Wabanaki halkının, Bay of Fundy'nin kayalık kıyıları, Downeast Maine ve Acadia Ulusal Parkı'nı açıklayan pek çok yaratılış miti var. Bu mitlerin çoğunda, taştan bir kanoyla Bay of Fundy'de süzülen ve teknesini kıyı şeridine sürterek kıyı özelliklerini şekillendiren, dev kunduzlar, kurbağalar, geyikler, balinalar ve diğer dev hayvanlarla savaşırken dev kayalar saçan büyülü bir figür olan Glooscap yer alıyor.
Güney Maine'in kumlu ve bataklık kıyı şeritlerinin kökenini açıklayan daha az sayıda yerli yaratılış miti bulunuyor. Ancak Portland'ın güneyindeki kumlu sığlıklar ve plajlar ile doğudaki burunlar, çıkıntılar ve dar yarımadalardan oluşan kayalık kıyı şeridi arasındaki keskin kontrast — yukarıdaki Landsat görüntüsünde de görüldüğü gibi — uzun zamandır kıyı jeologlarının dikkatini çekiyor ve kökenine dair bilimsel açıklamalar da bolca mevcut.
Kıyı jeologlarına göre bu kıyı geçişi, hem temeldeki ana kayaçtaki farklılıkları hem de son buzul maksimumundan kalan tortu dağılımını yansıtıyor. Güney Maine'de, büyük kısmı nehirlerden gelen geniş kum birikintileri bulunuyor. Örneğin, Maine'in en uzun kesintisiz plajına ve eyaletin en büyük tuzlu bataklığına ev sahipliği yapan Saco Körfezi'nin kumlu plajları, White Dağları'nın aşınması ve parçalanmasından gelen tortuları aldı. Maine Jeolojik Araştırmaları'ndan jeolog Peter Slovinsky, bu malzemenin büyük ölçüde Saco Nehri tarafından kıyıya taşındığını açıkladı. Dalgalar ve gelgitler zamanla bu yumuşak tortuları yeniden işleyerek Saco Körfezi ve çevresindeki bölgede bulunan yay şeklindeki koy plajlarına ve geniş tuz bataklıklarına dönüştürdü.
Güney Maine'deki kumlu kıyı şeritlerinde aşınmaya dayanıklı granit kayalık burunlar oluştururken, Portland'ın doğusunda metamorfik ana kayaç baskın yüzey özelliği haline geliyor. Burada, yüksek basınç ve sıcaklıklara maruz kalarak dönüşmüş kaya katmanlarından oluşan tüm sırtlar ve vadiler manzarayı tanımlıyor. Son buzul çağında buzullar bu kıyı vadilerinin çoğunu aşındırıp genişletti ve Laurentide Buz Tabakası eriyip deniz seviyeleri yükseldikçe bu vadiler sular altında kaldı.
Casco Körfezi çevresinde, bu sırt-vadi sistemleri, kıyı şeridinin sular altında kalmasıyla birleşerek bugün görülen pürüzlü, oldukça girintili çıkıntılı kıyı şeridini ve birçok uzun, dar adayı oluşturuyor. Maine Jeolojik Araştırmaları'ndan bir diğer jeolog Nicholas Whiteman, "Bu eski manzaraların kıvrımlı yapıları, aşınmanın kullanması için keskin bir yön tercihi de oluşturdu. Bu da Casco Körfezi'ne hakim olan adaların ve boyunların yöneliminde, kuzeydoğudakilere kıyasla göz alıcı bir fark yarattı" dedi.
Kıyı şeritlerinin aldığı çeşitli formlar jeologları büyülese de, bu formlar Maine'in kıyı topluluklarının ekonomileri için günlük anlamlar da taşıyor. Turistler Saco ve Kennebunkport gibi toplulukların kumlu plajlarına akın ederken, eyaletin ikonik ıstakoz balıkçılığı Midcoast Maine'de yoğunlaşıyor. Kabuklular, bölgenin kayalık, korunaklı birçok koyunun soğuk sularında gelişiyor ve Harpswell gibi toplulukları ıstakoz avcılığında lider konuma getiriyor.
Eyaletin istiridye çiftlikleri de bu bölgede yoğunlaşmış durumda. Rüzgar ve dalgalardan korunan Casco Körfezi ve Damariscotta Halici, çiftçilerin büyük tekneler olmadan kolayca erişebileceği sular sunuyor. Bu sular, istiridyelerin hızla büyüyebileceği ve "merroir" olarak bilinen çeşitli tatlar kazanabileceği çok sayıda mikroiklim yaratan bir dizi sıcaklık, tuzluluk ve diğer özellikler sağlıyor. Maine Üniversitesi'nden araştırmacı Tom Kiffney, bu durumu şöyle açıkladı. Kiffney, Landsat ve diğer uydu gözlemlerini kullanarak istiridye büyüme oranlarını tahmin eden ve Maine'deki yeni istiridye çiftlikleri için su sıcaklığı ve kalitesine dayalı olarak en umut verici yerleri belirlemeye yardımcı olan bir araştırma ekibinin parçası.
NASA Earth Observatory görseli Michala Garrison tarafından, Landsat verileri ABD Jeolojik Araştırmalar Kurumu'ndan alınarak hazırlandı. Hikaye: Adam Voiland.
