Önce Bubbles çevreyi ekolokasyonla tarayarak uygun bir hedef balık belirliyor. Ardından yunus, sürünün geri kalanını görmezden gelip o bireyin peşine düşüyor. Bubbles hedefinin yön hareketini taklit ediyor ve çoğu zaman oldukça yakından takip ediyor. Balık ancak kusarak kovalamcadan kurtulabiliyor; bu muhtemelen bir stres tepkisi. Hedef balık uzaklaşırken Bubbles kusulan yemi yutuyor. Bubbles bu süreci yarım saat içinde 10 kez kadar tekrarlayabiliyor ve bunu yalnızca büyük gözlü trevally ile yapıyor gibi görünüyor. Üstelik Bubbles balığın kendisini yemiyor.
Yunuslar genellikle toplu halde beslenirken, Bubbles zaman zaman diğer yunuslarla görülse de avlanmayı yalnız tercih ediyor. Haines’e göre bu öğrenilmiş bir davranış. Bubbles, hızlı yüzen avın peşinden gitmekten daha az enerji harcatan yeni bir beslenme stratejisi geliştirmiş görünüyor. Haines, “Bu davranışı birkaç yıl boyunca tekrarladığını gözlemledik; bu da balıkların en dolu karınlı olanlarını hedefleyerek en ödüllendirici öğünleri elde etmeyi öğrenmiş olabileceğini gösteriyor” dedi.
Bubbles hangi balıkların doyurucu bir öğün yediğini nasıl anlayabiliyor? Yazarlar bunun beslenme stratejisinin tarama aşamasındaki ekolokasyonla ilgili olabileceğini düşünüyor. Diğer türlerin ekolokasyonu kullanarak balık türleri arasındaki farkı anladığı biliniyor; farklı şekiller farklı yapıdaki yankılar oluşturuyor. Ekip video görüntülerinden Bubbles’ın vokalizasyonlarını da örnekledi ve kleptoparazitizm sırasında yoğun bir tıkırtı dizisi ve düşük frekanslı tonlar kaydetti. Ancak bunların hedefi belirlemek için mi yoksa hedefin stres tepkisini artırmak için mi kullanıldığı net değil.
Bu küçük bir örneklem (N=1) ve sınırlı bir veri seti olduğundan, böyle bir davranışın tür genelinde yaygın olup olmadığına ya da Bubbles’ın özel bir durumda olduğuna dair sonuç çıkarmak için daha fazla kanıta ihtiyaç var; bunun için bölgede başka yunuslardan veri gerekiyor. Haines ve ortak yazarları, bu kleptoparazit beslenme davranışının gözden kaçmış olabileceğini düşünüyor; çünkü vahşi doğada bu tür olayları videoya yakalamak oldukça zor.
“Hayvanlara takılan video kamera etiketleri ve insansız hava araçları gibi teknolojilerin kullanımı, bu kaçamak deniz yırtıcılarının gizli davranışlarına dair yeni bilgiler sağlayacaktır” diye sonuçlandırdılar.
DOI: Ecology and Evolution, 2026. 10.1002/ece3.74270 ( About DOIs ).
