SUV demeyin: Ferrari Purosangue incelemesi

En azından çok fonksiyonlu direksiyon simidi, kontrollerin çoğunda 296’da deneyimlediğimiz neredeyse kullanılamaz kapasitif dokunmatik versiyon yerine gerçek fiziksel tuşlar kullanıyor. Yoldan gözünüzü ayırmadan kullanabileceğiniz gerçek tuşlar, hareket halindeyken Apple CarPlay gibi şeyleri kontrol etmenizi sağlıyor; bu, sürücünün doğrudan önündeki ana gösterge ekranında görünüyor ve böylece merkezi devir göstergeli dijital Ferrari gösterge panelinin yerini alıyor. Ancak koltukları veya klimayı ayarlamak istediğinizde işler daha da karmaşıklaşıyor.

Bunu, gösterge panelinden çıkan döner bir kontrol ünitesi üzerinden yapıyorsunuz; dokunmatik ekranında kaydırma veya dokunarak her bir koltuk için sıcaklık, fan hızı, havalandırma veya masajı seçiyorsunuz. Park halindeyken o kadar zor değil ama hareket halindeyken parmağınızın hedef alması gereken alanlar küçük olduğu için çok daha zor. Aynı işlevselliğe sahip ikinci bir kadran arka koltuklar arasında bulunuyor.

Arka koltuklar önler kadar destekleyici. Sürücü yan ivme eklemeye başladığında bu iyi bir şey.

Bagaj alanı geleneksel bir SUV gibi genişlemiyor ama bavul veya kedi kumu için yeterli büyüklükte.

Bu klima kontrol paneli akıllı ama karmaşık.

Bagaj alanı geleneksel bir SUV gibi genişlemiyor ama bavul veya kedi kumu için yeterli büyüklükte.

Bu klima kontrol paneli akıllı ama karmaşık.

Yerel Purosangue ekranı, dijital devir göstergesini gösteriyor.

Ferrari, Apple CarPlay’in erken benimseyenlerinden biriydi, biliyorsunuz.

Geri görüş kamerası burada görünüyor.

Yolcu bilgi-eğlence ekranı. Ferrari bu trendi, iyi veya kötü, başlatan oldu.

Arka koltuk kendi kontrol kadranına sahip.

Merkezi bir bilgi-eğlence ekranı yok ama ön yolcu için tam boyutlu bir ekran var. Ekran ağır polarize ya da başka şekilde filtrelenmiş olduğu için yolcularımın onunla ne yaptığını hiç göremedim. Yerel medya uygulamalarıyla etkileşime girebiliyorlar ama CarPlay’i bu ekrana yansıtamıyorlar.

Ağustos güneşinde parıldayan parlak Rosso Portofino boyasıyla boyanmış Purosangue, bir bakış çeken türden bir araçtı; bu yaz Roma çevresinde kısaca sürdüğüm sarımsı-yeşil metalik örneğe göre kesinlikle daha çarpıcıydı. Ama bu bir Ferrari ve standart renkler ile Atelier ve Tailor Made gibi çeşitli kişiselleştirme programları arasında dış ve iç kaplamalar söz konusu olduğunda gökyüzü ve ödeme gücünüz sınır. Günlük kullanabileceğiniz bir Ferrari kesinlikle ama 12 mpg kombine (19.6 L/100 km) tüketimle bu belki de batarya-elektrikli Luce’nin daha iyi üstleneceği bir iş. Ama V12’yi mümkün olduğunca çok kişiyle paylaşmanın iyi bir yolu ve bence doğru lastiklerle oldukça etkili bir kış aracı yapardı.

Bir araba için çok büyük bir para ama Purosangue’yi sürerken veya içinde yolculuk yaparken yeterince özel hissettiriyor.

393.350 dolardan başlayan bir Purosangue, EV Ferrari’den önemli ölçüde daha ucuz; ancak test aracımızın 576.544 dolarlık fiyat etiketi, opsiyon listesinin ne kadar hızlı kabarabileceğini gösteriyor. Ayrıca Ferrari’nin geleneksel rakipleri olan Aston Martin DBX veya Lamborghini Urus gibi benzer güçte SUV’lar için ödeyeceğinizden de çok daha fazla ama Maranello’nun istediği yol bu.