“Ekososyalist ütopya” temalı bir oyun yapan, öne çıkan sol görüşlü bir geliştiricinin oyunu “yerel yetenekle ve kapitalistlerin, pazarlamacıların ya da rantçıların minimum katılımıyla” geliştirilmişse, üretken yapay zekâdan uzak olması gerekmez mi?
… Değil mi?
Eylülde çıkan Future? No Thanks!, takma adıyla Molleindustria olarak bilinen Paolo Pedercini tarafından geliştirilen bir macera oyunu. Oyun, iklim değişikliğinin “nihayet ele alındığı, demokrasinin geliştiği ve teknolojinin kamu yararına hizmet ettiği” bir gelecekte, yardımla yaşamını sonlandırmadan önce yapılacaklar listesini tamamlamaya çalışan, bulunduğu yere ait olmayan huysuz bir yaşlı adamı takip ediyor.
Oyun şimdi, başlangıçta açıklanmayan üretken yapay zekâ kullanımı nedeniyle sıkıntıda. Bu hafta yayımlanan bir blog yazısında — teşekkürler Rock Paper Shotgun — Pedercini, oyunun yapay zekâ üretimi içerik barındırdığını doğruladı. Buna Suno ile üretilmiş iki müzik döngüsü ve iki metinden sese ses dahil. Pedercini daha önce “Yapay zekâ teknofaşist, anti-insan ve anti-sanattır” yazmasına rağmen bu içerikleri kullandı. Ayrıca kodun “küçük bir kısmının” ChatGPT ve Claude ile hata ayıklama gördüğünü belirtti.
Cuma günü Pedercini, kod dışındaki yapay zekâ içeriklerinin oyundan kaldırıldığını netleştirmek için başka bir blog yazısı paylaştı. Kullanımını savundu; müzik döngülerinin erken demolarda “slop dinleyen kaybedicilerle dalga geçmek için” tasarlandığını, yapay zekâ seslerinin de “o bağlamda daha komik” olduğunu söyledi.
“Bence oyun şimdi daha kötü, ama sadece, yani, yüzde 0.001 daha kötü,” diye yazdı.
Paolo Pedercini şimdi oyunu satın alıp “hala aldatılmış hissettiğini” söyleyenlere PayPal ve Venmo üzerinden para iadesi teklif ediyor. Düşünceli, sanırım, ve Pedercini bir sonraki oyununun tamamen elle kodlanacağına da değindi. Ama benim için bu teklif, büyük ölçüde yapay zekâ özrüyle dolu, aşırı sarkastik bir blog yazısının içinde gömülü olmasıyla gölgede kalıyor:
“Efendinin aletleriyle komünist oyun mu yapacağım? Üzerinde SADECE BİRAZ KAKA olan bir sandviç yer miydim? Yavru köpek öldüren makineyi alaya almak için YAVRULARINI ÖLDÜRMEK mi yapıyorum?”
Bunun özellikle tuhaf yanı, Pedercini’nin Konfederasyon bayrağına ıslık çalmanıza, Sovyet işçi kulüplerini keşfetmenize ve İsrail’i ve zenginleri memnun etmeyi hedefleyerek The New York Times’ı yönetmenize izin veren tuhaf tarayıcı oyunlarından oluşan geniş bir kütüphanesiyle tanınması. Bu oyunların hiçbiri siyaset konusunda incelikli değil; bu yüzden Pedercini’nin sosyalist, çevre dostu bir dünyayı kutlarken bu geleceği tehdit eden araçları kullanması o kadar garip.
Ayrıca yapay zekânın yapay zekâ kullanmadan da hicvedilebileceğini belirtmem gerekiyor. Cehennem, It's Always Sunny bile yaptı.
