Son birkaç yıldır Doom, Quake ve Duke Nukem 3D gibi klasiklerden ilham alan pek çok retro "boomer shooter" oyunu piyasaya çıktı. Çoğu gerçekten harika. Ancak bazı oyuncular için asıl unutulmaz anılar N64 konsolunda şekillendi; bu oyunlarda otomatik nişan alma özelliği vardı ve 90'ların sonu ile 2000'lerin başında PC'de oynananlardan çok farklı bir deneyim sunuyordu.
İşte tam da bu kitle, yeni çıkan ve oynanış ile görsel olarak GoldenEye ve Perfect Dark'ı andıran Agent 64: Spies Never Die oyununa bayılacak.
PC için piyasaya çıkan Agent 64, ne olduğunu gizlemeye çalışmıyor bile. Oyunun ilk seviyesinde doğduğunuz ilk odada, N64'e çok benzeyen bir konsola bağlı bir televizyon sizi karşılıyor. Ekranda, biraz dikkatli bakarsanız Agent 64 ya da GoldenEye 007 olabilecek bulanık bir oynanış görüntüsü var. Oyunun geri kalanı da açıkça Rare'in efsanevi N64 nişancı oyunlarının hissiyatını yeniden yakalamak için tasarlanmış.
Burada nişangah üzerinden nişan almıyor ya da seviyelerde saatte milyonlarca kilometre hızla zıplayarak ilerlemiyorsunuz. Bunun yerine, Rare'in klasik N64 oyunlarında olduğu gibi Agent 64 otomatik nişan alma sistemini kullanıyor ve eğilme ya da zıplama tuşu yok. Oyunda her yerde hızlı adımlarla yürüyor, sanki o bir dönem popüler olan ucuz ve tehlikeli hoverboard'lardan birine binmişsiniz gibi seviyelerde süzülüyorsunuz. Diğer çoğu boomer shooter oyununun aksine, burada oyuncudan aşırı hassasiyet ve hız beklenmiyor. Agent 64 seviyelerde akıp gitmenize izin veriyor; düşman doğru iniltiyi çıkarıp yere yığılıncaya kadar üstüne mermi yağdırıyorsunuz.
Basit kontrolleri ve geliştirme ya da kilit açma mekaniklerinin olmaması nedeniyle derinlikli bir dövüş sistemine sahip değil. Ancak tek kişilik geliştirici Replicant D6, Rare'in klasik shooter oyunlarının o akıcı hissiyatını tam anlamıyla yakalamış. Bir odaya süzülüp birkaç muhafızı otomatik nişan alma ve hızlı ateş eden SMG'nizle zahmetsizce etkisiz hale getirmek inanılmaz bir tatmin sağlıyor. İnsana kendini gerçekten havalı, tam bir efsane gibi hissettiriyor.
Ancak Perfect Dark ve GoldenEye'ı gerçek birer klasik yapan şey, sadece oynanışları değil, aynı zamanda seviye tasarımları ve farklı zorluk seçeneklerinin oyuna eklediği yeni hedeflerdi.
Replicant D6, bu N64 dönemi shooter oyunlarının bu kilit noktasını da yine mükemmel bir şekilde yakalamış. Seviyeleri en düşük zorlukta oynamak, nelerle karşılaşacağınızı anlamak için iyi bir başlangıç. Zorluğu artırdıkça yeni alanlar ve meydan okumalar açılıyor; örneğin cephanelikleri havaya uçurmak, bir bilgisayarı hacklemek için bir alet kullanmak ya da kalkıştan önce bir helikopteri takip etmek gibi. Bu durum her seviyeye ciddi bir yeniden oynanabilirlik katıyor. Ben de görevleri her zorluk derecesinde defalarca tekrar oynamaktan, onları daha hızlı tamamlamaya çalışmaktan ve etrafa saklanmış, vurulduğunda ekstra içerikler ve yeni seviyeler açan o sinsi koleksiyon öğelerini bulmaktan çok keyif aldım.
Evet, Agent 64 çok oyunculu mod da içeriyor; bu da Perfect Dark ve GoldenEye'ı onlarca yıl sonra bile sevgiyle hatırlanan efsanevi shooter oyunlarına dönüştüren asıl unsurlardan biriydi. Botlara, çevrimiçi diğer oyunculara veya her ikisinin karışımına karşı ayarlanabilir seçeneklerle çeşitli çok oyunculu modları oynayabilirsiniz. Ayrıca tam işbirliği desteği de var; çevrimiçi ve bölünmüş ekran seçenekleri sayesinde siz ve bir arkadaşınız tek bir bilgisayar ekranında kampanyayı birlikte oynayabiliyorsunuz. Çok oyunculu maçlarda ise tek ekranda dört oyuncuya kadar destekleniyor.
Agent 64'ü ağırlıklı olarak Steam Machine'imde oynadım ve kusursuz, pürüzsüz bir deneyim sundu. Bu tarz oyunlar gerçekten bir kontrolcü talep ediyor. Ancak klavye ve fare tercih ediyorsanız, Agent 64 bunu da tam olarak destekliyor ve harika çalışıyor. Ben sadece bu tarz eski otomatik nişan alma oyunlarında analog çubukları ve tetik tuşlarını kullanmayı tercih ediyorum.
Eğer gerçekten eski usul bir hissiyat istiyorsanız, daha gösterişli grafik seçeneklerini kapatabilir ve Agent 64'ü taklit ettiği N64 shooter oyunlarına daha çok benzetmek için bir CRT filtresi bile açabilirsiniz. Tüm bu gösterişli görseller açık olsa bile, bu hala oldukça retro görünümlü bir shooter; tıpkı GoldenEye ve Perfect Dark'ı hatırladığım gibi. Yine de onları bu yeni oyunla doğrudan karşılaştırmak, o dönemki oyunların görsellikleri konusunda hepimizin biraz pembe gözlüklerle baktığını da net bir şekilde ortaya koyuyor.
Agent 64: Spies Never Die, ilham aldığı N64 shooter oyunlarıyla büyümeyen ve onları sevmeyen insanlara pek hitap etmeyecektir. Ben o günlerde bu oyunlardan pek hoşlanmazdım, ancak emülatörler ve yeniden düzenlemeler üzerinden, çok daha iyi çalıştıkları halleriyle oynadığımda oldukça büyüleyici ve eğlenceli shooterlar olduklarını fark ettim. Kalbinde bu oyunlara karşı bir sevgi besleyen ve o klasikler gibi oynayan yeni ama çok da yeni olmayan bir FPS arayanlar için Agent 64 cebi yakmayan ve son on yılda çıkan hemen hemen her PC'de çalışacak harika bir oyun. Bundan fazlasını istemek haksızlık olur.
