Mastercard’ın Dreamonomics araştırması, KOBİ’lerin %68’inin hızlı büyümeden ziyade istikrarı ve öngörülebilirliği önceliklendirdiğini gösteriyor.
KOBİ’ler ortalama beş dijital iş aracı kullanıyor; bu durum daha entegre platformlara olan talebi artırıyor.
Ödeme ve bankacılık ihtiyaçları pazar ve iş türüne göre önemli ölçüde değişiyor.
Küçük işletmeler öngörülebilirliğe prim veriyor.
Mastercard’ın ilk Dreamonomics raporu için 18 ülkede 6 binden fazla küçük ve orta ölçekli işletmeyle yapılan ankette katılımcıların %68’i istikrarı ve öngörülebilirliği hızlı büyümeden önceye koyduğunu söyledi. Katılımcıların %54’ü gereksiz finansal riskten aktif olarak kaçındığını belirtti.
Mastercard’ın küçük ve orta ölçekli işletmelerden sorumlu küresel başkanı Mark Barnett, bulguların her girişimcinin ölçek aradığı fikrine faydalı bir düzeltme getirdiğini düşünüyor.
“İstikrar hızı geride bırakıyor,” araştırmasının tanıtımıyla eş zamanlı olarak PYMNTS’a verdiği röportajda Barnett söyledi.
Barnett, belirsiz ekonomik ortamın bu tercihe katkıda bulunduğunu söyledi ancak bunun kalıcı bir değişim olduğunu ilan etmekten kaçındı. Küçük işletme sahiplerinin farklı hedefleri olduğunu, bu hedeflerin finansal hizmet sağlayıcılarından beklentilerini belirlediğini ifade etti.
Kendi deneyimini örnek gösterdi. Barnett, güney Fransa’da bir şarap imalathanesi ortaklığı yapıyor. Şirketin finansal hedefleri var ve sahiplerinin istediği kadar büyük değil, ancak sınırsız büyüme hedefleri yok.
“İstikrarı, dramatik büyümeden ziyade derin müşteri ilişkilerini değerli buluyorum,” dedi Barnett. “Belirli bir büyüklükten daha büyük olmak istemiyoruz.”
Dreamonomics bulguları istikrarın bilançonun ötesine ulaştığını gösteriyor.
KOBİ’lerin %61’i mümkün olan en fazla müşteriye ulaşmaktansa daha derin müşteri ilişkileri geliştirmeyi tercih edeceğini söyledi.
“Derin bir müşteri ilişkisi istikrarlı bir müşteri ilişkisidir,” diye kaydetti Barnett.
Küçük firmaların sahiplerinin tutarlılığı önemsemesi, bankaların, ödeme şirketlerinin ve FinTech’lerin küçük işletme müşterileri için rekabet ettiği bağlamı değiştiriyor. Sahipler sadece harcama, borçlanma veya ödeme kabul etme yolları aramıyor. Aynı zamanda işin finansal tarafını yönetmeyi kolaylaştırmaya çalışıyor.
Şu anda kullandıkları teknoloji her zaman bunu başaramıyor.
Dreamonomics için ankete katılan KOBİ’ler ortalama beş dijital iş aracı kullanıyor; bu araçlar ödemeler, muhasebe, bordro ve gider yönetimi gibi işlevleri kapsıyor. Katılımcıların %89’u daha fazla dijital araca ihtiyaç duyduğunu söylerken, %78’i entegrasyonun kritik olduğunu belirtti.
Küçük İşletme Finansmanı Parçalı Kalıyor
“KOBİ’lerin dünyası çok parçalı bir dünya,” diye gözlemledi Barnett.
Bu parçalanma hem şirketlerin kendisinde hem de onları destekleyen teknolojide görülüyor.
Barnett, KOBİ’lerin işlerini yönetmek için genellikle iki ana noktaya güvendiğini söyledi: bankalarına ve kullandıkları iş yazılımına. İkincisi daha uzmanlaşıyor; platformlar artık genel muhasebe veya arka ofis işlevleri yerine bireysel sektörler ve meslekler etrafında tasarlanıyor.
“Tek duraklı mağaza, araştırmamızın işletmelerin istediğini söylediği şey,” dedi.
Finansal hizmet sağlayıcıları için bu, ödemelerin ve diğer finansal yeteneklerin banka uygulamalarına veya KOBİ’nin zaten kullandığı yazılıma yerleştirilmesi anlamına gelebilir.
Barnett, Brex, Ramp, Tide, Monzo ve Revolut gibi sağlayıcıların daha geniş küçük işletme teklifleri inşa ettiğini, daha fazla finansal işlevi bir araya getirdiğini söyledi. Dikey yazılım sağlayıcıları da bir başka yol sunuyor çünkü belirli bir tür işletmenin günlük operasyonunda merkezi bir konum işgal edebiliyorlar.
Aynı özgüllük ihtiyacı bankacılık ürünlerine de uygulanıyor.
Barnett, küresel ölçekte Mastercard kart verenlerinin yalnızca yaklaşık üçte birinin KOBİ ürünü sunduğunu söyledi. Özel bir iş ürünü, sahibine bunu zaten kullandığı tüketici ürünlerinden ayırmak için bir neden vermeli.
“Tüketici ürününüzle birebir aynı şeyi bir işletmeye sunuyorsanız, o zaman neden uğraşasınız?” diye sordu Barnett.
Faydalı bir iş ürününün ne olduğu müşteriden müşteriye önemli ölçüde değişebilir. Barnett, içerik üreticileri için tasarlanmış finansal ürünleri bir örnek olarak gösterdi ve hasat döngüleri ile tohum ve gübre alımları etrafında yapılandırılmış tarımsal kartları başka bir örnek olarak gösterdi.
Coğrafya bir başka değişken katmanı getiriyor.
Barnett, bir bölgenin bile tek bir ödeme pazarı olarak ele alınabileceği fikrini reddetti. Brezilya ve Meksika özellikle keskin bir örnek oluşturuyor.
“Latin Amerika’da bile Brezilya’ya giderseniz dijital ödemeler çok yüksek oranda benimsenmiş durumda,” dedi. “Ama Meksika’ya giderseniz büyük ölçüde nakit ekonomisi var.”
Dreamonomics başka bölgesel farklılıklar da buldu. Kuzey Amerika’da KOBİ’lerin %51’i yalnızca iş kartı kullanıyor; küresel ortalama %46. Doğu Avrupa, Orta Doğu ve Afrika’da KOBİ’ler kripto para ve stablecoin’ler de dahil olmak üzere yeni ödeme yöntemlerini daha fazla kullandığını bildiriyor; %43’ü otomasyon için yapay zeka veya makine öğrenimi kullanıyor.
Avrupa başka bir model sunuyor; uluslararası ve yerel kart ağları hesaplar arası ödeme sistemleriyle birlikte çalışıyor.
Barnett, bu çeşitliliğin kendisinin değerli olabileceğini söyledi çünkü işletmelerin ve tüketicilerin ödemek için birden fazla yolu var ve ödeme sistemi yedekliliğe sahip.
Dreamonomics bulguları bu nedenle finansal hizmet sağlayıcılarına KOBİ pazarının iki farklı görünümünü aynı anda sunuyor. Ülkeler arasında sahipler istikrar, daha yakın müşteri ilişkileri ve daha az parçalı teknoloji talebini ortak şekilde ifade ediyor. Ancak bu şeyleri sağlayabilecek ürünler ve ödeme altyapısı, işletmenin kendine ve faaliyet gösterdiği pazara sıkı sıkıya bağlı kalıyor.
Mark Barnett, Mastercard’ın küçük ve orta ölçekli işletmelerden sorumlu küresel başkanı ve şirketin yönetim komitesi üyesi; küçük işletmeler için küresel strateji ve ürünlerden sorumlu.
