Geçen gece Kansas City'deki Kauffman Center'da düzenlenen Undertale Determination Symphony konserine katıldım. Oldukça eğlenceliydi! Birçok insan harika kostümlerle gelmişti, seyirci coşkulu ve saygılıydı, müzik ise güzeldi. Daha önce bu tür konserlerle ilgili bazı çekincelerimi dile getirmiştim; özellikle müzisyenlere prova için yeterli zaman tanınmadığı konusundaki şikayetlerimi. Bu sefer de bunu biraz hissettim. Ama genel olarak gerçekten keyifli bir deneyimdi. Şefin "Megalovania"ya ne kadar hakim olduğunu görmek beni çok mutlu etti; kendisinin daha önce Undertale deneyimi olduğunu sanmıyorum ama adam gerçekten ruhuyla çalıyordu.
Ancak üzülerek belirtmeliyim ki yine şikayet etmek için buradayım. Müzikle ilgili değil; müzikler keyifliydi, düzenlemeleri ve icraları harikaydı. Şikayetim, belirli müziklerin eksikliği hakkında. Bu konserin programını hazırlayan, şarkıları seçen ve sıraya dizen kimse onunla konuşmak istiyorum.
Hey, Bunu Yapan Kişi: Lütfen kendini açıkla.
Kötü olmak istemiyorum! Konser harikaydı! Ama şarkı seçimi ve sıralaması beni son derece şaşırttı. Başlangıçta her şey yolundaydı! "Once Upon a Time", "Your Best Friend", "Fallen Down", "Ruins", "Home", "Heartache", "sans" ve "Snowy" şarkıları beklediğiniz sırayla, yani oyundaki kronolojik akışa uygun olarak ilerledi.
Ancak sonra işler biraz tuhaflaşmaya başladı. Papyrus ile ilgili her şeyi es geçip doğrudan "Snowdin Town"a, ardından "Waterfall"a ve nedense "Memory"ye geçildi. "Bird That Carries You Over A Disproportionately Small Gap"in harika bir yorumu vardı, ardından "Dummy!" ve açıklanamaz bir şekilde, senfoni orkestrası tarafından çalınmasına hiçbir şekilde gerek olmayan "Temmie Village" ve "Spooktune" çalındı. "NGAHHH!!!" ve "Spear of Justice"i kabaca doğru sırada dinledik, ancak ardından Hotland'ın tamamını atlayıp "Spider Dance" ve "It's Raining Somewhere Else"e, oradan da Core'u geçip oyunun finaline: "Undertale", "Small Shock", "Bergentruckung" ve 1. Perde'yi kapatan "ASGORE"a geldik. 2. Perde'yi de aynı şekilde detaylandırmayacağım ama o da benzer şekilde kaotikti; oyunun daha önce atlanan kısımlarına oldukça dağınık bir şekilde geri dönülmeden önce True Ending boss savaşı müziği girdi. Tanrıya şükür ki doğru bir şekilde "Megalovania" ile bitti.
Şarkıları bu sırayla koymak için muhtemelen iyi nedenler vardı. Örneğin, film müziğini sırayla çalmaya çalışırsanız, konserin 1. Perdesi için gerçekten iyi, temiz bir final yok; bitiş için devasa bir şey yok. Bu yüzden "ASGORE"u oraya koymalarına saygı duyuyorum, perde için harika bir sondu. Tuhaf sıralamayı atlatabilirim. Ayrıca, üç saat oturup her şeyi çalamayacağımız için belirli şarkıların kaçınılmaz olarak dışarıda bırakılması fikrini de sindirebilirim. Ancak atlanılan şarkıların seçimleri tam bir muamma. "Temmie Village", "Spooktune" ve oyunda bile olmayan "Song That Might Play When You Fight Sans" gibi parçalar çalınırken, hiç çalınmayan ve yer almamalarına tamamen şaşırdığım birkaç şarkı var.
İşte Undertale: The Determination Symphony'de yer almayan ve konser programına dahil edilmemelerine duyduğum şaşkınlık sırasına göre dizilmiş 11 şarkının listesi.
Can You Really Call This A Hotel, I Didn’t Receive A Mint On My Pillow Or Anything
Muhtemelen Undertaledaki diğer bir sürü şarkıyla aynı melodiye sahip olduğu için (kelimenin tam anlamıyla ana Undertale teması) dahil edilmediğini varsayıyorum, bu yüzden gerçekten üzgün değilim. Ama bu caz remixini çok seviyorum ve eğer sadece "His Theme"in müzik kutusu versiyonu olan "Memory"yi çalmak için yeriniz varsa, bunun için de yeriniz vardır.
Stronger Monsters
Yine, bu konuda çok takıntılı değilim; bu, kelimenin tam anlamıyla Harabeler'deki (Ruins) bazı düşmanlar olan ve oyunun tamamını kapsamayan "Hard Mode"un savaş teması. Ama havalı, neşeli küçük bir tema ve "Enemy Approaching" için bir geçiş olarak çok iyi giderdi (buna birazdan değineceğim).
An Ending
Çok güçlü hissetmediğim son şarkı bu, söz veriyorum. Ama "Ruins"in bu ton değiştirilmiş piyano versiyonunun, gerçek final şarkılarını kapsayan uygun bir finale harika bir geçiş olacağını düşünüyorum.
Reunited
Bu, film müziğindeki en uzun şarkılardan biri ve "Hopes and Dreams/SAVE the World"den sonra çok güzel bir sakinleşme sağlıyor. Muhtemelen onu hariç tutan şey uzunluğu oldu, çünkü üç saatlik senfoni konserleri yapamayız. Yine biliyorum, her şarkıyı sığdıramayacağımızı biliyorum, ama 2. perdeyi bitirmek için "Hopes and Dreams/SAVE the World/His Theme/Reunited/Bring It In, Guys!/Last Goodbye" sıralamasını dümdüz çalmamak bana çok mantıksız geliyor!
Quiet Water
Bu şarkı tam olarak "Waterfall"dan hemen sonraya veya "Bird That Carries You Over A Disproportionately Small Gap" ile "Dummy!" arasına çok mükemmel otururdu. Sadece 32 saniye uzunluğunda. Bu senfoni için uzattıkları daha kısa şarkılar varken!
Here We Are
Tamam, artık gerçekten şaşırdığım şeylere geliyoruz. Bu, konserin dahil etmediği iki büyük harita temasından ilki ve bir orkestranın bu ürkütücü temayla neler yapacağını görmeyi çok isterdim. Hatta gerçekten ürpertici bir şeyler için "Amalgam" ile eşleştirilebilirdi.
Start Menu/Menu (Full)
Bence bu, 2. Perde'yi açmalıydı ve ilk menü temasından yavaş yavaş yükselerek, her seferinde enstrümanlar eklenerek, sonunda tüm orkestrayla birlikte nihai, tam tema haline gelmeliydi.
Bring It In, Guys!/Last Goodbye
Oyunun bu iki harika jenerik temasının, çalınırken ekranda ne göstereceklerini bilemedikleri ve muhtemelen oyunun jeneriğini ve Kickstarter destekçilerini göstermek istemedikleri için dahil edilmediğini varsayıyorum. Yine de bu seçim beni rahatsız etti. Kayıttaki o son piyano melodisi oyun versiyonu için Toby Fox tarafından canlı olarak çalınmıştı ve beni her seferinde duygulandırıyor.
Another Medium
Pekala, işler artık biraz saçmalaşmaya başlıyor. "Another Medium" sadece harika bir müzik parçası değil, aynı zamanda oyunun devasa bir bölümü olan Hotland'ın tüm teması. Bu noktaya kadar diğer tüm eksiklikleri kafamda rasyonalize edebildim ama bunun neden dahil edilmediğini gerçekten anlamıyorum.
Battle Against a True Hero
Bu konser jenerik müziğiyle bitmeliydi ve bunu ile "Megalovania"yı bir encore olarak arka arkaya almalıydık. Undyne'e haksızlık edildi, bu film müziğindeki en iyi parçalardan biri.
Enemy Approaching
BU OYUNUN TEMEL, SIRADAN SAVAŞ TEMASI VE KONSERDE ÇALINMADI.
