Televizyonlarımızın bilgi topladığı yeni bir şey değil, ancak neyi ve nasıl izledikleri — ve bunun durdurulup durdurulamayacağı — anlamak zor. Northeastern Üniversitesi araştırmacıları otomatik içerik tanıma ACR’den çıkmanın gerçekten işe yarayıp yaramadığını test etmek için 10 üreticiden 12 televizyonu izledi. Opt-out çoğu televizyonda etkili oldu — LG, Amazon Fire TV, Google TV çalıştıran bir Sony Bravia ve Hisense, Toshiba ve çalışmada kullanılan Supersonic gibi daha küçük markalarda bulunan Vidaa OS’li modeller dahil — ancak Samsung ve Roku bazı verileri göndermeye devam etti. Walmart’ın Vizio TV’si ise opt-out yapılmamış gibi çalışmaya devam etti.
ACR sistemleri televizyonda oynayan ses veya videodan örnek alır, bunları dijital parmak izine dönüştürür ve ne izlendiğini belirlemek için bir veritabanına gönderir. Televizyon şirketleri bu bilgiyi bir sonraki izlenecek öneriler yapmak, izleme metrikleri sunmak ve hedefli reklamlara izin vermek için kullanır.
Araştırmacılar her televizyonda ACR’nin ne zaman çalıştığını, çıkmanın bir işe yarayıp yaramadığını ve ACR sistemlerinin hangi tür veriyi yakaladığını anlamak istedi. Birçok farklı televizyon işletim sistemi olduğu ve üreticilerin akıllı televizyonları kilitli tuttuğu için ACR aktivitesi televizyonun veriyi nereye gönderdiğine bakılarak çıkarım yapmak zorunda kalınıyor.
Çalışmada kullanılan televizyonlar
Samsung QN32Q60DAF — Tizen OS
LG TV 32LR655BPUA — webOS
Roku TV 32R3B5 — Roku OS
TCL TV 32S350R — Roku OS
Sony K-43S20M2 — Google TV OS
Vizio VHD32M-0810 — Vizio OS
Fire TV HD32N200A — Fire OS
Supersonic SC-1520VTV — Vidaa OS
Westinghouse WX24HX2800 — Xumo OS
Hisense 32A4K (ACR yok) — Google TV OS
TCL 32S250G (ACR yok) — Google TV OS
Sony KD32W830K (ACR yok) — Google TV OS
Bu sorulara yanıt vermek için ekip tüm televizyon işletim sistemlerinde otomatik deneyler geliştirdi. Northeastern’ın Mon(IoT)r yazılımı ve SPHERE Araştırma Altyapısı test ortamlarını kullanarak her televizyondan çıkan tüm ağ trafiğini yakalayıp analiz etti; bu sayede ACR takibinin aktif olduğu anları belirleyip verilerin muhtemelen nereye gönderildiğini tespit edebildi.
Her televizyonda LG Channels ve The Roku Channel gibi birinci taraf yayın servislerinden, Netflix ve YouTube gibi üçüncü taraf yayınlardan, HDMI kablosundan, kablosuz anten üzerinden ve ekran yansıtma yoluyla içerik oynattılar; farklı girişlerde ACR trafiğinin değişip değişmediğini görmek istediler.
Test edilen televizyonların birkaçında hiç ACR aktivitesi gözükmedi; bunlara Westinghouse Xumo TV ve Google TV OS çalıştıran Sony, Hisense ve TCL’den üç televizyon dahil. (Google TV’li başka bir Sony TV’de ACR etkin bulundu.)
ACR ile ilişkili ağ trafiği olan televizyonların tümü kablosuz anten yayınlarını tarıyor, Google ve Amazon dışındaki herkes bunu birinci taraf yayın servislerinde de kullanıyor (The Roku Channel ve LG Channels gibi).
Netflix ve YouTube gibi üçüncü taraf uygulamalar? webOS’ta küçük bir miktar ACR dışında yok; opt-out yapıldığında bu da kayboluyor. Ekran yansıtma da Vidaa OS çalıştıran televizyon dışındaki tüm televizyonlarda izlemeden güvende görünüyor.
Her işletim sisteminin ses mi yoksa video parmak izlemesi mi kullandığını anlamak için araştırmacılar hem ses hem video içeren içerik, sadece sesle siyah ekran ve ses olmadan sadece video oynattı ve ACR uç noktalarına giden ağ trafiğindeki değişimleri izledi. Tizen’in muhtemelen video parmak izlemesi kullandığı, webOS ve Vidaa’nın ses kullandığı, Fire TV OS, Google TV OS, Roku OS ve Vizio OS’nin ise her ikisinin kombinasyonunu kullandığı bulundu.
İdeal olarak ACR’den çıkmak şüpheli ACR uç noktalarına tüm veri iletimini durdurmalı ve webOS, Fire OS, Vidaa OS ve Sony Google TV’de durum böyle oldu. Ancak her zaman böyle olmadı. Samsung’un Tizen OS aktivitesi azaldı ama tamamen durmadı; anten kullanımı, birinci taraf yayın ve HDMI’da ACR ile ilişkili trafik hâlâ görüldü. İki Roku OS televizyonunda (biri TCL’den biri Roku’dan) ACR hâlâ Roku Channel uygulamasına uygulanıyordu. TCL bu sınırlamayı menü ayarlarında açıklıyor, Roku TV açıklamıyor. Vizio TV’de opt-out yapmak ACR ile ilişkili trafiği hiç değiştirmedi. (Vizio, 2017’de tüketici verisi toplama nedeniyle FTC ile bir davayı uzlaşmıştı.) Vizio TV’nin çalışmadaki performansıyla ilgili Walmart’a yorum için ulaştım ancak yayın öncesi geri dönüş alamadım.
Çalışma notuna göre televizyonların şüpheli ACR uç noktalarına gönderdiği neredeyse tüm ağ trafiği şifreli olduğu için araştırmacılar opt-out sonrası kalan trafiğin gerçekten ACR trafiği olduğundan tamamen emin olamadı.
“Opt-out sonrası ACR takibiyle tutarlı trafiğin devam etmesini şüpheli olarak yorumluyoruz, ancak şifreleme nedeniyle ağ trafiğinin içeriğini doğrulayamıyoruz, verinin sunucu tarafında işlenip saklanıp saklanmadığını da bilemiyoruz.”
Opt-out’un kurulum sırasında mı yoksa daha sonra mı yapıldığının bir önemi yok gibi görünüyor. Proje lideri profesör David Choffnes The Verge’e e-posta ile verdiği demeçte, büyük ölçekli otomatik testler için opt-out’u kurulum sırasında değil, televizyonların ayar menülerinden kurulum sonrası uyguladıklarını söyledi. Araştırmacılar ayrıca Vizio TV ve Fire TV’de fabrika ayarlarına döndükten sonra manuel testler de yaptı ve sonuçların değişmediğini belirtti. Test sırası da daha önceki deneylerin sonrakileri etkilemesini önlemek için rastgeleleştirildi.
Endişe verici şekilde çalışma sırasında araştırmacılar Vidaa OS’te şifrelenmemiş bilgi açığa çıkaran bir güvenlik açığı keşfetti. Bu güvenlik açığı sayesinde Vidaa OS ile video reklam platformu Unruly arasındaki bir MQTT aracısına erişip diğer Vidaa TV kullanıcılarından ACR sonuçları alabildiler.
“Her mesaj, sıfırlanamayan kalıcı bir televizyon tanımlayıcısı olan bir İstemci Kimliği, zaman dilimi, uygulama adı, giriş (anten, HDMI), anten kanalı ve bir ses parmak izi taşır.”
Üç saatlik bir sürede bir milyondan fazla benzersiz televizyondan veri topladılar. Vidaa’ya güvenlik açığını bildirdiler; şirket açığı doğruladı ve sunucuya giriş zorunluluğu getirerek ele aldı (mesajlar hâlâ şifrelenmeden gönderiliyor).
Kağıt, televizyonların verimizi toplamaması için öneriler sunuyor. En kolayı televizyonu kablolu ve kablosuz internetten ayırmak ve ACR çalıştırmayan bir yayın cihazı kullanmak.
Yerleşik uygulamaları kullanmaya devam etmek isteyenler için webOS, Fire TV OS, Sony’de Google TV ve Vidaa OS öneriliyor — yapabilecekleri her şeyden çıkmayı unutmamaları şartıyla. Ayrıca Pi-hole gibi engelleyicilerle televizyonu bozmadan ve görüntü kalitesini etkilemeden kullanabilecekleri bir uç nokta engelleme listesi de sunuyorlar.
Araştırmacılar televizyon üreticilerinden her giriş için ACR’nin neyi izlediğini listelemelerini ve bu bilgiyi gizlilik politikasına koymalarını, ayrıca tüm ACR trafiğini kimlik doğrulaması ve şifreleme ile korumalarını istiyor. Düzenleyicilerin de üreticileri sorumlu tutmasını ve opt-out anlaşmalarının tam olarak çalışmasını sağlamasını istiyorlar.
Televizyon üreticilerinin ACR ve daha geniş anlamda hangi verimizi ne zaman topladıkları konusunda daha fazla şeffaflığa ihtiyacı olduğu kanısındayım. Northeastern çalışması verinin ne zaman toplandığını netleştiriyor, ancak hâlâ kasıtlı olarak gizli kalan çok şey var. Ve bunun bağımsız araştırmacıların keşfedip açıklaması beklenmemeli. Toplama işini yapan şirketlerin sorumluluğu bu. Ne yaptıklarını gizlemeyi bırakmaları gerekiyor.
