Marvel’s Wolverine demosuna girerken, asıl amacım oyunun oldukça kanlı dövüş mekaniklerini denemekti. Ve kanlı kısmı gerçekten de çok başarılıydı. Ancak Wolverine’nin pençeleriyle düşmanları parçaladığım, bıçakladığım ve kılıçlarını savurduğum yaklaşık iki saatlik deneyimin sonunda şaşkınlığa uğradım. Karakterle daha önce hiçbir bağım olmamasına rağmen, Logan’ın kendisine derinden sempati duymaya başladım.
Kaliforniya, Burbank'taki Insomniac Games ofisinde düzenlenen ve oyunun en başından başlayan bu demoda, Wolverine, mutantlar için savaşmak üzere birkaç yıllık aranın ardından mutant görev gücü Team X'e geri dönüyor. Geçmişine dair çok az şey hatırlayan, zorluklarla dolu ilişkileri olan ve isteksiz bir kahraman olarak çizilen karakter, doğrudan bir köken hikayesine ihtiyaç duymadan yeni oyunculara karakteri tanıtmanın harika bir yolunu sunuyor.
Logan, Wolverine olmayı yeniden öğrenirken, ben de onu ilk kez kontrol etmeyi öğreniyordum. Bu yüzden dövüşler başlangıçta benim için biraz sakardı. Sistem tamamen saldırıları ve öldürmeleri zincirleyerek Öfçe (Rage) göstergesini doldurmaya dayanıyor. Bu gösterge, komboları bitirmek için daha güçlü ve yıkıcı saldırıların kilidini açarken, aynı zamanda menzilli saldırılardan kaçınmanız ve yakın dövüş saldırılarını savuşturmanız gerekiyor. Parçalanan düşmanlardan etrafa saçılan kanlar arasında tüm bunları takip etmek oldukça zorluydu. Yakın dövüş saldırılarını savurmak yerine sürekli kaçmaya çalıştım ve kuralları öğrenene kadar epey can verdim.
https://www.youtube.com/watch?v=hBvH09-v1JA
Belki de sorun bendedir ya da zaman baskısı altında yeni oyun mekaniklerini öğrenmenin zorluğundandır, ama Wolverine beklediğimden çok daha savunmasız hissettirdi. Oysa bu karakterin doğası, yumrukları yiyebilme yeteneği etrafında şekilleniyor. Öfçe göstergesini doldurmak, Son Direniş (Last Stand) özelliğinin kilidini açıyor; bu özellik, yere düştüğünüz durumdan ayağa kalkmanızı ve kısa bir süreliğine tam bir vahşiye dönüşmenizi sağlıyor. Bu durum ve düşmanları son derece abartılı ve vahşi yöntemlerle parçaladığınız veya şişlediğiniz o dehşet verici bitirici hareketler, karakteri gerçekten vahşi ve tehlikeli kılıyor. Ancak süper hızlı iyileşme yeteneğine ve adamantium iskeletine rağmen Wolverine ölebiliyor. O bir anlamda bir tepe avcısı, ama aynı zamanda korkuyla etrafına saldıran yaralı bir hayvan.
Bu durum, Insomniac'ın oyun için yazdığı orijinal hikaye ve Logan'ın dövüş dışındaki karakterizasyonu ile daha da pekişiyor. Kanlı açılış perdesinin ardından demo, Logan'ın Princess Bar'da dolaşıp arkadaşlarıyla konuşması gereken daha sakin bir sahneye atladı. Buradaki ilişkileri; acımasızlık, pişmanlık ve Logan'ın kendisi ile önemsediği insanlar arasına ördüğü duvarlara dair endişelerle şekilleniyor. Bu konuşmalarda özellikle etraftaki dışlanmışlar arasında dışlanmış, üzgün bir köpek yavrusu gibi hissettiriyordu.
Karaktere gerçekten burada, Princess Bar'da bağlandım. Wolverine ile son gerçek karşılaşmam 2017 yapımı Logan filmiydi ve filmi sevmeme rağmen, karaktere karşı özel bir yakınlık duymuyordum. Ancak Wolverine olarak savaştıktan ve onun ölümcüllüğünü, hem dövüş içindeki hem de dışındaki savunmasızlıklarıyla birlikte gördükten sonra, karakteri daha önce hiç olmadığı bir şekilde anladım. Etrafındaki herkese zarar verme kapasitesinden korkmasına rağmen, önemsemek ve önemsenmek isteyen bu adama karşı büyük bir sevgi dalgası hissettim.
Eğer bir Wolverine hayranıysanız, muhtemelen bunları zaten biliyorsunuzdur. Ancak Insomniac'ın Spider-Man oyunlarından sonra, bu karakterin bu versiyonuyla geçirdiğim sadece yaklaşık iki saatlik sürenin ardından hissettiğim bu ani bağ, Wolverine'nin sunumundaki en önemli parçalardan biri. Herkes Spider-Man'i, sinemalarda neredeyse her birkaç yılda bir peş peşe gişe rekorları kıran, her zaman ortalıkta olan kahramanı tanıyor. Spider-Man oyunlarının kimseye Spider-Man olmayı satmasına gerek yoktu; sadece hepimizin aklındaki o hayali, onun gibi olmanın fantezisini satmaları gerekiyordu ve Insomniac bu konuda başarılı oldu.
Elbette pek çok kişi Wolverine'yi tanıyor, ancak Spider-Man gibi devasa bir kültürel fenomene kıyasla, karakterin gerçekte ne hakkında olduğunu bilenlerin sayısı çok daha az. Insomniac'ın daha en başından ortaya koyduğu karakterizasyonunun ve hırslı, ölümcül ama aynı zamanda savunmasız dövüş sisteminin bir kanıtı olarak, demoya sadece eğlenceli ve kanlı bir kaos bekleyerek girdim ve her şeye rağmen Wolverine'yi korumak isteyerek çıktım.
Marvel’s Wolverine, 15 Eylül'de PS5 için piyasaya sürülecek.
