Inertia Enterprises, füzyon yakıt peletlerinin üretim süresini birkaç günden birkaç dakikaya düşürmeyi başardı. Bu, şirketin ticari güç plantı hedeflerine ulaşması için önemli bir adım olarak görülüyor.
Inertia, yakıt peletlerinin üretim süresini kısaltarak, ticari güç plantı ambitionsunun ilk aşamasını gerçekleştirmek için önünde duran on engeliden birini aşmayı başardı. Şirket, bu süreci TechCrunch'a ilk kez açıkladı.
Inertia'nın bu başarısı garantili değildi. Yatırımcılar, şirketin Ulusal Ignition Facility'de (NIF) geliştirilen teknolojiyi ticari hale getirebileceğine inanıyordu. NIF'de yakıt peletlerinin üretimi bir hafta veya daha uzun sürebiliyor ve büyük bir maliyet gerektiriyordu. Bu, kârlı bir işletme için iyi bir reçete değildi.
Inertia'nın kurucu ortaklarından ve CEO'su Jeff Lawson, TechCrunch'a şunları söyledi: 'Gerçekten üzerine düşününce, onlar sadece yılda birkaç tane üretiyorlar.' 'Ben ticari düşünceye geçtim ve dedim ki, bekleyin, bu prototipler.'
Inertia'da ekip, bu prototipleri seri üretime dönüştürmeye çalıştı. Lawson, 'Bu nedenle Apple gibi şirketlerden insanları istihdam ediyoruz' dedi. 'Sanayide mühendisler var, onlar da 'Tamam, şimdi bu şeyi bir fabrikada milyarlarca kez üretmek zorundayım' diyorlar.'
NIF'in yakıt peleti, bir iPhone'den çok farklı. Dışarıdan bir küresel elmas kabuk var, ve hemen içinde dondurulmuş deuterium ve tritium izotopları var. Bu izotoplar, bir füzyon reaktörünü yakıtlayabilir. Kristal tabakaların içinde gaz halindeki deuterium ve tritium karışımı var. Her katı tabakanın mümkün olduğunca mükemmel bir küre şeklinde olması gerekiyor.
Bu yakıt peletleri daha sonra altın kaselere sarılıyor, bunlar da lazer enerjisini X-ışınlarına dönüştürüyor. Her şey plana göre giderse, bu X-ışınları yakıt peletini sıkıştırıyor ve atomların birleşmesine neden oluyor. Ancak küçük kusurlar da birleşmeyi önleyebiliyor.
Inertia, NIF'de keşfedilen fizikten uzaklaşmadan süreci ticari anlamda anlamlı hale getirmek zorundaydı.
Lawson, 'Hızlı yaparsak ne olur?' diye sordu. Ekibin başlangıçta bir avantajı vardı: Inertia'nın kurucu ortağı ve baş bilimcisi Annie Kritcher, NIF'de daha önce güç üreten bir füzyon deneyi tasarlamıştı.
Çok tur geliştirmeden sonra, startup kristalleri yaklaşık 30 dakikada büyütmeyi başardı, bu da NIF'de bir hafta veya daha uzun sürebilirdi. Toplamda, tek bir yakıt peleti yaklaşık iki veya üç saatte üretilebiliyor ve süreç endüstriyel ölçekte artırılabilir. Inertia, bu süreci Lawrence Livermore Ulusal Lab'daki NIF ile birlikte, şirketin kamu-özel ortaklığı ile geliştirdi.
Inertia'nın NIF'den daha büyük bir lasere sahip olması da bir avantaj sağlıyor. Bu, şirketin yakıt peletlerindeki küçük kusurlara karşı daha toleranslı olmasını sağlıyor. Ayrıca üretim sürecini hızlandırıyor.
Lawson, 'Gerçekten çok marjimiz var' dedi. 'Stratejimiz, sürücüyü, lazeri, diğer sistemlerin her birini oynatmak için çok büyük yapmak.'
Yakıt doldurma süresini kısaltmak, Inertia'nın aynı anda tutması gereken tritium miktarını da azaltıyor. Tritium radyoaktif ve işlenmesi dikkat gerektiriyor. Ayrıca çok pahalı, gramı 30.000 dolar civarında ve dünya genelinde sadece 25 kilogram stoğu var.
Inertia, diğer füzyon startupları gibi, füzyon reaksiyonlarından kendi tritiumunu üretmeyi planlıyor, ancak başlangıç için bir stokuna ihtiyacı var. Ayrıca üretim süresini kısaltmak, stoku küçük tutmayı sağlıyor. Şirket, tam ölçekli ticari güç plantının her saniye on yakıt peleti kullanmasını bekliyor.
Lawson, 'Bu adımın gecikmesini azaltarak, tesisinizi küçülttünüz; bütün sistemi hızlandırdınız, bütün sistemi daha verimli hale getirdiniz' dedi.
