Biyolojideki pek çok şeyde olduğu gibi, temel rakamlar basit görünse de detaylar oldukça karmaşık. Araştırmacılar sadece erkeklere özgü 289 nöron, sadece dişilere özgü 71 nöron ve her iki cinsiyette de bulunan ancak erkek ve dişilerde farklı şekil ve bağlantılar oluşturan 138 nöron tespit etti. Bu nöronların yukarıda bahsedilen genlerle ilişkisi her zaman doğrudan değildi. Erkeklere özgü nöronların yüzde 90'ı dsx ve fru üretirken, geriye kalan yüzde 10'luk kısım üretmiyordu. Rubin, bu nöronların muhtemelen üreten nöronlarla etkileşime girerek cinsiyete özgü bir kimlik kazandığını öne sürdü.
Her iki cinsiyette de bulunan ancak farklı şekil ve bağlantılara sahip olan nöronlar için de aynı durum geçerli olabilir. Bu nöronların yaklaşık yüzde 40'ında aktif dsx veya fru genleri yoktu. Öte yandan, her iki cinsiyette de tamamen aynı olan nöronların yaklaşık yüzde 7'sinde dsx ve fru aktivitesi bulunuyordu. Bu durum, benzer bir şekil ve bağlantı oluşturmalarına rağmen sinirsel aktivitelerinde başka farklılıklar olabileceğini gösteriyor.
Araştırmada bazı ilginç detaylar da ortaya çıktı. Örneğin, dişinin çiftleşmeye verdiği fiziksel tepkiyi kontrol eden iki nöron tipi erkeklerde de bulundu ve dolaylı olarak kontrol ettikleri doku erkeklerde hiç mevcut olmamasına rağmen aynı temel şekle sahipti. Bu nöronlar bunun yerine erkekler ve dişilerde kurdukları bağlantılar açısından farklılık gösteriyordu.
Araştırma ekibi ayrıca bu cinsiyete özgü nöronların sinir yollarında nerede görev aldığına dair genel bir desen de belirledi. Bu nöronlar anlık duyusal işleme veya motor kontrolden uzak durma eğilimindeydi; bunun yerine daha üst düzey sinirsel işlemeyle uğraşan nöronlarla uyum içinde çalışıyordu. Cinsiyete özgü feromonların varlığını algılayan duyusal nöronlar gibi birkaç istisna bulunuyor. Ancak büyük ölçüde bu nöronlar, temel duyusal işleme tamamlandıktan sonra devreye giriyor ve bu işlemi ilgili davranışlarla birleştirme potansiyeli taşıyor.
Bunu destekler nitelikte, cinsiyete özgü nöronlar bir arada kümelenme eğilimi gösteriyor; bu da ilettikleri sinyallerin yoğunluğunu artırmak için birlikte hareket edebileceklerini düşündürüyor. Makalede belirtildiği üzere, cinsiyete özgü nöronların konumu ve bağlantıları 'cinsiyet farklılıklarının öncelikle entegrasyon ve karar verme alanlarını değiştirirken, duyusal algılama ve hassas ayarlanmış motor arayüzünün daha sabit kaldığı bir hiyerarşiye işaret ediyor.'
