L. Gordon Cooper, Jr., 1963 yılında Mercury-Atlas 9 görevi sırasında Dünya'yı 70mm kamera ile 29 renkli fotoğraf çekti. Cooper, uzay aracının penceresinden görünen manzarayı tarif etti ve araçların tozlu yollarda hareket ettiğini, trenlerin duman çıkardığını ve evlerin tepelerini gördüğünü söyledi.
Ancak bazı uzmanlar, Cooper'ın iddialarını sorguladı. Cooper'ın gerçekten Dünya'nın yüzeyindeki nesneleri 100 mil uzaklıktan görebildiği konusunda şüpheler vardı. Bazı görsel uzmanları, astronotların 20/20 görmesine rağmen, 150 feet uzunluğundaki nesneleri açıkça göremeyeceklerini düşünüyordu.
Cooper'ın 20/12 görmesi olduğu bildirildi, ancak bazıları onun beyaz bir arabanın toz bulutlarını U.S.-Meksika sınırında gördüğünü iddia etmesine şüpheyle yaklaştı. Cooper, iddialarında yalnız değildi. Diğer Mercury astronotları da Dünya'yı çarpıcı detaylarla gördüklerini rapor ettiler.
NASA ve ortakları, Gemini V ve VII görevleri sırasında görsel keskinlik deneyleri gerçekleştirdi. Deneylerin ilkinde, astronotlar bir optik cihaz aracılığıyla baktı ve çeşitli pozisyonlarda ve kontrast seviyelerinde dikdörtgenler gördü. Astronotlar, dikdörtgenlerin yönünü belirlemeye çalıştı.
Diğer bir deneyde, devasa bir görsel keskinlik çizelgesi oluşturuldu. Çizelge, 150 ila 600 feet arasında değişen beyaz dikdörtgenlerden oluşuyordu. Deney ekibi, dikdörtgenleri Laredo, Teksas ve Carnarvon, Avustralya'ya yerleştirdi ve Gemini V ve VII astronotlarına, uzaydan yönlerini belirlemelerini istedi.
Bu görsel keskinlik aracı, "Göz-Q" çizelgesi olarak adlandırıldı. Deneyler, astronotların uzaydan Dünya'yı görmelerini ve görsel keskinliklerini test etmeyi amaçlıyordu.
