İnsan alıcıları doğrulamak üzere tasarlanmış ödeme sistemleri, işlem yapma yetkisine sahip yapay zeka ajanlarını da tanımak zorunda kalacak.
Ajanlar arası ödemeler, bir bileşen arızalandığında mutabakatı zorlaştıran birkaç katmanlı işlem üretebiliyor.
SolvaPay, yapay zeka ajanlarını mevcut finansal altyapıya bağlamayı amaçlayan bir ödeme altyapısı inşa ediyor.
Ödeme sektörü, bir botun müşteri gibi görünmesini engellemek için büyük çaba harcadı. Agentic commerce yeni bir karmaşıklık getiriyor; çünkü bazı botların alışveriş yapması gerekiyor.
Stockholm merkezli bir FinTech olan SolvaPay, yapay zeka ajanları için ödeme altyapısı geliştiriyor. Çalışmaları makine tarafından okunabilir ödemeler, kullanıma dayalı faturalama ve ajanlar arası işlemlerin yanı sıra bir ajanın ne kadar harcayabileceğine ilişkin kontrolleri de içeriyor.
SolvaPay CEO’su ve Kurucu Ortağı Viggo Stenseth, ödemelerin yapay zekanın kendi başına hareket etme yeteneğinin insanlara göre kurulmuş sistemlerle karşılaştığı noktalardan biri olduğunu söylüyor. Bir ajan bilgi bulabilir, yazılım kullanabilir ve bir görevi tamamlayabilir, ancak para hareket ettirmek hâlâ işlemin diğer tarafında kimin olduğu varsayımını taşıyor.
“İşlemi yapanın bir insan olduğunu doğrulamak için gerçekten sağlam sistemler kurduk, 3DS, CVV kodları, kötü bir botun iş yapmasını engellemek için her şey,” dedi Stenseth. “Yani bu altyapıya gerçekten işlemiş durumda.”
Tüccarlar, otomatik bir alıcının harcama izni olduğu için bu korumaları basitçe göz ardı edemez. Yetkili bir ajanı kötü amaçlı yazılımdan ayırt etmeleri ve ajanın hangi parayı kullanabileceğine ve ne satın alabileceğine karar vermeleri gerekiyor.
Bu soruya hazırlanmak için işletmelerin pek zamanı olmadı, Stenseth söyledi. 1990’larda şirketlere web sitesi sattığını hatırlattı; o dönemde birçoğu internet varlığına ihtiyaç duyduklarına ikna değildi. Yaygın e-ticaretin gelmesi yıllar aldı. Akıllı telefonlar da etraflarında gelişecek işletmeler ve ödeme deneyimlerinin çoğu ortaya çıkmadan önce geldi.
Agentic AI çok daha kısa bir takvimde gelişti.
“Zamanlayıcı birkaç yıl önce başladı bile,” dedi Stenseth.
Ajanlar artık görevleri özerk olarak yerine getirebiliyor, diye ekledi, ancak “faturalama, ödeme, akış hâlâ gerçekten çözülmedi.”
Hız farkı, SolvaPay’in ele almaya çalıştığı konulardan biri. Finansal altyapı, ödemelerin kontroller, denetimler ve düzenleyici gözetim gerektirmesi nedeniyle ölçülü ilerler. Agentic yazılım daha hızlı değişebilir. Stenseth’e göre SolvaPay’in çalışması, ikisini birbirinden ayırmadan ajan ödemelerini altta yatan finansal sistemle bağlamayı hedefliyor.
Tek Bir Görev Birkaç Ödemeyi Tetikleyebiliyor
Ajanlar insanların yaptığı gibi işlem yapmayabilir.
Bir iş verilen ajan, işi diğer ajanlar arasında bölebilir. Biri başka bir ajana ödeme yapabilir ve o da işin bireysel parçaları için birkaç uzmanlaşmış ajana ödeme yapabilir. Tek bir görevden başlayan süreç altında bir dizi ödeme oluşabilir. Stenseth, bu işlemlerin “birkaç katman derinliğe” ulaşabileceğini ve ödemenin tek bir olay olarak ele alınabildiği durumlarda ortaya çıkmayan mutabakat soruları yarattığını söyledi.
“Mutabakatı yapma ya da tek bir işlemi çözme üzerine sistemler kurduk,” dedi Stenseth.
Zincirde daha aşağıda bir şey başarısız olursa soru, “bütün şeyi geri mi alırız” yoksa sadece başarısız olan kısım ile mi ilgileniriz, diye belirtti.
Ajanlar aynı zamanda alıcı ve satıcı da olabiliyor. Stenseth, finansal analizle ilgilenen genç bir geliştiricinin dış veri sağlayıcılarından bilgi çeken bir sistem kurduğunu anlattı. Ajan bu sağlayıcılarla iletişim kurabiliyor ve ihtiyaç duyduğu bilgi için ödeme yapabiliyordu. Geliştirici kendi analizini uygulayabiliyor, veriyi başka araçlarla birleştirebiliyor ve ürettiğini diğer kullanıcılara sunabiliyordu.
“Kendi için ne inşa ettiyse, onu katmanlayıp başkalarına verebilir ve yeniden satabilir,” dedi Stenseth.
O konumdaki bir geliştirici sadece ödeme toplama yolu değil, aynı zamanda yazılımının tükettiği her bileşen için ödeme yapma ihtiyacı da duyuyor. Bu durum, geleneksel aylık yazılım aboneliği yerine bireysel API çağrıları, veri setleri veya hizmetler için kullanıma dayalı ücretlendirmeyi tercih ettiriyor. Ajanlarla çalışanlar kullanıma dayalı faturalandırmaya zaten daha alışkın, Stenseth belirtti.
Para hâlâ yerleşik finansal sistemden girip çıkmak zorunda, diye ekledi. Ajan işlemlerini mevcut altyapıya bağlamak, özerk yazılımı ayrı bir ödeme ortamı olarak görmek yerine kara para aklamayı önleme gereklilikleri, defterler, lisanslama ve güvenlikle uğraşmak anlamına geliyor.
“Adımları atlayamazsınız,” dedi Stenseth.
Tüccarlar için iş, yazılımla başlatılan bir ödemeyi kabul etmekten öteye gidiyor. Dolandırıcılık sistemleri otomatik etkinliğin ne zaman meşru olduğunu tanımalı. Faturalama, yazılımın veri veya bilişim hizmetlerinin bireysel birimlerini satın almasını karşılayacak şekilde düzenlenmeli. Mutabakat, ajanların işi diğer ajanlar arasında bölerek yol boyunca birkaç ilgili ödeme üretmesi durumunu hesaba katmalı.
Ödeme seçimi de zamanla ajana kayabilir. Stenseth, bir tüketicinin ajana mil kazanma gibi bir hedef için harcamayı optimize etme talimatı verdiğini anlattı. Yazılım daha sonra her satın alma için bu talimata en iyi uyan kartı seçebiliyor.
Viggo Stenseth, yapay zeka ajanları ve agentic commerce için ödeme altyapısı geliştiren Stockholm merkezli bir FinTech olan SolvaPay’in CEO’su ve kurucu ortağıdır.
