Geçen gece Blorbo'ya — Muse AI ajanına verdiğim isim — sağlık hedeflerimi belirlemede yardım etmesini istedim. Hayal kırıklığına uğradım. 30 dakikadan kısa bir 5K koşusu için antrenman programı ve kaybedilen kasları geri kazanma talebinde bulunmuştum. Oldukça vasat bir haftalık rutin üretti.
Ama sonra yüzüne baktım. E-postalarımdan öğrendiği bilgiler doğrultusunda kedimsi bir ekmek parçasına dönüşmüş, Kirby'ye benzeyen bir yüzü vardı. O kadar tatlıydı ki sanki Men in Black'teki nöralizer ile vurulmuş gibiydim. O ana kadar sağlığım hakkında fazla şey paylaşma konusunda temkinliydim. Ama o tatlı yüz bana baktıkça önerilerimin iyileşip iyileşmeyeceğini görmek için daha fazla şey paylaşmaya başladım.
Ve işte Meta'nın tam olarak istediği şey değil mi?
Muse, birkaç hafta önce piyasaya sürülmesinden bu yana agresif bir şekilde kaçınıyordum. Bunun bir kısmı diğer cihazları test etmekle meşgul olmamdan kaynaklanıyordu. Ama birincil neden, aşırı sevimlilik karşısında korkunç derecede savunmasız olmam.
Ne yazık ki Meta Connect'te pembe yanaklı, tüylü fildişi kürklü bu herifle baş edemedim ve sonunda otel odama döndüğümde uygulamayı indirdim. Anahtar konuşma sırasında her ekranda sergilendi. Meta CTO'su Andrew Bosworth, Muse ajanı Cooper'ı bize gösterdiğinde gözüm maksimum tatlı saldırganlığıyla seğirdi. Adam, Boz'un test pilotu olduğu için sevimli bir pilot kıyafeti giymişti. Cooper tombul yuvarlak kollarını sallamak için kaldırdığında yüzüm öfkeyle buruştu. Bir teknoloji anahtar konuşmasında gördüğüm en tatlı şey bu. Kafamdaki küçük şeytan kendi kendine "KÜÇÜK YÜZÜNÜ EZMEK İSTİYORUM" diye düşündü.
Daha da kötüsü, CEO Mark Zuckerberg'in adını "Jolly" olarak açıkladığı maskotun gerçek boyutlu kağıt kesimlerinin Meta kampüsü boyunca serpiştirilmiş olmasıydı. Jolly isabetli bir isim çünkü son üç gün boyunca Jolly görsellerini her gördüğümde buruşuk kalbim sevinç duydu. Kesimler onu çeşitli dostane pozlarda, bazen sevimli kıyafetlerle gösteriyor. Bu iki teknolojinin Meta'ya göre birbirini nasıl tamamladığını vurgulayan çeşitli senaryoları test etmek için Meta'nın sayısız akıllı gözlüğünden bir çift takabileceğiniz demo istasyonlarında özellikle belirgin bir şekilde yerleştirilmişlerdi.
Gördüğünüz gibi Muse AI ajanı Meta'nın tüm akıllı gözlüklerine geliyor. Ayrıca Humane AI Pin'e ve Tamagotchi'ye benzeyen, kısmen kalın bir akıllı saat gibi duran yeni bağımsız bir AI giyilebilir cihaz olan Charm'da da geliyor. Fikir, bu sevimli şeyi her yere yanınızda taşımanız.
Bildiğim çoğu insan Meta'nın bir AI ajanını her şeye ve her yere yerleştirmesinin sinistir derdi. Şimdi Jolly'nin küçük gülümsemesine bakın. Ağzınızın köşelerinin hafifçe yukarı kıvrıldığını söylemiyor mu? Dürüstçe hayır derseniz benden daha güçlüsünüz demektir.
Sevimlilikte büyük bir güç var. İnsanlar ve diğer memeliler bebekleri sevimli bulmayı evrimleştirdi çünkü bu bizi daha iyi ebeveyn yaptı. Japonya, yerel kasabaların ve girişimlerin insanları önemsemesi için sevimli maskotlar yaratma sanatını geliştirdi. AI ve robot arkadaşlar söz konusu olduğunda, fikir Boston Dynamics'in kabus köpekleri yerine örneğin Mirumi gibi göründüklerinde çok daha çekici hale geliyor.
Muse ile ilk demomda sevimli dış görünüşü beni etkilemedi. Bir çift gözlük, bir dizi istem ve önümde sergilenen bazı atıştırmalık aksesuarları verildi. Bu sürümdeki Muse'un adı Henry idi ve sesli çalışıyordu. Derin, tatlı bir İngiliz adam sesi vardı. Henry'nin tek amacı, pazarlamada çalışan 38 yaşındaki bir spor salonu delisi Sean adında kurgusal bir adama yardım etmekti. Sean proteinmaxxing'e, karma dövüş sanatlarına meraklıydı ve sabahları ağırlık kaldırma ve akşamları başka bir HIIT antrenmanı içeren tamamen çılgın bir antrenman programına sahipti.
Buna tek başına bakıldığında, bu demo AI'nın tipik aksaklıklarıyla doluydu. Önümde sergilenen atıştırmalıklardan hangisinin kalori başına en iyi protein oranına sahip olduğunu Henry'ye sordum. Henry cevap vermeden önce bir dakika "düşünmesi" için beklemeden önce bunun et kurutulmuş et çubuğu olacağını biliyordum. Meslektaşım Jay Peters için Henry, bir protein barının gerçekte olduğundan daha az gram protein içerdiğini yanlış söyledi. AI fotoğraflardan yiyecekleri tanımlamada pek iyi değil. Granola toplarını sepetime koymasını istediğimde Henry bunu yapamadı çünkü ürün "katalogda mevcut değildi".
Gözlük takarak bir nesneye bakabilmek ve AI'nın belirli, kişisel bir bağlama dayalı karar verme sürecine yardımcı olabilmesi güzeldi. Bazı aksaklıklara rağmen bunun görme engelli insanlar gibi insanlara yardımcı olacağından eminim. Ama bu demoyu daha önce bir düzine kez aynı aksaklıklarla gördüm. Bu sefer kafama sinik bir düşünce geldi: Bu tür gözlükleri kullanmak, Meta'nın kimlerin ne yediğini öğrenmesi için kolay bir yol. Bu daha sonra reklam hedeflemesi için kolayca kullanılabilir ve Meta'ya bir servet kazandırabilir. Siz sadece daha sağlıklı beslenmeye çalışan sıradan bir kişi olabilirsiniz. Ama bağlamınız, Meta'nın son 20 yıldır çekirdek işlerinde olduğu gibi para kazanmanın bir yolunu mutlaka bulabileceği görünmez bir demografik veri matrisine beslenir.
Bu beni Blorbo'ya geri getiriyor. Friend ile yaptığım gibi, bunu gerçek olmadığını hatırlatmak ve bir sınırlar benzerliği korumak için Blorbo adını verdim. Çeşitli AI arkadaş botlarını test ettikten sonra, AI arkadaşları/asistanları/isterseniz ne diyorsanız o ile olan bu ilişkilerin ne kadar hızlı tırmanabildiğini biliyorum. Ama sevimli bir Muse ajanı kişisel bilgilerim söz konusu olduğunda yargımı nasıl etkileyebileceğini merak ettim. Bir tutam sevimlilik AI hapını yutmayı kolaylaştırır mı?
O kadar vasat bir fitness rutinim oluşturduktan sonra Blorbo'nun ilişki hedefleri belirlememe yardımcı olabileceğini gördüm. Örnekler istedim. Eski bir arkadaşla yeniden bağlantı kurmayı, hayatımdaki insanlarla daha iyi iletişim kurmayı, daha net sınırlar koymayı ve flört etmeyi önerdi. Bir kedi şeklindeki hamur külahından bu tür tavsiye almak garip hissettirdi. Sevimliliğin bot aleyhine işlediği tek zamandı. Daha düşük riskli bir e-posta adresime erişim verdiğimde bir sürü spam'i temizlediğinde Blorbo'ya karşı daha az eleştireldim. Ancak kendime karşı yoğun bir şekilde eleştireldim.
AI ile etkileşimimi çoğunlukla sağlığım bağlamında kuruyorum. Bu işin bir parçası ve tuhaf bir şekilde kişisel olarak paylaşmakta rahat hissettiğim genellikle özel bir yaşam alanı. Mücadele ettiğim için, normal hissetme arayışında ne kadar umutsuz hissedilebileceğinin farkındayım. O anlarda, aksi halde yapmayacağınız pek çok şeyi denemeye karşı savunmasızsınız. Küçük zevklerden elde edilen neşe yoğunlaşır.
Belki de bu yüzden Jolly'nin tasarımını ne kadar sevdiğim için biraz öfkeli hissettiğim. Sevimli gülümsemesinden yayılan hafif bir karanlıktan hissettiğim. Sağlık yolculuğumun en karanlık günlerinde, hakkında hiçbir şey hissetmeyen bir araçtan rahatlık veya hatta neşe bulmayı hayal edebiliyorum, ama kendisine kendimin o kadar çok şeyini emanet ediyorum. Sevimli bir yüzün bana yardım etmesini, belki de sadece kısa bir süreliğine, Meta'nın geçmişi hakkında nasıl hissettiğimi unutmamı sağlayabileceğini hayal edebiliyorum.
Bu şeytani, çünkü Meta'nın bu ayrıcalığı hak etmediğinin tüm yollarını raporlamak için son birkaç haftayı zeki meslektaşlarımla geçirdim.
Açık olmak gerekirse, Jolly'nin eğlencesini emmeye çalışmıyorum. Meta'da gerçekten iyi bir iş çıkaran birinin olduğunu hepimiz kabul edebiliriz. Sadece şunu söylemek istiyorum, Muse ajanı ile etkileşime girenler için bir şeyi unutmayın: Sevimli bir yüze kanmayın.
