Nvidia'nın tartışmalı DLSS 5'i resmen geldi ve NBA 2K27 ile birlikte piyasaya çıktı. Nvidia'nın yapay zeka destekli ekran kartı sihirbazlığının son versiyonu hakkında konuşacak çok şey var, çünkü önceki DLSS sürümlerinden çok farklı bir his veriyor. Daha önceki sürümler grafik sadakatinden biraz fedakarlık yaparak kare hızını artırmaya odaklanırken, DLSS 5 açıkça grafikleri "iyileştirmeye" çalışıyor ve bunun kare hızlarına etkisi oldukça ilginç.
Artık kendi sistemimde NBA 2K27 oynarken DLSS 5'i doğrudan deneyimleme fırsatım oldu. Son altı ayda DLSS 5 hakkında, ona yönelik endişelerim ve oyun endüstrisi için toksik bir etki olabileceğine dair düşüncelerim üzerine çok konuştum. Aynı zamanda şunu kabul ediyorum; bugüne kadar gördüklerimiz esas olarak Resident Evil Requiem, Hogwarts Legacy, NBA 2K27 ve Starfield gibi oyunlardaki karakter modellerini oldukça agresif bir şekilde değiştiren yapay zeka modelini gösteren karşılaştırmalı duruş fotoğraflarıydı. DLSS açık ve kapalı görüntüleri karşılaştırmak bir şey, bunu oyun oynarken aksiyonda görmek ise tamamen başka bir şey.
Böylece üretken yapay zekaya yönelik tüm korkularımı, şüphelerimi ve hayal kırıklıklarımı birkaç saatliğine bir kenara bıraktım. DLSS 5'i çıkışta resmi desteği olan tek oyun olan NBA 2K27'de denedim ve oyun deneyimini nasıl etkilediğini görmek istedim. DLSS'in son sürümünde neyin işe yaradığını ve neyin yaramadığını burada buldum.
Ne işe yarıyor: Foto gerçekçi ortamlar, NPC'ler ve karakter modelleri (bu tür oyunlarda)
NBA 2K27 bir spor simülasyon oyunudur. Başka bir deyişle Mario Tennis Aces değildir; bir sporu oynamanın arcade deneyimini aktarmaya çalışmaz. Sanal kontrolünüz altında ekranınızda üst düzey bir basketbol maçını en iyi video oyunu yeteneğiyle yeniden yaratmaya çalışır. Bu nedenle geliştiricilerin DLSS 5 gibi bir teknoloji paketine uygun gördüğü bir foto gerçekçilik unsuru hedefler.
Üretken yapay zekayı video oyunu sanat stillerini geliştirmek için kullanmak için birçok nedenden dolayı şiddetle karşıyım, ancak NBA 2K27'de DLSS 5'in gerçekten işe yaradığını kabul etmeliyim. Neyse ki Nvidia'nın şimdiye kadar pazarlama duruş fotoğraflarında gördüğümüz kadar abartılı değil. Evet, oyunda bir yüze baktığımda alarm zilleri hemen çalmaya başlıyor.
"Bu yapay zeka", beynim bağırıyor, "aşırı keskin göründüğü ve sahte resimli gibi durduğu için bu kötü". Ama yine de burada adil olmam gerekiyor; bu tür bir oyunda DLSS 5'in çalıştığını çoğu zaman gerçekten fark etmedim çünkü her şey zaten baştan itibaren oldukça gerçekçi görünüyor.
DLSS 5, baktığınız şeyin arka planında çalıştığında en iyi halindedir. Sahnenin yüzeyi, arka plandaki ortamlar ve nesneler, muhtemelen pek dikkat etmeyeceğiniz ama hepsi birlikte tutarlı, foto gerçekçi bir bütün oluşturan şeyler.
Genel olarak DLSS 5 yassılaştırmıyor - çünkü bir basketbol maçını gerçekten oynarken karakter modellerine o kadar yakın değilsiniz ki yüzlerdeki etkisini gerçekten fark edebilesiniz. DLSS 5'in yaptığı, her şeye dokunduğu her şeye biraz daha derinlik, biraz daha ışık yansıması ve neredeyse ikinci bir 3D yapı katmanı eklemektir. Bazı durumlarda, arenadaki bariyerlerle olduğu gibi, daha fazla detay ekler. Sahnenin yüzeyinde biraz daha ton ekler ve kalabalıklardaki NPC'lerin yüzlerine oyun geliştiricilerinin asla ulaşamadığı bir parlatma ekler.
Bu tür bir oyun için DLSS 5 şeyleri gerçekten etkileyici derecede foto gerçekçi gösteriyor.
Ne işe yaramıyor: Aşırı gerçekçi yüzlerde dudak senkronizasyonu
Her şey gerçekçi bir şekilde çöküyor çünkü DLSS 5 diyalog sahnelerinde çalışıyor. NBA 2K27, kariyer modundaki birçok kesme sahnesinin yanı sıra üç ayda bir saha kenarı röportajları da içeriyor. DLSS 5 çalışıyor ve yüz modellerini biraz daha foto gerçekçi hale getiriyor, animasyon ve ölçeklendirmenin buluşmadığı gerçek bir uyumsuzluk var.
Sonuç olarak, dudakları ve ağızları söyledikleriyle tam olarak senkronize olmayan veya gerçekçi bir şekilde telaffuz etmeyen aşırı gerçekçi görünen yüzlere sahip oluyorsunuz. DLSS 5'in ölçeklendirmesiyle uyuşmayan bir oyun geliştirme katmanı var. Bu, 2K'nın oyunundaki dudak senkronizasyonu animasyonu tarafından alt edilen rahatsız edici bir detaylara dikkat etme hali ve her seferinde beni tamamen oyundan çıkarıyor.
Oyunları daha foto gerçekçi hale getirmek isteyen oyun geliştiricileri için hızlı bir düzeltme bu değil, çünkü insan beynimiz bu rahatsız edici uyumsuzluğu "yanlış" bir şey olarak yakalamaktan kendini alamaz. Hemen Turing testini geçmeyen birinin konuştuğu yapay zeka tarafından üretilmiş bir video gibi görünüyor.
Bu tür bir spor oyununda bu çok yaygın bir durum değil, ancak DLSS 5 kaçınılmaz olarak daha öykü odaklı tek oyunculu oyunlara ulaştığında bunun en büyük düşüşlerinden biri olabileceğini düşünüyorum.
Ne işe yarıyor: Dinamik Çoklu Çerçeve Üretimi açıkken performans
DLSS 5'in performansını kendi oyun bilgisayarımda test ettim, içinde PNY Slim RTX 5080 bulunan bir sistem. NBA 2K27'de yerleşik bir kıyaslama aracı yok, ancak Nvidia'nın son numara çantasının genel oyun performansını nasıl etkileyeceğini hissetmek istedim, bu yüzden NY Knicks ile LA Lakers arasındaki "hemen oyna" maçında kare hızını örnekledim. Bu testlerde aynı oyun parçasını elde edemedim, bu yüzden kesin bir bilim değil, ancak DLSS 5'in genel oyun performansını nasıl etkilediğini hissettirmek, aynı oyuncunun sahada sürüklenmesini simüle etmeye çalışmaktan çok daha önemli, çünkü siz bu kesin testi kendiniz tekrarlamayacaksınız.
Nvidia'nın çerçeve oluşturma numaralarının tamamını DLSS 5 ile birlikte kullandığınızda performans kesinlikle yeterli. Oyunu maksimum ayarlarda, 4K'da, ışın izleme ve dinamik çoklu çerçeve oluşturma açıkken test ettim ve harika oynadı. Herhangi bir hayalet görüntü veya yüzen gecikme fark etmedim, ancak özellikle karakter modelleri üzerinde, genel oyun oynanışı üzerinde değil, ara sıra ekran yırtılmasını fark ettim.
Bazen dalgalanmalar gördüm; kare hızı tam olarak süper kararlı değildi, ancak New York Knicks ile LA Lakers arasındaki hızlı bir maçta kare hızının 222 fps'de dinlenme dönemleri ve ardından 238 fps'lik bir tepe noktasına atlama eğiliminde olduğunu gördüm. Çok oynanabilir ve bu DLSS 5'in açık ve kapalı olduğu, Çoklu Çerçeve Üretimini kullanırken gerçekleşti.
Sorunlar çerçeve oluşturmaya güvenmediğimde ortaya çıktı.
Gerçekten işe yaramıyor: MFG kapalıyken performans
Aynı oyun içi video ayarlarını kullanarak, aynı maçı simüle ederek ve aynı süre boyunca oynayarak oldukça çarpıcı performans etkileri gördüm. Nvidia'nın DLSS 5 için çoklu çerçeve oluşturma araçlarına yaslandığı görülüyor, çünkü bu açık olmadığında kare hızım RTX 5080 üzerinde 49-55 fps arasına düştü. Elimden gelenin en iyisini yapsam da DLSS 5 açıkken kabul edilebilir 60 fps'ye ulaşamadım. Bu, aynı ayarları kullanıp DLSS 5'i kapatmanın 150-165 fps ile süper rahat oynamamı sağlamasıyla karşılaştırıldığında büyük bir performans kesintisi.
Yine, DLSS 5'in tamamen başka bir şey olarak adlandırılması gerektiğini söylemem gerektiğini hissediyorum. DLSS'in tüm amacı her zaman kare hızlarınızı iyileştirmek olmuştur ve yine de çıkışta DLSS 5'in aslında oyun bilgisayarınızın performansı üzerinde çok talepkar olduğu çok açık.
Gerçekten dürüst olmam gerekirse, üretken yapay zekaya karşı olan nefretimi bir kenara bıraksam bile, DLSS 5'in hızlı tempolu basketbol oyun oynanışı sırasında sağladığı görsel sadakat artışı, saniyedeki kare kaybına değmez.
Nvidia'nın zamanla performansı yalnızca iyileştireceğine şüphem yok - DLSS sürekli bir çalışma halinde ve çerçeve oluşturma dahil tüm katmanlarının performansı sürekli iyileşiyor. DLSS 5'i GTC'de ilk gördüğümüzde iki RTX 5090'ın gücünü gerektirdiğini duydum, bu da bu doğruysa sadece altı ayda ne kadar ilerleme kaydedildiğini gösteriyor. Yine de RTX 5060'ın çoklu çerçeve oluşturmanın büyük bir desteği olmadan DLSS 5'i nasıl idare edeceğini düşünmekten ürperiyorum.
Yine, DLSS oyun bilgisayarınızın performansına yardımcı olmak için tasarlanmıştır, daha kötü hale getirmek için değil, bu yüzden DLSS 5 tamamen farklı hedeflere sahip tamamen ayrı bir varlık gibi hissettiriyor.
Ne işe yaramıyor: Oyun zaten baştan itibaren güzel görünüyor
En iyi halinde DLSS 5, NBA 2K27'yi oynama deneyimine bir foto gerçekçilik katmanı ekler, bu kesinlikle etkileyicidir, ancak sorun şu ki oyunun keyfini çıkarmak için gerçekten gerekli değil çünkü onu yaratan sanatçılar zaten kendi başına oldukça etkileyici görünmesini sağladı.
Daha yüksek bir çözünürlükte oynamanın, ışın izlemeyi kullanmanın veya baştan itibaren ölçeklendirmenin doğru olabileceğini biliyorum çünkü tüm bu şeyler gerçekten deneyiminizi geliştirmeye çalışıyor.
DLSS 5 ise tüm bu şeylerden farklı hissettiriyor, çünkü zaten etkileyici olanın üzerine bir katman ekleyerek "daha iyi" olması için değiştirmeye çalışıyor ve bunun bedeli kare hızınız oluyor. Işın izleme muhtemelen en yakın karşılaştırmadır. Sahip olmak güzel, ancak büyük bir performans cezası taşırken, oyunları onsuz çok kolay bir şekilde keyifle oynayabildiğim için muhtemelen kullanmayacağım.
Herhangi bir spor simülasyonu gibi, NBA 2K27 bazen biraz tuhaf yüz modellerine, cansız görünen kalabalık NPC'lere veya yalnızca kısmen ayrıntılı arena ortamlarına sahip olmakla suçlanabilir, ancak DLSS 5 olmadan oyunu oynamak bu şeyleri anlaşılmaz kılmaz. Bu durumda bu oyunlar yıldan yıla satmaya devam etmezdi.
Üstelik bunlar asla gerçekten baktığımız şeyler değil, bu yüzden geliştiriciler onları iyi görünmesi için o kadar çok zaman harcamıyor.
NBA 2K27 ve birçok açıdan DLSS 5'in hedef alacağı "foto gerçekçi" oyunların hepsi günümüzde kendi başlarına yeterince etkileyici görünüyor. DLSS 5 bizim istersek kullanabileceğimiz isteğe bağlı bir şey olabilir, ancak ben kişisel olarak bu şeyleri gerçek gibi göstermek için geliştiricilerin zorlu çabalarını, onların bunu onlar için yapması için ayarladıkları bir yapay zeka modelinden ziyade görmeyi seviyorum. Oyun geliştiricilerinin DLSS 5'i yönlendirmede bir rolü olsa bile, oyunun iyi görünmesi veya görsel olarak etkileyici olarak kabul edilmesi için ihtiyaç duyduğu bir şey değil.
"Vay, DLSS 5 bunu gerçekten iyi gösterdi" diye düşündüğüm her an için, "kötü, bu üretken yapay zeka gibi görünüyor ve beni basketbol oyunundan uzaklaştırıyor" diye düşündüğüm bir veya iki anım da var.
Oynarken bir kez bile, "Bu basketbol oyuncusunun topu gerçekten tutmadığına benziyor çünkü parmaklarındaki ışık doğru şekilde tepki vermiyor" diye düşünmedim. Asla, "Yüzlerin televizyondaki görünümleriyle tamamen aynı olması halinde bu basketbol oyununu çok daha fazla keyifle oynardım" diye düşünmedim.
Asla, "Bu oyunu DLSS 5'i kapatmadan olduğundan daha fazla takdir edebilmek için DLSS 5'i tekrar açmam gerekiyor" diye düşünmedim.
