Yazın Synthesia'nın kurumsal işler sorumlusu Alexandru Voica bana PR ekibine yeni katılan kişiyle ilgili bir link gönderdiğinde şaşırdım. Link, Synthesia'nın ne yaptığı ve nasıl çalıştığı gibi yaygın basın sorularını yanıtlamayı öğrenmiş etkileşimli sanal bir avatarına aitti. Ertesi gün katıldığım bir panelde PR çalışanları bana yapay zeka destekli metin kullanan tekliflerin rahatsız edip etmediğini sormuştu. Ama Alexandru'nun avatarı bunun ötesindeydi; bu bana PR'da yapay zekanın son patronu gibi geldi.
Eylül'de Synthesia beni New York'taki yeni ofis alanına davet etti. Aslen Birleşik Krallık merkezli olan Synthesia, D-ID, HeyGen ve Colossyan gibi diğerleriyle birlikte çok popüler bir dijital avatar girişimi. Bu yıl başında 4 milyar dolar değerlemeye ulaştı ve geçen yıl 100 milyon dolarlık yıllık tekrarlayan gelir eşiğini aştığını söyledi.
Synthesia, şirketlere yapay zeka avatarlarıyla etkileşimli eğitim videoları oluşturma imkanı veriyor ve yakın zamanda çalışanların örneğin satış sunumlarını etkileşimli bir yapay zeka avatarıyla prova yapıp yanıtlarını puanlatabildiği Roleplay Sessions adlı bir ürün başlattı.
Yeni ofis açılışına gittiğimde bana kendi yapay zeka avatarım olup olmayacağını sorduklarında hiç tereddüt etmeden evet dedim. Elbette kendi dijital ikizimi isterdim. O gün kombin güzel görünüyordu ve saçım yerli yerindeydi.
Dijital ikizimle tanışana kadar avatarlara karşı kayıtsızdım ama bunların günlük çevrimiçi hayatın kaçınılmaz bir parçası olacağını düşünüyordum. Instagram'da insanlar sosyal içerik üretmelerine yardımcı olması için kendilerine benzeyen avatarlar oluşturduğunu duymuştum. Bana çok ilginç geliyor ve belki de bu yüzden şimdi dijital ikizimi size sunmakta hiç sakınca görmüyorum. Bu, Synthesia'nın bir gazeteci için ya da Voica dışında dönem dışı hiç kimse için yaptığı ilk dijital avatar. Venture sermayesi destekli girişimlerin neden VC destekli olmayanlara göre daha fazla dolandırıcılık yaptığı hakkındaki hikayem üzerine eğitildi ve sadece o hikaye hakkında soruları yanıtlıyor.
Aşağıda, başlamak için sadece yeni bir pencerede başlat'a basın.
Ona şu tür sorular sorabilirsiniz:
Bu hikayeyi yazmaya neden karar verdim?
Araştırma makalesi ne hakkında?
Araştırmacılar ne buldu?
Bunu yapmak için Synthesia'nın ofisi içinde yer alan minik bir film stüdyosuna girdim; benden sayısız fotoğraf çektiler ve sesimi iki dakikalık bir kayıtla aldılar. Bu avatarların yapılmasına izin vermem gerekiyordu ve işte böylece dijital Dom doğdu. Bana kişisel bir avatar oluşturdular, sadece verdiğim metni okuyan, gözlüklü ve gözlüksüz olarak, ve ayrıca gözlüklü ve gözlüksüz iki etkileşimli avatar da yaptılar, konuşabilen ve beni dinleyebilen.
Etkileşimli avatarı eğitmek için bir makale seçtik ve ardından ekipler benim etkileşimli avatarımı inşa etti; bu avatar ses-dilden metne, video, dil ve metinden sese modellerinin bir kombinasyonuyla çalışıyor. Avatarımın teknoloji yığını Synthesia'nın kendi video ve ses modellerini içeriyor, ancak şirket müşterilerin Cartesia, ElevenLabs, Google veya OpenAI gibi diğer laboratuvarlardan alternatifler seçmesine de izin veriyor. Kurumlar ayrıca avatarlarını istedikleri bulut üzerinde barındırmayı seçebilir ya da barındırma için Synthesia'ya ödeme yapabilir.
Ses-dilden metne modeli insanların söylediklerini metne çevirir, ajan dil modeli metni anlamlandırır ve buna dayalı olarak eylem alabilir, metinden sese modeli yanıtı sese dönüştürür ve son olarak Synthesia tarafından oluşturulan bir video modeli avatarın konuşurken animasyonunu yapar.
Genel olarak Synthesia üç tür ürün inşa ediyor; biri klasik avatarlarla video oluşturma ve dağıtım platformu, burada biri bir metin yazar ve avatar onu tekrarlar; ikincisi avatarlarla anketlerde veya rol yapmada etkileşime girilebildiği Sessions adlı ajan platformu; ve üçüncüsü Synthesia video ve ses modellerinin diğer teknoloji hizmetleriyle birleştirilerek etkileşimli avatarlar veya diğer ürün türleri inşa edilebildiği API platformu.
Synthesia ekibinin avatarlarımı yapması birkaç gün sürdü. Önce kişisel olanlarla oynadım ve yapay sesimin nasıl duyulduğunu görmek için oldukça genel bir metin yazdım. New York'ta sonbaharın geldiğini, yılın en sevdiğim zamanı olduğunu söylettim. Ses oldukça doğruydu ve ses örneğini kaydettiğim zamanki kısıklığımı yakalamamış olmasına sevindim.
Bunu bazı teknoloji dışı arkadaşlarıma gösterdim; hem ilginç hem de ürkütücü buldular.
Sonra onlara etkileşimli olanı gösterdim; bu avatar deterministik, yani sadece eğitildiği yanıtları söyleyecek. Bu durumda bu, girişim dolandırıcılığı hikayemdi. TechCrunch'tan önce nerede olduğumu ve New York'un hangi bölgesinde yaşadığımı sordum ama her seferinde beni hikayeye geri yönlendirdi.
Arkadaşlarım sesin bana pek benzemediğini düşündü ve benzerliğin kişisel avatar kadar iyi olmadığını söyledi ama yine de yeterince yakın olup biraz ürkütücüydü. Annem buna muhteşem dedi ki bu ondan oldukça yüksek bir övgü. O ve babam bana yalnızca onlar bilecek sorular sormaya çalıştı ama model yanıt vermedi, her seferinde onları girişim dolandırıcılığı hikayesine yönlendirdi.
İkinizin doğumunu hatırlamıyorum diye şaka yaptı modeli test ettikten sonra.
Bu deneyim gazeteciliğin geleceği hakkında düşünmemi sağladı. İnsanlar haberleri açtıklarında bir avatar tarafından sunulmasının normal olmasını kabul eder mi? Bir yatırımcı bana hemen hayır dedi. Elbette bugün sosyal medya ve diğer haber paylaşım platformlarına sızan yapay zeka çöpü konusunda çok fazla tepki var. Ama sorduğum diğerleri pek emin değildi. Avatarlar gazetecileri destekleyebilir mi hatta onların yerini alabilir mi? CEO'lar bir insan gazeteci yerine bir gazetecinin yapay zeka avatarıyla konuşmak ister mi?
Ne sevdiğim şey insanlarla bağlantı kurmak, hikaye yazmak ve yeni konuları araştırmak. Ama gazeteciliğin en büyük kısmı güven. Bunun asla yapay zekaya devredilemeyeceğini düşünmüyorum.
Gazetecilik dışında, kendinizi klonlama fikrinin çekici olabileceğinden eminim. Tatil veya tatilden sonra işi telafi etmek zorunda kalmazsınız, çünkü sizin bir versiyonunuz her zaman orada olur ve soruları yanıtlar.
Avatar kullanımının kurumsal Amerika'da nasıl evrileceğini göreceğiz. Ama artık kendi avatarım olduğuna göre karışık duygularım var. İlk yeniliğin üzerinden geçtikten sonra avatarımı konuşmayı bıraktıktan sonra dikkatlice inceledim ve ne için beklediğimi tam olarak bilmiyorum. Belki göz kırpmasını bekliyorum. Ya da yeni bir şey söylemesini, gülümsemesini ya da bana bildiğini hissettirmesini bekliyorum.
Çünkü dijital ikizlerim deterministik, asla bunu yapmayacaklar. Ama bir sohbet robotunun serbestçe nutuk atmasına izin veren nedeterministik bir avatarın birine yapay zeka psikozuna düşmesi için ne kadar kolay olabileceğini görebiliyorum.
Bir yatırımcıya dijital ikizlerin geleceği ne olursa olsun, kuşağımın, Z kuşağının, bunlara alışmayacağını tahmin ettiğimi söyledim. Bilimkurgu gibi geliyorlar; filmlerde gördüğümüz her şey şimdi burada. Ama şunu söyleyeceğim, dijital avatarları humanoidlerden daha az rahatsız edici buluyorum. En azından bir avatarla, işler tuhaflaştığında her zaman çıkış yapabilirim.
O zamana kadar, işte haftamızın sitemizdeki en önemli haberlerinin özetini veren kişisel avatarım!
