Sony, Ocak 2028'de video oyun disklerini tamamen rafa kaldırma kararından vazgeçmiyor. Ancak şirket, üretimi de sandığımız kadar hızlı durdurmuyor. Sony'nin son disk üretim tesisinin halihazırda farklı bir amaçla kullanılmaya başlandığına dair haberlerin üzerinden iki ay geçtikten sonra, şirketin disk üretim birimi basında geniş yer bulan bir detayın yanlış olduğunu açıkladı.
İlk başta, birimin başkanının Thalgau tesisinde 2028 yılında disk üretiminin yüzde 90 azalacağını söylediği anlaşılmıştı. Ancak Sony DADC'den ismi açıklanmayan bir sözcü, Game gazetecisi Brian Crecente'a yaptığı açıklamada, gerçekte üretimin 2028'de sadece yüzde 10 azalacağını belirtti.
Sözcü konuyla ilgili şu ifadeleri kullandı: "Yanıltıcı bilgilerin önüne geçmek ve durumu netleştirmek gerekirse, Dietmar o açıklamasında genel ürün hacminde yüzde 10'luk bir düşüş öngördüğünü belirtmişti; üretimin yüzde 10'a düşeceğini söylememişti."
Sony DADC, The Verge'ün teyit talebine yanıt vermedi. The Verge'ün, Avusturya ORF'nin Temmuz ayında haberleştirdiği üzere, birimin tesisteki 300 çalışanın her birini diskler yerine mikrolensler üzerinde çalışmaları için yeniden yapılandırıp yeniden eğitip eğitmediğine dair sorusu da cevapsız kaldı. Sözcü, Crecente'a da bu konuda daha fazla detay vermedi.
Disk üretim tesisinin dönüşümünün daha uzun sürmesinin bir nedeni de şu: Sony, Ocak 2028'deki son tarihten sonra disk üzerine yeni oyunlar basmayacak olsa da, yayıncıların mevcut PlayStation diskli oyunları için yeniden sipariş vermesine izin vermeye devam edecek.
PlayStation diskleri sandığımızdan daha uzun süre ortalıkta dolaşacak olsa da, video oyunu sahipliği kavramının geleceği pek parlak görünmüyor. Microsoft'un diskten dijitale geçiş girişiminde birkaç büyük oyun yayıncısı dikkat çekici bir şekilde yer almazken, Sony de oyunculara oyun sahipliği fikrine hiç de saygı duymadığını düşündürecek yeni sebepler vermeye devam ediyor.
En son olarak Sony, makul tüketicilerin bir oyunu satın aldıktan sonra gerçekten ona sahip olduklarına inanmalarının imkansız olduğu yönünde şaşırtıcı derecede açık sözlü bir hukuki savunma öne sürdü. Şirketin mantığı şu: Eğer bir oyunun gerçekten sahibi olsalardı, aynı anda birden fazla kopyası nasıl var olabilirdi?
