23 Ağustos 1961’de NASA’nın Ranger 1 uzay aracı, daha sonraki Ay görevleri için yeni teknolojileri test edecek öncü bir görevde fırlatıldı.
NASA’nın Ranger programının nihai amacı Ay yüzeyini fotoğraflamak ve haritalamaktı. Ranger 1’in birincil görevi uzay aracının fonksiyon ve parçalarının performansını test etmekti. Ayrıca uzayda Dünya çevresindeki parçacık ve alanları inceledi.
Tasarımı 37.000 x 684.000 mil (60.000 x 1.100.000 km) yüksekliğinde bir yörüngeye girmesiydi, ancak düşük Dünya yörüngesinin ötesine geçemedi. Roketteki bir arıza motorun erken kapanmasına neden oldu ve araç Dünya çevresinde dönmeye başladı. 30 Ağustos’ta Dünya atmosferine yeniden girdi ve yanarak yok oldu.
Neden önemliydi
Bu ilk uzay başarısızlığı değildi ve sonuncusu da değildi. Ranger 1 düşük Dünya yörüngesinin ötesine geçemedi ve bu görevi hayal etmek, tasarlamak, geliştirmek, inşa etmek ve fırlatmak için harcanan tüm emek, bilim ve mühendislik atmosferde yanarak yok oldu. Bu elbette ekibin istediği sonuç değildi, ancak her uzay başarısızlığıyla inanılmaz derecede çok şey öğreniyoruz.
Geçmiş on yıllardaki sayısız başarısızlık sayesinde bu uzay görevlerinin arkasındaki olağanüstü insanlar, daha önce varlığından bile haberdar olmadığımız sorunları çözmeye zorlandı. Dendiği gibi “uzay zordur” ve Ranger 1 gibi başarısız bir görev bunun sayısız örneğinden sadece biri. Ancak başarısızlık sayesinde yenilik yapmayı ve kozmik sorunlara yaratıcı çözümler bulmayı öğrendik.
