Orta pazar şirketleri gömülü finans yükseltmelerinde en aktif grup olsa da, bu yatırımları iş stratejisiyle ilişkilendirmekte en büyük zorluğu da onlar yaşıyor. Yıllık geliri 250 milyon dolar ile 1 milyar dolar arasında olan firmaların yüzde 45'i stratejik uyum, karar alma ve yatırım getirisi konularını engel olarak görüyor; 250 milyon doların altındaki firmalarda bu oran yüzde 24.
Bu bulgu, orta pazarın gömülü finans benimseme sürecinde özel bir noktada olduğunu gösteriyor. PYMNTS Intelligence ile Green Dot iş birliğinde hazırlanan “The Embedded Finance Scale Factor: How Firm Size Shapes Strategy, Technology and Partnership Decisions” araştırması ABD'deki şirketlerdeki 515 üst düzey yöneticiyle görüşüldü. Orta pazar firmalarının neredeyse 4'te 5'i önümüzdeki 12 ay içinde gömülü finans yeteneklerini yükseltmeyi planlıyor.
Teslimat modelleri orta pazarda hâlâ belirsiz. 250 milyon dolar ile 1 milyar dolar gelir aralığındaki firmalar gömülü finansı kendi bünyelerinde kurmak, tek bir dış sağlayıcıya güvenmek ve birden fazla üçüncü taraf kullanmak arasında neredeyse eşit bölünmüş durumda. Yüzde 32'si kendi bünyesinde çalışıyor, yüzde 33'ü tek sağlayıcı kullanıyor, yüzde 35'i birden fazla sağlayıcı kullanıyor. Buna karşılık gelirleri 1 milyar doların üzerinde olan firmaların yüzde 54'ü tek bir dış sağlayıcıya güveniyor. Bu rakamlar orta pazar için hâkim bir iş modelinin ortaya çıkmadığını gösteriyor.
İş modelleri değişse de yükseltme faaliyeti yüksek. Orta pazar firmalarının yüzde 79'u önümüzdeki 12 ay içinde gömülü finansı yükseltmeyi planlıyor; bu oran 250 milyon doların altındaki firmalardaki yüzde 80'e yakın ve 1 milyar doların üzerindeki firmalardaki yüzde 63'ün oldukça üzerinde. Orta pazar firmalarının sadece yüzde 3'ü yeteneklerini geliştirmeyi planlamadığını bildiriyor; en büyük firmalarda bu oran yüzde 19.
Ortak gereksinimleri bu aşamada değişiyor. Orta pazar firmalarının yüzde 32'si gömülü finans ortağının banka lisansına sahip olmasını şart koşuyor; bu oran üç gelir grubu arasında en yüksek. Rapor, daha küçük firmaların sağlayıcı güvenine ve veri güvenliğine daha fazla önem verdiğini, daha büyük firmaların ise özelleştirme ve mevcut iş operasyonlarıyla uyuma daha fazla ağırlık verdiğini belirtiyor.
Sağlayıcılar açısından veriler, yeni yeteneklere olan talebin şirketlerin bu yeteneklerin nasıl sunulacağına dair karar vermiş olduğu anlamına gelmediği bir pazarı tanımlıyor. Orta pazar firmaları hızla yükseltme yaparken operasyonlarını kendi bünyesi, tek sağlayıcı ve çoklu sağlayıcı modelleri arasında bölüyor. Stratejik uyum ve yatırım getirisi konusundaki yüksek endişeleri, iş gerekçesi, iş modeli ve ortak yapısını aynı uygulama kararının parçası haline getiriyor.
