Marvel's Wolverine ve Marvel's Spider-Man gibi PlayStation'a özel oyunlar, Sony'nin süper kahraman dünyasıyla tek bağı değil. Sony Pictures aynı zamanda Tom Holland'ın başrolünde olduğu Spider-Man filmlerini de (ve tabii ki Madame Web gibi yapımları da) üretiyor. Bu durum yaratıcı fırsatlar da doğurdu; Tom Holland'ın kendisi, Brand New Day'deki bazı etkileyici aksiyon ve dövüş sahnelerinin oyun üçlemesinden ilham aldığını itiraf etti. Spider-Man filmleri Marvel Sinematik Evreni'nin parçası olduğuna göre, Marvel Studios da Marvel's Wolverine'den benzer notlar alsa hiç fena olmaz.
PS5'teki Marvel's Wolverine'in aksiyonu elbette gösterişli; Logan adamantium pençelerini çıkarıp sibernetik reaver'ların uzuvlarını koparırken, ağaçlarda saklanan ninjaların üzerine atlayıp göğüslerini deşerken bolca kan ve vahşet göreceksiniz. Ama yüksek tempolu aksiyon, öfkeli bu süper kahraman için zaten alışıldık bir şey. Uzun yıllardır çizgi roman ve film hayranı biri olarak oyunu oynarken beni en çok etkileyen şey, Fox'un ikonik X-Men serisinin (birçok filminde Wolverine'in başrolde olduğu) uzun gölgesinden hiç etkilenmemesi oldu.
Kostümü giy
2000-2017 arasını kapsayan 10 ana filmle (Deadpool gibi yan yapımları saymazsak) efsanevi X-Men filmleri, süper kahraman sinemasının bir neslini gerçek anlamda tanımladı. İlk iki film, Sam Raimi'nin Spider-Man filmleriyle birlikte çizgi roman uyarlamalarını haritaya yerleştirdi ve onları bugünkü izleyici favorilerine dönüştürdü.
Marvel Studios, Disney'in Fox'u satın almasıyla 2019'da mutant haklarını geri aldığından beri, elindeki eski oyuncaklarla oynamanın cazibesine şimdiye kadar karşı koyamadı. Son sekiz yılda, Doctor Strange in the Multiverse of Madness'taki Profesör Charles Xavier ve Deadpool and Wolverine'deki Wolverine gibi alternatif zaman çizelgesi kahramanları, orijinal oyuncular Patrick Stewart ve Hugh Jackman tarafından yeniden canlandırıldı. WandaVision'daki önemli bir meta yanlış yönlendirme bile Evan Peters'ın Quicksilver rolüne dönebileceği fikri etrafında dönüyordu. Spider-Man: Brand New Day'in ardından Marvel nihayet tamamen yeni bir kadroyla 2028'de gerçek bir X-Men filminin yolda olduğunu duyurdu; Avengers: Doomsday sonrası dünyada Marvel'ın bunu doğru yapması hayati önem taşıyor.
Bütün bu gidip gelmeler sürerken, Insomniac Games'in PlayStation'daki kendi Marvel evreni kendi kulvarında büyümeye devam etti. Marvel's Spider-Man oyunları, Peter Parker'ı zaten aktif bir örümcek adam olarak başlattı; bir yandan kötü adamlarla dolu geçmişini yeniden kurgularken bir yandan da tanıdık yüzlere taze köken hikâyeleri yazarak hem tanıdık hem de yepyeni bir dünya yarattı.
Marvel's Wolverine bu yaklaşımı daha da ileri taşıyor. Bu da bir Wolverine köken hikâyesi değil; kemiklerinin adamantium metaliyle kaplandığı Weapon X geçmişine işaret eden yalnızca küçük bir anı parçası var. Üstelik bu evrende X-Men henüz bir kurum olarak bile var olmamış. Oyun, Logan'ın emeklilikten dönüp eski ekibi Team X'e, kurucuları Nathaniel Essex'i Bolivar Trask'ın yasa dışı mutant tesisinden kurtarmada yardım etmesiyle açılıyor; bu süreçte mutantlığı tehdit eden çok daha büyük bir planın izine düşüyorlar.
Logan yaşlı ama vahşileştikten sonra hafızasını kaybettiği için hayatının yalnızca son otuz yılını hatırlayabiliyor; yine de öncesine ait becerileri, örneğin birkaç dili akıcı konuşabilmesi gibi, doğal olarak geri geliyor. Bir köken hikâyesi olmamasına rağmen oyun, Wolverine'in geçmişinden çok geleceğini tanımladığı bir kendini bulma öyküsü anlatmayı başarıyor; paralelde ise dağılmış ve güçten düşmüş mutantların önyargılı güçler tarafından avlandığı bir yolculuk yaşanıyor. Daha iyi bir gelecek, uğruna savaşmaya değer.
Team X, ne çizgi romanlardaki gizli operasyon ekibi Team X'e (Weapon X deneklerinden oluşan) ne de X-Men'in kendisine tam olarak benziyor. Nathaniel Essex liderliğinde, kendilerini aşırı şiddete zorlayan bir dünyada mutant hakları için savaşan, sistem dışı bir grup bunlar. Hayatını kaybeden üyeler için dikilen anıtların öne çıktığı ilk bölümler, bundan azını yapanın yok olacağını açıkça gösteriyor.
Logan'dan bolca kan dökülüyor ama Marvel's Wolverine aynı zamanda daha sakin, daha kasvetli ve yürek parçalayan trajedi anlarına da ev sahipliği yapıyor. Özellikle de Spider-Man'de olduğu gibi, kaynak materyale yeterince benzeyen ama bir sonraki adımda nereye gideceğini ve nasıl olup da tamamen yıkıcı olmayan bir şekilde çözüleceğini sürekli merak ettirecek kadar da farklı bir dünya çizdiği için.
Jean Grey de ana karakterlerden (Jean Grey yılında yaşıyoruz). Son dönemdeki çok daha genç görünümlerinin aksine, Jean Grey'i burada kim olduğunu, ne istediğini ve ne için savaşmaya hazır olduğunu bilen, kendisiyle barışık yetişkin bir kadın olarak görmek güzel.
Burada Jean, Callisto ve oyunun Morlocks versiyonuyla birlikte büyümüş; Morlocks, toplum tarafından istismar edilmiş, gidecek yeri olmayan evsiz mutantlardan oluşan bir bulunmuş aile. Diğer yapımlarda Logan'ın Jean'e duyduğu özlemin burada tersine dönmesi de hoş bir detay; Jean, PS5'in gücüne ve Logan'ın inanılmaz gerçekçi vücut tüylerini ve kocaman, parlayan yavru köpek gözlerini işleyebilme kabiliyetine açıkça kapılmış durumda.
Liam McIntyre ve Krizia Bajos, Wolverine ve Jean Grey rollerinde harika iş çıkarıyor; yönetmenlik, oyun mecrasından yararlanarak uzun oynanış süresi boyunca onlara tek bir filmin veremeyeceği kadar geniş bir duygu yelpazesi sunuyor. Team X'in ahlaki açıdan gri mentorü Nathaniel Essex rolündeki Troy Baker'a da şapka çıkarmak gerek; İngiliz aksanı şaşırtıcı derecede iyi.
Tüm bu farklılıklara rağmen Jean Grey, tıpkı Wolverine gibi, onu kalıcı bir karakter yapan çizgi roman özelliklerine sadık kalıyor. Bolca Wolverine göndermesi, ipucu ve konuk görünüm, olası bir devam oyununun nereye gideceğini belli ederken bu dünyanın hâlâ mutantların yaşadığı bir yer gibi hissettirmesini sağlıyor; yine de Fox'un artık birleşmiş iki X-Men zaman çizelgesinden de farklı. Oyunda Wolverine'in açabildiği tek film bağlantılı kostümün Deadpool and Wolverine'deki sarı kostüm olması bence epey komik; çünkü o karakter, Fox X-Men filmlerindeki Wolverine'den kesinlikle farklı biri.
Fox'un X-Men'inin unsurlarının bu oyunun kaçamayacağı kadar kalıcı olacağından endişelenmiştim ve daha yanılamazdım. Sırada MCU'nun X-Men'i yeniden başlatma denemesi var; Profesör Xavier, Rogue, Storm, Cyclops ve Emma Frost'tan oluşan, Nathaniel Essex'in de dahil olduğu köklere dönüş bir ekip vaat ediyor. Yine de gerçek bir köklere dönüş yaklaşımı biraz fazla tahmin edilebilir geliyor. Sonuçta X-Men: First Class bunu zaten çok iyi yapmıştı. Ben farklı bir bakış, taze bir yorum istiyorum; X-Men'in ne olduğuna dair inancımı yeniden sorgulatacak bir şey. Tıpkı Marvel's Wolverine'in mutant dünyasına getirdiği kendi dokunuşlarıyla oyun dünyasında bana yaptığı gibi.
Logan'ın son macerası elbette kusursuz değil. Marvel's Wolverine incelememizde zayıf tempoyu ve aceleyle derlenmiş hissi veren kopuk yapıyı eleştirmiştik. Ama New Game Plus ile ikinci kez bitirmemin üzerinden günler geçmesine rağmen hâlâ oyunun klasik karakterlere getirdiği yeni yorumları düşünüyorum. Sırf Wolverine, Jean Grey ve Team X'in geri kalanının bu versiyonunu PS5'te son kez görmemiş olmayı umduğum için bir devam oyununu gerçekten çok istiyorum. 2028'de sinema salonundan çıkarken Marvel'ın X-Men filminin bana hissettirmesi gereken duygu da tam olarak bu. (Filmlerdeki Profesör X / Magneto sahnelerini taklit ederek satranç tahtasını çıkarır) Sıra sende, MCU.
