Güney Afrika'nın Western Cape bölgesi yamaçları ve vadileri boyunca 500'den fazla bağ yayılıyor. Dünya'nın en biyolojik çeşitliliğe sahip bölgelerinden biri olan bu bölge, ülkenin şarabının yaklaşık yüzde 90'ını üretiyor. Ancak bölgedeki üreticiler giderek kuraklık, aşırı sıcak ve düzensiz yağışla mücadele ediyor.
Son beş on yılda bölgedeki sıcaklıklar küresel ortalamanın 1,5 ila 2 kat daha hızlı yükseldi. İklim değişkenliği arttıkça aşırı fırtınalar da daha şiddetli hale geldi. 2010'ların sonu üreticiler için önemli bir sınav oldu; üç yıl süren şiddetli kuraklık bağları yoğun stres altına aldı ve üzüm üretimini azalttı.
İklim değişkenliği üzüm üretimi üzerindeki baskıyı artırırken, birçok şarap üreticisi bağ yönetiminin uzun süredir parçası olan sürdürülebilirlik önlemlerini geliştirmeye devam ediyor.
Biz çevresel değişim, çevresel sağlık, koruma, tarım ve arazi yönetimi konularını inceleyen coğrafyacılardan ve sürdürülebilirlik bilim insanlarından oluşan bir ekibiz. Güney Afrika'nın şarap üretim bölgelerindeki çiftçilerin artan çevresel ve ekonomik baskılara nasıl yanıt verdiğini daha iyi anlamak istedik. Western Cape'te yetiştiriciler, koruma uzmanları ve şarap sektörü uzmanlarıyla görüştük ve toplamın yaklaşık yüzde 20'sine denk gelen 107 bağın sürdürülebilir arazi yönetimi uygulamalarını nasıl kullandığını analiz ettik.
Birçok tarımsal peyzajda üretim ve koruma hedefleri sık sık rekabet eden öncelikler olarak görülüyor. Ancak araştırmamız, Western Cape'teki birçok bağ işletmecisinin uzun vadeli yönetim ve toprak ile yaban hayatı yaşam alanlarının korunmasını iş başarısı için temel stratejiler olarak gördüğünü ortaya koydu.
Koruma bir kısıtlama değil yatırım
Western Cape, küresel bir biyolojik çeşitlilik sıcak noktası olan Cape Floral Bölgesi'ne ev sahipliği yapıyor. Bölge, protea, erica ve restio türleri gibi dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmayan binlerce endemik bitki türünü içeren eşsiz bir biyom olan fynbos'u barındırıyor.
Sürdürülebilirlik sertifikasyonu ve koruma programları, örneğin Dünya Doğayı Koruma Vakfı Conservation Champions, bağların bölgede biyolojik çeşitliliği koruması için teşvik sağladı. Birçok yetiştirici bu sürdürülebilirlik sertifikalarını şaraplarının pazarlanabilirliğini artırmak için kullanıyor. Ancak koruma çalışmalarını bağlarına nasıl fayda sağlayabileceği için de benimsediklerini gördük. Korumayı üretimden çıkarılan arazi olarak görmek yerine, birçok kişi bunun işleri için gerekli olan ekolojik süreçleri desteklediğini söylüyor.
Güney Afrika'daki bağların büyük çoğunluğu bugün, 1998'de Güney Afrika şarap sektörü ve araştırmacılar tarafından çevresel zararı azaltmak için oluşturulan Integrated Production of Wine sertifikasyon sistemine katılıyor. Sistem, pestisit kullanımı, su yönetimi, atık su arıtımı ve çevresel yönetim konusunda standartlar belirliyor. Ayrıca sertifikasyon talep eden çiftlik ve şarap üreticilerinin standartları karşıladığını garanti etmek için bağımsız denetim kullanıyor.
Bağlarına bağlı oldukları su kaynaklarını yönetmek için yetiştiriciler, su yolları boyunca yerli bitki örtüsünü yeniden tesis ettiklerini, yabancı türlerin kaldırıldığını ve sulak alanları ile nehirleri korumak için erozyonu azalttıklarını anlattı. Sağlıklı doğal sistemlerin toprakta su tutmayı iyileştirebileceği ve daha aşırı iklim koşullarına karşı peyzajın genel direncine katkıda bulunabileceği yönünde araştırmalar var.
Toprak sağlığını artırmak için bazı yetiştiriciler bağ sıraları arasında baklagiller, yulaf ve çavdar gibi tahıllar ve turp ve hardal gibi brassica türleri gibi örtü bitkileri ekiyor. Yetiştiriciler genel olarak toprak yapısını iyileştirmek ve toprakta organik maddeyi artırmak için örtü bitkileri, kompost, malçlama ve diğer uygulamaları kullandıklarını anlattı. Örtü bitkileri bakım gerektiriyor ve zararlılar için yaşam alanı sağlayabiliyor, ancak doğru örtü bitkileri iyi bakıldığında erozyonu azaltarak ve toprakta su tutma ve besinleri artırarak bağlara fayda sağlayabiliyor.
Birkaç üretici ayrıca kimyasal pestisitlere olan bağımlılıklarını azaltma çabalarını anlattı; bu durum çevre için olduğu kadar kimyasal maliyetleri artmaya devam ettiği için işleri için de faydalı. Zararlı popülasyonlarını yakından izleyen ve pestisitleri geniş çaplı kullanmak yerine hedefli şekilde müdahale eden bağlar duyduklarımız arasında.
Bazı yetiştiriciler faydalı böcekleri teşvik ediyor ve doğal zararlı kontrolünü destekleyen yaşam alanlarını yönetiyor. Doğal zararlı yırtıcıları için yaşam alanlarının oluşturulması genel hastalık riskini de azaltabiliyor. Kimyasal tedaviler birçok bağ işletmesinin bir parçası olmaya devam ederken, yetiştiriciler budama gibi hastalık ve zararlı salgınlarını önleyen ve toplam kimyasal kullanımını azaltan diğer yaklaşımlara artan ilgi bildirdi.
Güney Afrika şarap sektöründe bu tür sürdürülebilir uygulamalar iyi yerleşmiş durumda, ancak görüşmelerimiz kullanımın son yıllarda genişlediğini gösteriyor. Bu yaklaşımlar sorunlar ortaya çıktıktan sonra tedavi etmeye odaklanmak yerine önleme, izleme ve ekolojik dengeyi vurguluyor.
Sürdürülebilirlik ekonomik açıdan da anlamlı olmalı
Güney Afrika'da gözlemlediğimiz yönetim uygulamaları birçok yetiştirici için uzun vadeli iş direncine yatırım.
Görüşme yaptığımız birçok şarap üreticisi artan maliyetler ve piyasa belirsizliğiyle karşı karşıya olduğunu anlattı. İhracat, iş gücü ve kimyasallar hepsi pahalı. Sağlıklı toprakları korumak, suyu korumak ve kuraklık ve hastalığa karşı kırılganlığı azaltmanın bağlarını üretken tutmak için gerekli olduğunu vurguladılar.
Kuraklık, iklim baskıları ve kârlılık endişeleri artarken, Güney Afrika'da bağcılık alanındaki üretim alanı da azaldı. Birkaç yetiştirici iş modellerini çeşitlendirdiklerini ve hatta daha sıcak ve daha kuru koşullara karşı daha dayanıklı olmaları için ürün değiştirdiklerini anlattı.
Güney Afrika şarapçılığının ötesinde dersler
Dünya çapındaki çiftçiler değişen iklimin gerçekleriyle karşı karşıya. Araştırmamız, doğa ve üretim arasındaki bağlantıyı tanımanın etkili çözümler getirebileceğini gösteriyor.
Güney Afrika şarap üreticilerinin deneyimi, çiftliklerin daha büyük ekolojik sistemlerin bir parçası olarak görüldüğünde daha sürdürülebilir yönetilebileceğini gösteriyor.
Öğrenciler Zoe Van der Walt, Jack Spining ve Dryver Finch bu makaleye katkıda bulundu.
Hannah V. Herrero, University of Tennessee'de Coğrafya ve Sürdürülebilirlik alanında Doçent Profesör ve Sürdürülebilirlik Direktörü; Erin L. Bunting, Michigan State University'de Coğrafya alanında Yardımcı Doçent Profesör; Jane Southworth, University of Florida'da Coğrafya Profesörü; Jason K. Blackburn, University of Florida'da Coğrafya Profesörü; ve Stephanie Insalaco-Wyner, Southwestern University'de Coğrafi Bilgi Bilimleri alanında Yardımcı Doçent Profesör.
Bu makale Creative Commons lisansı altında The Conversation'dan yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
