Brynn Putnam ve Tristan Walker, çoğu girişimcinin sadece hayal ettiği bir şeyi başarmış durumda: Daha büyük şirketlerin satın aldığı ikna edici şirketler kurmak. Eğitimli bir balerin olan ve küçük bir butik stüdyo zinciri bulunan Putnam, bağlantılı fitness şirketi Mirror'ı kurdu ve şirketi üç yıldan kısa sürede Lululemon'a nakit 500 milyon dolar karşılığında sattı. Stanford işletme okulunda okurken Twitter'da staj yapan Walker ise popüler erkek bakım markası Walker & Company Brands'i kurdu ve şirketi beş yıl sonra Procter & Gamble'a gizli tutulan şartlarla sattı; tutarın 20 milyon ila 40 milyon dolar aralığında olduğu bildiriliyor.
İkisinin de yeniden yola çıkması şaşırtıcı değil; her birinin ne inşa ettiği daha az tahmin edilebilir. Girişimciler genellikle başkalarının şirketlerinin içinde çalışmayı sevmez. Putnam, Lululemon'da genel müdür olarak geçen hayatın kendisi için olmadığını ima etti; Walker ise Procter & Gamble'da beş yıl kaldıktan sonra kendi başına yola çıktı. Yeni şirketleri birbirinden çok farklı olsa da Board ve Heirloom aynı kuzey yıldızını paylaşıyor: İnsanları çevrimdışı, aynı odada bir araya getirmek.
Putnam'ın yeni şirketi Board, fiziksel oyun parçalarını ve jestleri tanıyan 24 inçlik dokunmatik bir masa üretiyor. Ürün tek bir kişinin ekranla yalnız kalması için değil, bir grubun etrafında birlikte oturması için açıkça tasarlandı. Walker'ın Heirloom'u ise ince zanaat meslek okullarını satın alıp ölçeklendiriyor; ilk olarak Hermès'in ilk Amerikan zanaatkar elçisi tarafından kurulan San Francisco'daki bir dericilik okuluyla başlıyor. Walker aynı zamanda, kârlı ve nakit akışı pozitif işler yürüten Walker gibi girişimcilere, girişim tarzı getiri baskısı olmadan kendi şartlarıyla büyümek için alan tanımak üzere kurulan Collaborative Fund girişim sermayesi şirketinden ayrılmış bir fon olan Collaborative Holdings'i de yönetiyor.
Yüzeyde bir oyun konsolu ile bir dericilik okulu arasında pek ortak nokta görünmüyor. Ancak her iki kurucu da aynı şeyi kovalıyor; teknolojinin son on yılda aşındırdığını düşündükleri bir tür bağlantı. İkisi de bunu yeniden kurmanın gerçek para getireceğine inanıyor.
Zamanlama tesadüf değil. Geçen yılın haziran ayında Dünya Sağlık Örgütü'nün Sosyal Bağlantı Komisyonu yalnızlığı resmi olarak tanımlayıcı küresel bir sağlık sorunu olarak sınıflandırdı; komisyon dünya genelinde her altı kişiden birinin etkilendiğini tahmin ediyor ve bu durumun yılda yaklaşık 870 bin ölüme bağlandığını belirtiyor.
Bu soruna çözüm üretme fırsatı da genişliyor. Marriott Bonvoy'un sponsorluğunda bu yıl düzenlenen bir Harris Poll anketine göre Amerikalıların üçte ikisi bu yıl maddi satın almalardan ziyade seyahat gibi deneyimleri önceliklendirdiğini söyledi. Aynı oranda katılımcı perakende alışverişin bugün çok jenerik hissettirdiğini, tüm perakendecilerin aynı görünüp hissettirdiğini belirtti.
Şu ana kadar Doğu Yakası girişimcileri bu alana daha doğal bir şekilde yöneliyor gibi görünüyor. Putnam ve Walker'ın yanı sıra bağlantıya odaklanan yeni işler kuran diğer kurucular arasında Bonobos'un kurucusu Andy Dunn ve Wing'in kurucusu Audrey Gelman bulunuyor.
Dunn'ın yaklaşık beş yıllık şirketi Pie, arkadaş eşleştirme uygulamasından etkinlik keşif aracına, şimdi onun "sosyal yaşam işletim sistemi" olarak adlandırdığı şeye dönüştü. Sistem, koşu kulüpleri veya izleme partileri gibi tekrarlayan sosyal gruplar için kalıcı dijital bir merkez olan "Topluluk Evleri" etrafında şekilleniyor.
Gelman bunu daha önce denemişti. Kadınları bir araya getirme üzerine kurduğu son şirketi Wing, pandemi sırasında kendi çalışanlarına adil davranmadığı yönündeki suçlamalarla kapanmıştı. Şimdi benzer bir şeyi yapmanın farklı bir yolunu buldu. Mevcut girişimi Hudson Valley'deki 11 odalı bir misafirhane olan Six Bells Countryside Inn, aktörlerin kalabalığa karıştığı aylık bir cinayet gizemi yemeği düzenliyor ve tatlıya gelindiğinde birisi ölü bulunuyor. Gizem kasıtlı olarak biraz saçma tasarlandı ve misafirler üzerindeki etkisi de öyle. Bu yaz New York Times'ın haneyle ilgili haberine göre ziyaretçiler rutin olarak gece yarısından sonra bara kalıyor ve yabancılarla numara değiştiriyor.
TechCrunch'ın New York'un West Village bölgesinde düzenlediği son StrictlyVC akşam etkinliğinde Putnam, Mirror'ın kendi hayatı etrafında inşa edildiğini açıkça anlattı. İlk çocuğuna hamileydi, fiziksel fitness stüdyoları işletiyordu ve ekran üzerinden teknolojiyi kullanarak deneyimi eve taşımaya çalışıyordu; kendi ifadesiyle "kendim, bedenim, formum, yansıma" üzerinde çalışmak için.
Board ise tam tersi bir amaçla kuruldu. Artık karma bir ailede beş çocuk annesi olan Putnam, pazarda çok farklı yaş ve yeteneklere sahip insanların birlikte oynayabileceği bir ürün olmadığını keşfettiğini söyledi. "Teknolojiyi paylaşılan bir deneyim yaratmak için nasıl kullanabiliriz?" sorusu dönüşümün itici gücü oldu. Onun deyişiyle bu "dijitalden analoğa bir hareket"ten çok, "teknolojiyi insanları ayırmak yerine bir araya getirmek için nasıl kullanabiliriz" meselesiydi.
Board'un dokunmatik ekranının fiziksel nesneleri tanıması bunun nedeni. Bir uzay gemisi bir eylemi tetikliyor, bir bıçak kesme hareketi yapıyor; geleneksel kumanda düğmeleri ve joystick'ler kullanılmıyor. Böylece bir çocuk ve bir büyükbaba ortak bir öğrenme eğrisi olmadan aynı oyunu oynayabiliyor.
Walker'ın da aynı içgüdüsü vardı ama onunki yapay zekânın iş ve topluluk üzerindeki etkisine dair kaygılardan doğdu. Heirloom'u başlattığını söyledi çünkü yapay zekânın "bilgi işini çalacağından" ve insanları birbirinden uzaklaştıracağından endişeleniyordu. Walker & Company'den sonra bir şey inşa edeceksen, bunun insanları yeniden bir araya getirmesini istiyordu.
İlginç bir bahis. Aynı StrictlyVC etkinliğinde konuşan Walker, ABD'nin dericilik, saatçilik ve parfüm tasarımı da dahil olmak üzere ustalığın aktarılmasını nasıl unuttuğuna inandığını söyledi. 50 yıl boyunca, savunduğuna göre, Amerika ustadan çırağa zinciri kırdı, üretimi dış kaynaklara kaydırdı ve el becerisinin prestijini o kadar azalttı ki çıraklık, dört yıllık bir üniversiteye giremeyenlerin yaptığı bir şey haline geldi.
Heirloom'un bu durumun tersine döndüğü üzerine bir bahsi var ve Walker bunu destekleyecek bir rakam verdi. Kurucu ve yatırımcılarla dolu bir salona, Gen Z ve Gen Alpha'nın yaklaşık yarısının hiç dört yıllık bir derece istemediğini söyledi. Hatta Heirloom'un San Francisco'daki ilk lokasyonundaki kapasitenin yarısından fazlası kariyer değiştirenler veya emekliler tarafından değil, onun "telefonu kapalı yaratıcı çıkış" olarak adlandırdığı şeyi arayan genç teknoloji çalışanları tarafından dolduruluyor.
Şu ana kadar söz konusu olan paralar girişim sermayesi destekli start-up'lar için nispeten küçük. Putnam, üç yıllık Board için risk sermayedarlarından 35 milyon dolar topladı. Pie 24 milyon dolar topladı. Six Bells yaklaşık 3,8 milyon dolar topladı. 11 ay önce kurulan Heirloom ise finansmanını açıklamadı.
Bir istisna WeWork eş kurucusu Adam Neumann. Yalnızlığı fiziksel mekân üzerinden çözmeyi vaat eden yeni konut gayrimenkul girişimi Flow, büyük ölçüde Andreessen Horowitz'den gelen 450 milyon dolardan fazla para topladı ve bu rakam hikâyedeki diğer herkesi geride bıraktı.
Şu anda "birlikte olma"nın kendi başına büyük bir yatırım kategorisi haline gelip gelmeyeceği belirsiz. Toplum için ne kadar iyi olursa olsun, yabancıları birbirleri için ortaya çıkmaya ikna etmek, yazılım göndermek kadar ölçeklenebilir değil. Dikkat çekici olan bu şirketleri kimlerin kurduğu: Putnam, Walker, Dunn, Gelman ve Neumann hepsi daha önce gerçek bir marka inşa etti.
Bu, sermaye toplamayı kolaylaştırıyor ve yatırımcılara bu kişilerin gerçekten insanlar tarafından satın alınan bir şey inşa etmeyi bilen kurucular olduğu konusunda güven veriyor. Her biri bir kez daha topun nereye gideceğini doğru tahmin etti. Müşterilerin ne kadarının peşinden geleceğini bir yıl veya iki yıl içinde daha iyi anlayacağız.
