Pimax Dream Air açıkça Apple Vision Pro'dan çok ilham alıyor ama saçma bir kopya bu değil. Dream Air, bugün piyasada bulunan VR başlıkları arasında en iyi görsel sadakatin bazılarına sahip ve oynadığınız her oyunun en iyisini ortaya çıkaracak cinsten. Ne yazık ki, diğer Pimax başlıklarını test ederken karşılaştığımız aynı sorunların bir kısmından mustarip; çok değişken ve performans açısından ağır bir cihaz ve yüksek seviye bir RTX 5080 sistemle test ederken bile sık sık çökme yaşadım. Burada çene düşüren harika bir VR oyun başlığı var ama can sıkıcı yönlerinin o ekstra grafik gücüne değip değmeyeceği size kalmış, özellikle de fiyatı bu kadar yüksekken.
VR'da bulacağınız en iyi görsel sadakatin bazıları
Hafif tasarım konforu oldukça artırıyor
Bugün piyasada bulunan az sayıdaki kablolu, kayıpsız PCVR oyun başlığından biri
Değişken yan yazılım
Ödediğiniz para için kontroller ve takibi daha iyi olabilirdi
Fark edilir görüş alanı sınırı
Ağır performans tüketimi
PC VR oyun hâlâ ayakta ve iyi durumda ama orijinal cazibesini veren başlıkları bulmak giderek zorlaşıyor. Bugünün yeni başlıklarının çoğu oyun için akış ve kablosuz bağlantının kolaylığına odaklanıyor ve duran modlarında masaüstü PC ile boy ölçüşecek güce sahip değiller. Yani grafik kartınızdan gelen kristal netliğinde görsel sadakat ve kayıpsız bağlantı istiyorsanız, günümüzde başvurabileceğiniz yerler giderek azalıyor. İşte Pimax Dream Air'i şu anda incelemek için bu kadar ilginç kılan şey.
PSVR 2, Meta Quest 3 ve en son Steam Frame karşısında, HTC Vive Focus Vision ile birlikte Dream Air, PC oyuncularına kayıpsız bir DisplayPort bağlantısıyla nihai görsel ziyafeti sunmak isteyen tek cihazlar gibi görünüyor. Kablolu bağlantı ne kadar eski moda olursa olsun, Dream Air rakiplerinin hiçbirinden daha geleceğe dönük, ultra hafif bir tasarıma sahip. Apple Vision Pro'ya çarpıcı bir benzerlik taşıyor ama bu daha çok bir niyet beyanı, hayal kırıklığına uğramış Apple hayranlarına bir çağrıdan ziyade. Vision Pro'nun hiç dönüşmediği PCVR oyun başlığı bu ve Pimax bunun farkında.
Ama bunun da dezavantajları var. Örneğin, başlıkta kesinlikle nefes kesici görünen minik OLED ekranlar kullanıyor ama bunun karşılığı da bir o kadar nefes kesici bir fiyat etiketi: başlık tek başına 2.000 dolar / 1.542 sterlin. Kontrolcülerle birlikte ve içten takiple birlikte ayrıcalığı istiyorsanız bu rakam 2.299 dolar / 1.774 sterline çıkıyor.
Design
Pimax Dream Air, tasarımıyla yaratıcısının önceki başlıklarından ayrılıyor. Pimax Crystal'daki birkaç başarısız denemeyle birlikte Pimax Crystal Light'ın başarılı incelemesini de dahil olmak üzere bu markadan birkaç ürünü test ettik. Bu markanın başlıklarının, karşılayabilirseniz ne tür görseller sunabildiğini biliyoruz ama markanın daha iyi bilinen başlığının daha hafif versiyonu bile kafanızda o kadar hacimli ve hantal ki, onu yalnızca sabit simülasyon oyunları için öneriyoruz. Pimax Dream Air bunun tam tersi.
Vision Pro'yu andıran bir tasarımla, Meta Quest 3'ün yanına bile konulduğunda son derece küçük. Neredeyse bir başlık ile ekstra yastıklamalı akıllı gözlüklerin arasında bir hibrit; sadece 170 gram ağırlığıyla o kadar hafif.
Üzerini kumaş ve dokular kaplıyor, size güzel, konforlu, Velcro sabitleme baş bandı ve kışın kendinizi saracağınız yoğun bir battaniyeye benzese de şaşırtıcı derecede nefes alabilen bir yüz arayüzü sunuyor.
Dream Air'in tasarımını eleştirmek zor. Apple Vision Pro'yu deneme fırsatım olmadı ama söylentilere göre ağırlığı, tüm hafif kumaşları, yumuşak baş bandını ve pilin kaldırılmasını anlamsız kılıyordu; hâlâ insanların burnundan sarkıyor ve kullanımı rahatsız ediyordu. Dream Air'in böyle bir sorunu yok çünkü yüz arayüzü o kadar sıkı bir sınıra sahip ki hemen daralıyor, yüzünüzle temas azalıyor ama bir süre sonra değineceğim daha belirgin bir görüş alanı oluşuyor.
Dream Air ile oynamak için bir grafik kartına ve USB'ye bağlı olmanız gerekecek ama Pimax'in kablolamayı nasıl sadeleştirdiğini sevdim. Başlık ucunda takıp çıkarma derdiyle uğraşmanız gereken bir şey yok. Başlığın arkasından her iki taraftan da iki ekran paneli için ayrılan iki bölücü kablo çıkıyor, birleşip başınızın hemen üstünde duran küçük bir hücrede toplanıyor. Uzun bir kablo ise tümüyle aşağıya inip USB ve DisplayPort'a ayrılan bir dağıtım bloğuna, ayrıca prize takmanız gereken bir güç adaptörüne ulaşıyor. Bu işin çalışması için çok kablo gerekiyor ama Pimax, kurduktan sonra neredeyse fark etmediğiniz bir sistem tasarlamış.
Features
Dream Air iki farklı paketle sunuluyor. İlki "Lighthouse" versiyonu, başlık tek başına geliyor, Base istasyonları ve dışarıdan takiple çalışan bir model. El takibi entegre değil ve passthrough desteklenmiyor, yani bu muhtemelen daha önce kablolu bir PCVR başlığı kullanan ve zaten kontrolcü ve takip istasyonlarına sahip olanlar için. Bu versiyon 2.000 dolar / 1.542 sterlin.
Test ettiğim versiyon SLAM versiyonu, iki kontrolcüyle geliyor ve başlığın üzerinde içten takip için dört kamera bulunuyor. El takibi de destekleniyor, passthrough da var.
Pimax, Dream Air'in dünyanın en küçük tam özellikli 8K çözünürlüklü VR başlığı olduğunu iddia ediyor ve buna inanırım. Sony Micro-OLED panelleri ConcaveView pancake lenslerden görüntülüyorsunuz, göz başına 3840 x 3552 çözünürlükle gözlerinize adeta bir ziyafet sunuyorsunuz. Dream Air göz takibini de destekliyor, böylece odaklandığınız noktada çözünürlük ve performansı artırmak için foveated rendering imkânı var. Pimax Play yazılımında foveated rendering için resmi bir geçiş yok ama ekranların ortasını güçlendirip kenarlarını azaltarak performansa yardımcı olabiliyorsunuz.
Bu başlık için belirtilen yatay görüş alanı 110 derece ama ben pek emin değilim. Bu, PSVR 2 ve Meta Quest 3 ile aynı seviyeye getirir ama Dream Air'in tasarımından dolayı rakip başlıklara göre ekranın kenarlarını çok daha kolay fark ediyorsunuz. Gözlerinizin etrafındaki sınır o kadar küçük ki, Dream Air'in oyununuza sınırlandıran görüş konisini görmek çok daha basit, her oynadığınız oyunun etrafında belirgin siyah bir çerçeve oluşuyor. Diğer iki başlıkta böyle bir sorun yaşamıyorum.
Pimax Play, Dream Air'in diğer ayarlarına ve özelliklerine erişim sağlıyor. Orada Dream Air'in maksimum yenileme hızının 90Hz olduğunu gördüm, bu yeterli, özellikle mikro-OLED panellerin gözlerinize yansıtacağı görsel kaliteyi düşünürseniz. 90 fps alamıyorsanız görüntüyü yumuşatmak için hareket bulanıklığı yetenekleri, yükseltme ayarları ve enterpolasyon hileleri kullanabiliyorsunuz ama RTX 5080 PC ile bu başlığı test ettiğim deneyimimde tüm bu şeyler sadece daha fazla görsel gürültü ve başınızı tam sabit tutmadığınızda dalgalı, çarpık bir bozulma etkisi yarattı.
Pimax Play aynı zamanda oda takibi ayarları ve firmware güncellemeleri için de merkez. Hepsi gayet iyi ama Pimax Play ile ilgili yakında değineceğim bazı sorunlarım var. IPD ayarlarını kontrol etme yönteminiz olarak hizmet veriyor ve başlığın kendisindeki tek dahili kontroller entegre hoparlör için ses tuşları ve bir güç düğmesi. Ses konusuna gelirsek, dahili bir mikrofon var ve çok oyunculu oyunlarda arkadaşlarla konuşmak gayet iyi çalışıyor. Windows, Dream Air'i giriş ve çıkış için ses kaynağı olarak tanıyor, ancak düzenli masaüstü sesimi tekrar tekrar kesmesini engellemek için kullanmadığım zamanlarda fişini çekmem gerekti.
Controllers
Performans kısmına geçmeden önce kontrolcüler hakkında birkaç söz.
Eski nesillere ait takip halkasını hâlâ kullanan oldukça geleneksel VR tutuşları. Elde hisleri güzel, özellikle de birçok rakip VR kontrolcüsüne göre biraz daha büyük bir başparmak çubuğu çapına sahip olmaları nedeniyle. Ne yazık ki tasarım burada zirve yapıyor.
Elde çok hafifler ve bu yüzden Dream Air başlığının premium tasarımı ve yapım kalitesiyle hiç uyuşmuyorlar. Daha da kötüsü, takip halkalarına rağmen oyun oynarken çok tutarsız ve arızalı olabiliyorlar.
Bazen ellerinizi tuttuğunuz yükseklik altında kayıt yapıyorlar, diğer zamanlarda elleriniz tamamen hareketsizken kontrolsüzce titriyor ve sarsılıyorlar. En kötüsü, sol kontrolcümün tetiği bir noktada oyun ortasında aşağı konumda sıkıştı; bu kadar pahalı bir cihaz için ideal değil, üstelik Dream Air'in kontrolcüleriyle gelen versiyonu için ekstra para ödemeniz gerekiyor.
İçlerindeki titreşim geri bildirimi genel olarak oldukça iyi, Half-Life: Alyx'te yüzeylerle temas ettiğinizde bir miktar ses bile oluşturuyor. Yine de kontrolcüler kendileri biraz boş ve ucuz hissettirdiği için size Meta Quest 3S'in bile sunduğu oyun hissini vermiyor, oysa o çok daha ucuz. Bu biraz hayal kırıklığı.
Neyse ki kontrolcü takibi iyi çalışıyor; en azından büyük ölçüde. İç kameraların ne kadar iyi ayak uydurduğunu görmek için farklı aydınlatma koşullarında test ettim ve başlıkla odada konum takibi iyi bir iş çıkarıyor ama kontrolcüler biraz daha istek bırakıyor. Walkabout Mini Golf'te can sıkıcı titremeler ve hatalar oluyor, bu da bir deliği veya en azından iyi bir vuruşu kaybettirebiliyor ve bu diğer başlıklara göre burada daha sık oluyor. Öte yandan Blade & Sorcery'de takip gerçekten iyiydi ve diğer başlıklarla yaşadıklarımdan daha iyi çalıştı.
Performance
Çalıştığı zaman Pimax Dream Air, yüzüme taktığım en iyi VR başlıklarından biri. Bu şeyin sunabildiği görsel netlik şaşırtıcı, çene düşüren, hayranlık uyandıran; iyi bir VR başlığı için umduğunuz hemen her sıfat uygun. Zaman zaman kelimeler yetmiyor.
Paneller, oynadığım her VR başlığındaki en iyi parçaları ortaya çıkarıyor. Walkabout Mini Golf'ün daha yumuşak çizgi film görünümü hiç görmediğim kadar canlı ve renkliydi. Gün batımları suya yansıyor ve üzerimde güzel bir atmosferik sakinlik yayıyordu; ortamların detayı muhtemelen geliştiricilerin amaçladığı gibiydi.
Half-Life: Alyx'te ortamlar o kadar fotogerçekçi görünüyordu ki DLSS 5 gibi bir şeye gerek olup olmadığını sorguladım; oyunlar zaten son derece gerçekçi görünebiliyor. Hatta asıl önceliği hasta edici şiddetli fiziği ve dövüşü olan, pek iyi görünmesi gerekmeyen Blade & Sorcery bile inanılmaz görünüyordu. VR başlıklarında Micro-OLED ekranların altın standart olduğunu PSVR 2 sayesinde bir süredir biliyorum ama Pimax Dream Air işleri bambaşka bir seviyeye taşıyor. Pancake lenslerden bakıyorsunuz, takdir edebileceğiniz odak alanı görsel lezzetin lezzetli dengeli bir kokteyli haline getiriyor.
Pimax, hacimli başlıklarından gelen aşırı görsel sadakati neredeyse hiç ağırlık yapmayan bir başlığa dönüştürmeyi başardı ve bu oyun deneyimi için büyük fark yaratıyor. Dream Air yüzünüzde o kadar hafif ki kafanızda taktığınızı neredeyse hissetmiyorsunuz ve önünüzdeki görseller o kadar kristal netliğinde ki, oynadığınız oyunlara tamamen kaptırılmamak imkânsız. Bu, bu oyun türünün yapabildiği en iyiyi gösteren donanımın kusursuz bir işbirliği.
Ama ne yazık ki zirveler o kadar yüksek ki, Dream Air'in iyi çalışmadığı zamanlar daha da sinir bozucu ve göze çarpan hale geliyor.
Öncelikle daha küçük, daha hafif bir başlık yüzünüzde tam olarak oturması gerektiğini hissettirmekte zorlanabiliyor. Benim için kaş çizgimin üzerine oturuyor ve kaşlarımda bir ifade oluştuğunda kolayca kayıyor. Neyse ki başlık çok iyi havalandırılmış ve PSVR 2'de olduğu gibi yüzümün terlediğini hissetmiyorum.
