Güneş'in şimdiye kadarki en net görüntüsü, yıldızımızın yüzeyinde beklenmedik bir kararsızlığı gözler önüne serdi. Söz konusu kararsızlık, iki akışın birbirinin yanından geçerken dalgalar ve girdaplar oluşturmasına neden olan Kelvin-Helmholtz kararsızlığı (KHI) sürecinden kaynaklanıyor. Hawaii'deki Inouye Güneş Teleskobu'nun 4 metrelik sabit aynası kullanılarak çekilen bu görüntü için ekip, daha yüksek çözünürlük elde etmek adına görünür spektrumun daha kısa bir dalga boyu olan 416 nanometreyi tercih etti.
Görüntüyü elde etmek için kamera saniyede 740 kare ve 100 mikrosaniye pozlama ile kayıt yaptı. Dünya atmosferinin neden olduğu bulanıklığı gidermek için çoklu çerçeve kör dekonvolüsyonu (multi-frame blind deconvolution) adı verilen bir teknikle 2000 kare birleştirildi. Bu işlemin sonucunda, her iki saniyede bir yeni karenin oluştuğu ve 19 kilometrelik uzaysal çözünürlüğe sahip bir güneş yüzeyi filmi elde edildi.
Yaklaşık olarak Dünya'nın yarıçapı kadar bir alanı kapsayan görüntüdeki en ince ayrıntılar bir şehir büyüklüğünde. Düşük çözünürlüklü görüntülerde pürüzsüz görünen manyetik alan demetleri ile granüllerin arayüzleri, bu yeni verilerde tamamen girdap benzeri yapılar ve ince koyu çizgilerden oluşuyor. Ekip, görüş alanında 47 adet girdap taşıyan arayüz tespit etti.
Yapılan ölçümlere göre, birbirine komşu girdaplar arasındaki mesafe genellikle 60 ila 100 kilometre arasında değişirken, tekil girdapların çapları 25 ila 170 kilometre arasında. Bilim insanlarının tespit edebildiği en küçük girdaplar tam 19 kilometrelik çözünürlük sınırında yer alıyor; bu da boyutlarının ne kadar küçülebileceğinin henüz bilinmediği anlamına geliyor. Girdapların bir dakikadan kısa sürede boyutlarını ikiye katlayabildiği ve arayüzler boyunca saniyede 0,67 ila 3 kilometre hızla ilerlediği belirlendi.
Gelecekteki araştırmalar, KHI'nin enerji ve manyetik alanların taşınmasına nasıl yardımcı olduğunu ve hatta çevresindeki güneş koronasını nasıl ısıtabileceğini incelemeyi hedefliyor.
