NASA, 2030'ların başında fırlatılması planlanan PRIMA görevini resmen başlattı. 1,2 milyar dolarlık maliyet sınırıyla geliştirilecek teleskop, uzak kızılötesi gözlem için James Webb'ten kalan bir kriyokooler kullanacak. Ajans aynı zamanda 2040'lar için planlanan ve 11 milyar dolarlık tahmini bütçesi olan Yaşanabilir Dünyalar Gözlemevi için çalışmalarını sürdürüyor.
Disk bulunamayan ölü bir beyaz cüce olan RXJ0528+2838’in etrafında en az bin yıldır süren güçlü bir ok şoku tespit edildi. ESO’nun VLT’siyle yapılan gözlemler yapının ikili sistemden kaynaklandığını doğruladı. Manyetik alan kısmen açıklasa da astronomlar olguyu sürdüren gizemli bir enerji kaynağından şüpheleniyor.
NASA'nın Chandra X-ışını Gözlemevi ile yapılan gözlemlerde, düşük enerjili X-ışını yayıp güçlü ultraviyole radyasyon üreten gizemli nesneler tespit edildi. M101 galaksisi de dahil olmak üzere incelenen gök cisimleri, astrofizikteki iki uzun süreli soruya ışık tutabilir.
Uluslararası bir ekip, yıldız kütleli ve süper kütleli kara deliklerin jet üretmek için aynı kritik beslenme eşiğini paylaştığını ortaya koydu. Gelgit bozulma olaylarını inceleyen araştırmacılar, jetlerin Eddington limitinin yaklaşık yüzde ikisine düşüşle tetiklendiğini tespit etti. Bulgular, kara delik fiziğinin kütleden bağımsız olarak benzer işlediğini gösteriyor ve gelecekteki gözlemler için yol haritası sunuyor.
Yeni süper bilgisayar simülasyonları, James Webb Uzay Teleskobu’nun tespit ettiği Küçük Kırmızı Noktalar’ın erken evrende aşırı hızlı büyüyen kara delikler olabileceğini gösteriyor. Yoğun uzak-morötesi radyasyonun dev yıldız tohumları oluşturması ve gaz disklerinin hızlı beslenmesi bu büyümeyi açıklıyor. Bulgular, Büyük Patlama’dan kısa süre sonra ortaya çıkan süper kütleli kara deliklerin gizemine ışık tutuyor.
Teorik modeller süpernova patlamalarını açıklamada zorlanıyor ve nötrinoların rolü giderek daha net anlaşılıyor. Mevcut modeller, şok dalgasını harekete geçirip yıldızı yok eden ısıtma etkisinin nötrinolardan geldiğini gösteriyor. Nötrinoların elektron, müon ve tau olmak üzere üç tadı arasında salınım yapması ise bu süreci karmaşık hale getiriyor.
UC Riverside ekibi bilgisayar simülasyonlarıyla Venüs’ün aşırı yavaş dönüşünün hipotetik bir ayı içeri doğru sarmalayıp gezegene çarptırabileceğini gösterdi. Araştırma, Venüs’ün ayssız kalmasının büyük bir felakete değil gezegenin kendi kütle çekimi ve dönüş hızına bağlı olabileceğini öne sürüyor. Bulgular, yavaş dönen Dünya benzeri gezegenlerin aylarını uzun süre koruyamayabileceğini işaret ediyor.
NASA Ames Bilim Direktörlüğü, Eylül 2026'nın Ayın Bilim Yıldızları'nı duyurdu. Uzay biyobilimleri, astrofizik, gezegen bilimi ve yer bilimi alanlarında çalışan yedi araştırmacı ve mühendis, NASA misyonuna katkıları nedeniyle onurlandırıldı. Ödüller, Hubble ve Roman teleskoplarından Europa Clipper ön çalışmalarına kadar uzanan projeleri kapsıyor.
NASA'nın James Webb Uzay Teleskobu'ndan bugüne kadar yayınlanan en büyük görüntülerden biri olan IC 348 bölgesi, Jüpiter'in sadece iki katı kütlesindeki kahverengi cüceleri ortaya çıkardı. Gözlemler, yıldız oluşum modellerini zorlayan bu son derece hafif cisimlerin yanı sıra disk ve hidrokarbon izleri gibi beklenmedik bulgular da sağladı. Görüntü, protostar kümeleri ve Herbig-Haro nesneleriyle zengin bir pano sunuyor.
Gökbilimciler, süper kütleli bir kara deliğin ürettiği rüzgarların daha önce tahmin edilenden yaklaşık 100 kat daha güçlü olduğunu keşfetti. XRISM uydusunun gözlemleri, türbülansın yaklaşık 300 bin ışık yılına yayıldığını ve kara deliğin bulunduğu galaksinin çok ötesine ulaştığını gösterdi. Söz konusu enerji, milyarlarca süpernova patlamasının gücüne denk geliyor.
James Webb Uzay Teleskobu, Satürn ile Uranüs arasında dönen cüce gök cismi Chariklo'nun iki halkasında zıt yönde opaklık değişimi tespit etti. İç halka daha opak hale gelirken dış halka daha şeffaf görünüyor. Bulgular küçük cisimlerin halkalarının daha önce sanılandan çok daha dinamik olduğunu gösteriyor.
LIGO'nun 23 Kasım 2023'te kaydettiği GW231123 sinyali, Güneş'in 140 katı ve 100 katı kütlesindeki iki kara deliğin birleşmesine işaret ediyordu. Yeni bir çalışma, sinyalin kütleçekimsel merceklenme nedeniyle büyütülmüş olabileceğini ve gerçek kütlenin daha düşük olduğunu öne sürüyor. Bulgular, yerçekimi dalgası astronomisinin mercek etkilerini kullanarak evrenin en şiddetli olaylarını inceleme potansiyelini gösteriyor.
ALMA radyo teleskobu ve diğer gözlemevleriyle yapılan sekiz yıllık izleme, IRAS 07299−1651’deki iki dev yıldızın aynı buluttan doğmadığını gösterdi. Yıldızların yörüngeleri ve diskleri uyumsuz çıktı ve araştırmacılar birleşmenin yaklaşık 60 yıl önce gerçekleştiğini hesapladı.
Astronomlar, merkezlerindeki süper kütleli kara delikler güçlü radyo jetleri üretmeyi bıraktıktan sonra hızla sönüp kaybolan genç bir kalıntı radyo galaksisi topluluğu tespit etti. 4 Eylül 2026'da yayımlanan çalışma, bu galaksilerin sandığımızdan çok daha kısa ömürlü olduğunu ve uzak olanların daha da hızlı sönerek gözden kaybolduğunu ortaya koyuyor.
Astronomlar, süper kütleli kara deliklerin yakınından geçen ve her karşılaşmada yeni bir ışık patlaması üreterek hayatta kalan yıldızları keşfettiler. Bazı sistemlerde, bu patlamalar gizemli bir şekilde her dönüşte soluyor. Araştırmacılar, yıldızların ilk yaklaşımlarından önce çok hızlı döndükleri için bu durumun oluşabileceğini düşünüyor.
Bilimsel bir araştırma, bazı atom çekirdeklerinin neden beklenenden daha fazla düşük enerjili gamma ışını ürettiğini açıklamaya yardımcı oluyor. Bu keşif, nükleer reaksiyonlar, ağır elementlerin oluşumu ve nükleer enerji hakkında daha iyi modeller geliştirilmesine katkıda bulunabilir.
Astronomlar, bir kara deliğin devasa bir yıldızı şiddetle parçaladığını ve bu olayın ardından garip bir şeyin hayatta kalabileceğini keşfettiler. Bu olay, "Whippet" olarak adlandırıldı ve güneşin enerji çıkışının 400 milyar katına ulaştı.
MIT öncülüğündeki astronomlar, evrenin erken dönemlerinde bulunan ve normal bir yıldızdan 100 milyar kat daha fazla enerji üreten gizemli kırmızı bir nesne keşfetti. 'Kara delik yıldızı' olarak adlandırılan bu yeni kozmik cisim, merkezindeki devasa kara delik ve etrafını saran hidrojen kılıfıyla evrenin başlangıcındaki gizemli kırmızı noktaların sırrını çözebilir.
NASA'nın en yeni astrofizik gözlemevi olan Nancy Grace Roman Uzay Teleskobu, 2026 yılında uzaya fırlatılmaya hazırlanıyor. Teleskop, karanlık enerji, karanlık madde ve ötegezegenler gibi evrenin en büyük gizemlerini çözmek için görev yapacak.
NASA Ames Bilim Direktörlüğü, Ağustos 2026 ayının bilim yıldızlarını Danielle Lopez, Jennifer Claudio ve Duncan Mifsud olarak belirledi. Üç isim, uzay biyobilimleri ve astrofizik alanlarındaki üstün başarılarıyla öne çıktı.
Bilim insanları, çinko-70 çekirdeğinden yayılan düşük enerjili gama ışınlarının gizemli artışını, çekirdek içindeki manyetik değişimlere bağladı. 31 Temmuz 2026'da duyurulan bu buluş, yıldızların, süpernovaların ve nötron yıldızı birleşmelerinin ağır elementleri nasıl oluşturduğuna dair modelleri geliştirebilir.
Warwick Üniversitesi liderliğindeki gökbilimciler, bir kara deliğin etrafında adeta kozmik bir sindirim sistemi keşfetti. Gözlemler, kara deliklerin sönük göründüklerinde bile büyük miktarda maddeyi dışarı atabildiğini ve sandığımız kadar verimli beslenmediğini ortaya koyuyor.
Uppsala Üniversitesi araştırmacıları, Güneş'in daha önce hesaplanandan %55 daha fazla gümüş içerdiğini belirledi. Gelişmiş bir güneş atmosferi modeliyle yapılan hesaplama, 4,6 milyar yıllık bir kozmik gizemi çözüyor ve Güneş ile antik göktaşları arasındaki gümüş miktarı uyumsuzluğunu gideriyor.
Caltech'ten astrofizikçi Jim Fuller'ın yeni modeline göre, Güneş benzeri yıldızlar ölürken düzensiz gaz patlamalarıyla binlerce küçük itme alıyor. Bu itmeler, yıldızları saniyede yaklaşık 1 kilometre hızla uzayda savurabiliyor ve bazı ikili yıldız sistemlerinin dağılmasına ya da çarpışmasına yol açabiliyor.