Curtin ekibi, Devil's Arrows taşlarının buzullar değil insanlar tarafından taşındığına dair güçlü kanıt elde etti. Yeni çalışmada üç hizalı taşın Boroughbridge yakınlarındaki konumu ve Neolitik dönemle bağlantısı incelendi. Jeofizik araştırmalar ve tarihi kayıtlar, taş dizisinin daha geniş bir yol işaretleme sisteminin parçası olabileceğini gösteriyor.
Kütle spektrometrisine dayalı proteomik yöntemiyle antik Mısır eserlerindeki protein kalıntıları ayrıntılı olarak incelendi. İsveç, Birleşik Krallık ve Danimarka’daki koleksiyonlardan alınan örneklerde sığır tutkalı ve çeşitli hayvanlardan elde edilen kollajenler tespit edildi. Bulgular, Mısırlıların malzemeyi hazır bulunurluğa göre seçtiğini ve kullanımda tür bazlı belirgin bir tercih olmadığını gösteriyor.
Mısır'da bulunan bir mezar, defin trendlerinin zaman içinde nasıl değiştiğini gösteriyor. En eski definler, genellikle erkek ve kadınların ayrılmış olarak gömülmüş olduğu bireysel definlerdi. Bu transformation, Mısırlı defin sisteminin yeniden yapılandırılması içinde anlaşılabilir.
Orta Çağ kuşatmalarında kullanılan bir mancınıktan fırlayan taş, talihsiz bir savunmacının üstüne düşerek onu ezdi. İskoçya'daki Stirling Kalesi'nde bulunan ve '150 Numaralı İskelet' olarak adlandırılan bu kalıntılar, tarihte mancınık kaynaklı bir ölümün bilinen tek somut kanıtı olma özelliğini taşıyor.
Çin'deki iki arkeolojik alanda bulunan taş aletlerin Homo erectus'tan daha eski olduğu ortaya çıktı. Bu durum, Flores hobbitlerinin (Homo floresiensis) atasının daha ilkel bir hominin türü olabileceğini düşündürüyor. Yeni bir araştırma ise hobbitlerin karmaşık alet ve ateş kullanma becerilerine dair kanıtların zayıfladığını gösteriyor.