İsteğe bağlı maaş erişimi Labor Economy çalışanlarının yalnızca %11'ine ulaşıyor.
Program değişikliği sonrası planlanmamış kredi veya borç kullanan Labor Economy çalışanlarının oranı %20.
Planlanan vardiya iptal edildiğinde veya kısaltıldığında çalışanların sadece %10'u ödeme alıyor.
Milyonlarca saatlik ve vardiyalı çalışan için esneklik çalışma saatine işlenmiş durumda ama maaş alma zamanına nadiren yansıyor.
Labor Economy çalışanları saatlik, gig, mevsimsel ya da vardiya bazlı çalışanlar olup saatte en fazla 25 dolar kazanıyor ve tipik olarak yılda 50 bin dolardan az gelir elde ediyor. WorkWhile iş birliğiyle hazırlanan PYMNTS Intelligence’ın Wage to Wallet Index’inin Mayıs sayısı “The Schedule Shock: How Unstable Hours Turn Paychecks Into Guesswork”a göre bunların sadece %11’i işvereni üzerinden isteğe bağlı maaşa erişebiliyor. Labor Economy dışındaki çalışanlarda erişim oranı aynı. Fark, haftalık kazancın daha belirsiz olduğu durumlarda daha hızlı erişimin ne anlama geldiğinde ortaya çıkıyor.
Bulgular bordro uygulamalarını farklı bir açıdan gösteriyor. İşverenler değişken vardiyalar, yarı zamanlı saatler ve diğer esneklik biçimleri üzerinden iş gücü oluştururken, kazanılmış ücrete erişim genel olarak geleneksel bordro döngülerine bağlı kalıyor.
Labor Economy çalışanlarının kazanç ile gider arasındaki uyuşmazlığı karşılayacak mali alanı sık sık bulunmuyor. Program değişikliği sonrası %26’sı bir ödeme döneminde beklediğinden daha az kazandığını, %20’si tasarruf veya acil fonlarını kullandığını ve %20’si planlamadığı kredi veya borç kullandı.
İsteğe bağlı maaş çalışanlara zamanlamayı yönetmek için başka bir yol sunuyor. Bir sonraki planlı maaş gününü beklemek yerine erişimi olan bir çalışan bordro döngüsü içinde daha önce kazandığı ücreti alabiliyor.
%11’lik benimseme oranı seçeneğin nadir kaldığını gösteriyor ama faydalı olurdu. Rapor, Labor Economy çalışanlarının %32’sinin garanti edilmiş asgari saat sayısına sahip olduğunu ve %21’inin program değişiklikleri için en az bir haftalık bildirim aldığını ortaya koydu. %17’si kısa süreli bildirimli değişiklikler için fazla mesai veya prim ücreti alıyor, vardiya iptal edildiğinde veya kısaltıldığında ise %10’u tazmin ediliyor.
İşverenlerin değişken çalışmanın mali etkilerini azaltabileceği birkaç nokta var.
Vardiyadan önce gerçekleşen bazı müdahaleler var. Önceden bildirim çalışanlara yaklaşan saatler konusunda daha fazla görünürlük sağlıyor. Garanti edilmiş asgariler ne kadar iş olacağı konusunda daha fazla kesinlik veriyor. Prim ve iptal ödemeleri planlanan vardiyaya daha yakın yapılan değişiklikleri ele alıyor.
İsteğe bağlı maaş daha aşağıda, bordroda yer alıyor.
Bu durum sınırlı erişimini hem bir ödeme sorunu hem de bir iş yeri sorunu haline getiriyor. İlgili işlem zaten gerçekleşmiş durumda, emek ücret karşılığında takas edilmiş. Kalan konu kazanılan ücret ile harcanabilir hale gelmesi arasındaki mutabakat takvimi.
Hane halkı yükümlülükleri bordro takvimini takip etmediğinde sonuçlar önemli olabiliyor. Rapor, anketten önceki 90 gün içinde program değişikliği sonrası Labor Economy çalışanlarının %25’inin bir faturayı kaçırdığını veya ödemede geciktiğini gösterdi.
Stabil maaş alan biri için daha erken erişim kolaylık sağlayabilir. Saatleri beklenmedik şekilde değişen biri için daha erken erişim bir sonraki planlı maaş gününden önce bir gideri karşılayacak nakit sağlayabilir.
Bu durum %11’lik benimseme oranını bordro altyapısı hakkında daha geniş bir tartışmanın içine yerleştiriyor. İşverenlerin iş gücünün ne zaman planlanacağı ve dağıtılacağı konusunda daha fazla teknoloji kullanma imkanı var. Rapor, çalışanlara zaten kazanılmış ücretler üzerinde benzer esneklik sağlama uygulamasının daha az yaygın olduğunu buldu.
Bordro sağlayıcıları, işverenler ve finans kurumları için %11’lik rakam ücret döngüsünde erişimin büyük ölçüde nüfuz edilmemiş bir parçasını tanımlıyor. Çalışan vardiyayı tamamlamış olabilir ama çoğu durumda paranın cüzdana ulaşma zamanı bordro takvimini belirliyor.
