Kasırgayı yaşamış herkes bilir; fırtınaları besleyen okyanuslar muazzam miktarda enerji barındırıyor. Küresel ısınma nedeniyle bu enerji miktarı her geçen gün artıyor.
Yeni bir girişim bu enerjiyi veri merkezlerini çalıştırmak için kullanmayı hedefliyor.
Drogue, şimdiye kadar düşük profilli kalan bir şirket olarak, okyanustan ısı toplayıp yüzen gemiler üzerindeki veri merkezlerini besleyen bir sistem inşa ediyor. Kurucu ortak ve CEO Sam Sipe’ye göre ilk prototip, bitleri işlerken okyanusta sallar gibi hareket etmeye iki yıldan kısa süre sonra başlayacak.
Sipe’ye göre amaç, veri merkezi geliştiricilerinin sunucuları yapay zekâya uygun zaman çizelgelerinde devreye almasına yardımcı olmak. “Veri merkezi sektörü bir gayrimenkul oyunu ve bu yüzden bölgesel elektrik şebekelerini yöneten kamu hizmetleri ve bağımsız sistem operatörleriyle uyumluluk da dahil olmak üzere 8 ila 10 yıllık zaman çizelgelerinde oynuyorlar” dedi. “Yapay zekâ talebi son üç yılda 10 kat arttı. Bu tamamen uyumsuz.”
Drogue altı ay önce Washington, D.C.’de kuruldu ve girişim TechCrunch’a özel olarak, XYZ Venture Capital, Toyota Ventures, Tamarack Global, Dream, FDVC, Garuda Ventures, Flexcap, Boost VC ve Slow Ventures’ın da aralarında bulunduğu yatırımcılardan 20 milyon dolar topladığını bildirdi.
Bu altı ay içinde Drogue, geleneksel bir okyanus gemisine kurulacak ve erken 2028’de denize gönderilecek çok megavatlık bir prototip tasarladı. Gelecek sürümler, açık deniz petrol platformlarına daha çok benzeyen yüzen yapılar üzerinde inşa edilecek.
Sipe’ye göre okyanusa yönelme kararı açık.
ABD Donanması uçak gemilerinden E-2D Hawkeye uçurduğu yıllardan sonra okyanusun muazzam gücüne dair bir takdir geliştirdi. “Çoğu insan okyanus deyince sert dalgalar, fırtınalar, korozyon, biyolojik kirlenme der. Ben ise görmezden gelinen bu görkemli yer ve kaynağı görüyorum” dedi.
Geçen yıllarda gezegen ısındıkça okyanuslar her yıl ek olarak 5,8 milyon teravat-saat enerji emdi. Karşılaştırma yapmak gerekirse tüm insan uygarlığı her yıl yaklaşık 180 bin teravat-saat kullanıyor. Drogue birazını alsa bile okyanusun bunu fark etmeyeceği düşünülüyor.
Şirketin teknolojisi tersine çalıştırılmış bir ısı pompası gibi işliyor. Bir ısı pompası elektriği kullanarak ısıyı bir yerden bir yere taşır; Drogue’un sistemi ise ısı farkını elektriğe dönüştürmek için kullanıyor. Bu yaklaşım, okyanus termal enerji dönüşümü ya da OTEC olarak biliniyor ve ilk kez 1950’lerde geliştirildi.
Güneş tarafından ısıtılan yüzey suları daha sıcakken, derinlerdeki sıcaklıklar çok daha soğuk, ortalama 39°F civarında, yani 4°C. “O sıcaklık farkını çökertecek miktarda ısıyı çekebileceğimiz neredeyse hiç yok” dedi Sipe.
Sıcaklık farkından yararlanmak için şirketin sistemi sıcak yüzey suyunu çekiyor, veri merkezlerini soğutmak için kullanıyor ve ardından artık daha sıcak olan suyu -28°F’de gaza dönüşen amonyak kimyasalını kaynatmak için gönderiyor. Bu amonyak gazı daha sonra elektrik üretmek için bir türbin üzerinden gönderiliyor. Türbinden geçtikten sonra gaz, sıvı hâline geri döndüğü bir kondansatöre akıyor. Orada 1.000 metre derinlikten çekilen soğuk su, kondansatörün kanatçıklarının üzerinden geçerek ısıyı emiyor. Isınan su daha sonra 1.000 metre derinliğe geri pompalanıyor ve okyanusa dağılıyor. Amonyak, kapalı döngünün başına geri gönderiliyor ve döngü tekrarlanıyor.
Temel fikir 1980’lerde test edildi ancak rafa kaldırıldı. “1980’lerden bu yana özellikle boru ve ısı değiştiriciler etrafındaki imalat teknikleri açısından çok şey değişti” dedi Sipe.
Nedenini öğrenmek için Sipe, o erken çalışmalar üzerinde çalışmış kişilerle görüştü. “Herkesle konuştum, temelde onları röportajladım ve neyin yanlış gittiğini, neyin doğru gittiğini, bir dahaki sefere ne yapılacağını anladım. Ve herkes ‘abi bu işler çalışıyor. Yeterince büyük bir şey inşa etmek için yeterli sermayeyi toplamak meselesi’ dedi” diye anlattı.
Denizdeyken bu gücü kullanabilecek müşterilerin de olması gerekiyordu. Gücü karaya göndermek uzun ve pahalı kablolar gerektirir ve gemide üretim yapmak da malzeme ve bitmiş ürünlerin benzer şekilde pahalı sevkiyatını gerektirir. Veri merkezleri ideal; sunucular diğer ekipmanlara kıyasla kompakt ve platformdan veri göndermek son derece ucuz. Sipe’ye göre her gemi yaklaşık on yıl boyunca denizde kalacak.
Drogue, gemiler için güvenlik standartlarını belirleyen ve denetleyen Amerikan Gemi Sınıflandırma Bürosu’ndan ön onay niteliğindeki “ilk prensip onayı”nı zaten aldı. Şimdi açık okyanusa hazır bir prototip inşa etmeye başlamak için ilk gemisini satın alma sürecinde.
Birçok açıdan Drogue’un konsepti Elon Musk’ın yörüngesel veri merkezleri planına benziyor: ucuz bir güç kaynağı bulmak ve veri merkezlerini mümkün olduğunca yakına getirmek. Fark şu ki yörüngesel veri merkezlerinin oraya ulaşmak için pahalı roketler fırlatması gerekiyor. Drogue’unkiler insanlığın binlerce yıldır yaptığı gibi bir gemiyi okyanusta yürütmekle yetinecek.
