”
Embiricos zamanlamanın zamanla iyileşmesini bekliyor, ancak proaktif yaklaşım ürünün anahtarı. “Bir drone teslimat girişiminde bir mühendisten bahsediliyordu ve ‘Kesinti yaşadık ve kesintinin farkına vardığımda, benim dot’um kesintinin olduğunu zaten fark etmiş, kesintiyi analiz etmiş ve kesintiyi çözmek için nasıl faydalı bilgilerle bana gelmişti’ diyorlardı.”
Dot’a anahtarları vermek
Çoğu yapay zekâ ajan kullanım senaryosunda olduğu gibi, bir yapay zekâ modelinin faydalı olabilmek için ihtiyaç duyduğu kişisel bilgiler ile bir yazılım şirketine ne kadar kişisel veri açtığınız arasında bir gerilim var. Muse, aile ve arkadaşlarınız hakkında oluşturduğu profiller nedeniyle eleştirildi; yazılım bu sayede örneğin belirli bir arkadaşınızla hangi restorana gitmek isteyebileceğinizi biliyor, aynı zamanda Meta’nın reklam işine de büyük değer katabiliyor. Dots benzer veri topluyor mu?
“Evet, dots’a entegre ettiğimiz proaktif araştırma adını verdiğimiz bir şey var” dedi Embiricos. “Belli bir periyotta, sizin hakkınızda ne bildiğini, hangi sohbeti yürüttüğünü ve erişim izni verdiğiniz şeylerin neler olduğunu düşünüyor, ardından ‘Size nasıl daha faydalı olabilirim?’ diye araştırmaya gidiyor. Ve temelde bunu öneriyor.”
Ajanın veri ihtiyaçlarını ana şirketinin ihtiyaçlarından ayırmak zor. Kendi yapay zekâ kişisel asistanını geliştiren Hark girişimi, OpenAI ve Meta’nın aksine veriyi reklam işini beslemek için toplamadığını açıkça belirtiyor.
Dots ile OpenAI, ajanın ChatGPT’nin kendisiyle aynı gizlilik kontrollerine sahip olduğunu söylüyor: Kullanıcılar model eğitimini kapatabiliyor, yani OpenAI’ın sohbetlerini yapay zekâsını geliştirmek için kullanmasını engelleyebiliyor ve bilgisayarlarındaki hangi kaynaklara erişeceğini kontrol edebiliyor. Yine de bu kontroller ayrıntılı değil ve uygulama ısrarcı olabiliyor. Örneğin bulut sürücülerine salt okunur erişimi kabul etmiyor.
“Bence yapmamız gereken şey temelde süper, süper, süper ayrıntılı kontroller inşa etmek” dedi Embiricos, ancak modelin zekâsını ve takdir yetkisini bu madalyonun diğer yüzü olarak gösterdi.
“Bu aslında piyasaya çıktığımızda biraz eleştiri aldığımız bir şey” dedi Embiricos. “Ajanın ne yapacağına dair gerçekten muhafazakâr varsayılanlar koymuştuk ve çok fazla izin istiyordu. Bu geri bildirimi göreceğimizi bildiğimi hatırlıyorum ama ‘Bu sorun değil, zamanla ayarlayabiliriz’ diye düşünüyordum.”
Kişisel yapay zekâ ajanları ölçeklenebilir mi?
Yapay zekâ ajanları hakkındaki diğer büyük soru ölçeklenebilirlikleri. Sadece birkaç kişinin sahip olduğu zaman eğlenceli ve ajanların zor bulunan rezervasyonları kapması hikâyeleri var. Ancak işletmeler ajanlarla uğraşmak istemeyebilir ve buna hazır olmayabilir. İnsanlar da onlarla uğraşmak istemiyor (not: lütfen yapay zekâ ajanlarınız beni aramasın), Embiricos da bu insanlardan biri. OpenAI’ın kurumsal ortaklarının bir kişiyle etkileşim kurmak istemesi nedeniyle kendisi de bir insan asistanı tutuyor, dedi ve ekledi: “Kişisel olarak asla başkasının ajanı ile bir toplantı yapmak istemem.”
Eğer yapay zekâ sektörü ajanların geleceğimiz olduğu konusunda haklıysa, dünyamızın şu anda işlediği altyapıyı—işletmelerden ve web sitelerinden ödeme ağlarına kadar—aşırı yüklemeden oraya ulaşabilir miyiz?
“OpenAI’da… ajanın dünyayla çalışması için bir sonraki yeteneği piyasaya sürme konusunda her zaman en hızlı hareket etmiyoruz” dedi. “Bunu yaptığımızda, geri kalan ekosistemle çok yakın iş birliği içinde yapıyoruz. Burada çok fazla şey söyleyemeyebilirim ama ödeme işlemcileriyle derinlemesine birçok görüşme içindeyiz.”
Yapay zekâ asistanının ödeme şirketleriyle ortaklıklar yoluyla para harcamasına izin vermek, OpenAI için potansiyel olarak kazançlı bir ilk olur, ancak tüketiciler için de büyük bir talep. Asistana e-posta gelen kutuma erişim izni vermek bile büyük bir talep gibi geliyor, ancak banka hesabım şu an için yasak.
