NASA'nın Endeavour uzay mekiği 7 Eylül 1995’te STS-69 göreviyle fırlatıldı. Bu uçuş, ajans için 100. mürettebatlı uzay uçuşu oldu.
Endeavour, Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’ndeki tarihi Pad 39A fırlatma sahasından havalandı. 11 günlük görev süresince beş mürettebat üyesi bilimsel deneyler yaptı, Spartan 201 adlı uyduyu fırlattı ve geri aldı. Ekip ayrıca Uluslararası Uzay İstasyonu’nun inşasında kullanılacak yöntemleri uygulamak için yaklaşık yedi saat süren bir uzay yürüyüşü gerçekleştirdi.
Astronotlar ayrıca birkaç gün boyunca mekikten bağımsız olarak uçan tabak şeklinde bir uydu olan Wake Shield Facility’yi de fırlattı. Bu, aynı görev sırasında iki farklı yükün fırlatılıp geri alınmasının ilk kez gerçekleştiği andı.
Neden önemliydi
STS-69’un Endeavour uzay mekiğiyle fırlatılması NASA ve ABD uzay keşfi için bir dönüm noktasıydı. NASA astronotları tarafından gerçekleştirilen 100. mürettebatlı uçuş olarak, insanları uzaya taşımak tek seferlik ya da ara sıra yapılan bir iş değildiğini gösterdi.
Beş kişilik mürettebata David Walker komuta etti, pilot Kenneth Cockrell’di. Astronot Jim Voss yük komutanı olarak görev yaptı; bu, uzayda iki farklı yükün fırlatılacağı ilk görevdi. Jim Newman ve Michael Gernhardt da görev uzmanı olarak ekibi tamamladı.
Spartan 201-03 yükü, güneşin dış atmosferinin güneş rüzgarına geçişini incelemek için tasarlanmış bir deneydi. Bu, NASA uzay mekiğinde gerçekleştirilen dört Spartan 201 uçuşundan üçüncüsüydü.
Wake Shield Facility-2 ise bir tür uzay fabrikasıydı. Tabak şeklindeki platform, yeni gelişmiş elektronikler için kullanılabilecek ince filmler yetiştirmek amacıyla uzayda ultravakum ortamı yaratmak için tasarlanmış paslanmaz çelik bir diskti. Disk, 11 günlük görev sırasında iki kez fırlatıldı ve planlanan yedi ince filmden dördünü başarıyla üretti. İkinci fırlatışında ABD Hava Kuvvetleri için bir elektrik alanı deneyi de gerçekleştirdi.
Görevin tek uzay yürüyüşünü astronotlar Voss ve Gernhardt gerçekleştirdi. Endeavour dışında 6 saat 46 dakika çalışarak NASA’nın ekstravehiküler aktivite elbiselerine yeni termal iyileştirmeleri test ettiler ve o dönemde yeni oluşmakta olan Uluslararası Uzay İstasyonu’nun inşası için yeni araç ve teknikler denediler.
NASA’ya göre bu STS-69 görevinde bir uzay tuhaflığı vardı. Mürettebat, NASA’nın ikinci “köpek mürettebatı” ya da Dog Crew II idi ve her astronot bir köpek takma adı benimsemişti.
“Walker Red Dog; Cockrell Cujo; Voss Dog Face; Newman Pluto; ve Gernhardt Under Dog’du,” NASA bir genel bakışta belirtti.
