Buna bir alüvyon yüzleşmesi diyebiliriz. Rus Arktik'indeki Severny Adası'nın güney ucunda, nehirler geniş bir vadiyi çevreleyen engebeli araziden hızla akıyor. Daha düz bir zemine ulaştıklarında sular yavaşlıyor ve tortulları alüvyon yelpazesi adı verilen koni şeklindeki yapılar halinde biriktiriyor. Bu Landsat 9 görüntüsünde, bir örgülü nehir boyunca zıt yönlerde birkaç yelpaze görülüyor.
Severny Adası (Ostrov Severnyy), Kuzey Yarımküre'nin soğuk yüksek enlemlerinde yer alan dağlık ve ıssız bir kara parçası. Novaya Zemlya takımadalarının bir parçası olan ada, büyük ölçüde buzullarla kaplı. Özellikle kuzeydeki bazı buzullar denizde sonlanırken, diğerleri karada sonlanarak eriyen sularını buzul akarsularına bırakıyor.
Tortul yüklü akarsular ve adanın topografyası, alüvyon yelpazelerinin oluşumu için uygun koşullar yaratıyor. Bu yapılar tipik olarak dar nehir kanallarının daha düz arazilere açıldığı sarp dağ sıralarının eteklerinde ortaya çıkıyor. Burada nehirler yavaşlayabiliyor, daha küçük kanallara ayrılabiliyor ve tortul biriktirebiliyor. Zamanla kanallar ileri geri hareket ederek yelpaze şeklinde birikintiler oluşturuyor. Aşağıdaki geniş görüntüde, kuzeybatı-güneydoğu yönünde uzanan birkaç vadide karşılıklı yelpazeler sıralanıyor.
Mevsimsel kar erimesi ve buzul akışının, Severny'nin nehirlerine bol miktarda yelpaze yapı malzemesi sağladığı düşünülüyor. Hidrologlar, kar erimesiyle beslenen daha sıcak aylardaki yüksek nehir akışlarının dağlardan daha fazla tortul taşıyabildiğini belirtiyor. Buzullar ayrıca yokuş aşağı hareket ederken büyük miktarlarda aşınmış malzeme üretiyor ve bunların bir kısmı eriyen suyla dışarı atılıyor.
Güney Severny Adası'ndakiler gibi daha küçük, karada sonlanan dağ buzulları, atmosfer ısındıkça erimeye özellikle yatkın. Severny'nin buzu, uzaklığı nedeniyle nispeten az çalışılmış durumda, ancak uydu gözlemleri bilim insanlarına buzulların sağlığı hakkında fikir veriyor. Dijital yükseklik modellerini içeren son analizler, Novaya Zemlya takımadaları genelinde karada sonlanan buzulların 2000'ler ve 2010'larda, özellikle düşük rakımlarda inceldiğini ortaya koydu.
NASA Earth Observatory görüntüleri Lauren Dauphin tarafından, ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu'ndan alınan Landsat verileri kullanılarak hazırlandı. Haber: Lindsey Doermann.
