Eski demir meteoritlerde yapılan analizler, Güneş Sistemi'nin ilk milyon yılında oluşan planetesimallerin büyük ölçüde kondrül adı verilen ısıyla oluşmuş kaya tanelerinden meydana geldiğini gösteriyor. Araştırma, su buzu ve organik madde açısından zengin matrisin erken evrede büyük ölçüde dışlandığını ortaya koyuyor. Yale Üniversitesi liderliğindeki ekip bulguyu Nature Astronomy'de yayımladı.
ETH Zürih'ten bir araştırma ekibi, Dünya'nın yapı malzemesinin neredeyse tamamen Güneş Sistemi'nin iç bölgesinden geldiğini ortaya koydu. Bulgular, dış bölgeden gelen su açısından zengin maddenin rolünün çok sınırlı olduğunu gösteriyor ve bu durum Dünya'nın suyunun kökenine dair yeni bir soru yaratıyor. Çalışma, gezegen oluşumunda Jüpiter'in bariyer etkisini güçlendiriyor.
James Webb, Chariklo’nun iç halkasının kalınlaştığını ve dış halkasının belirgin şekilde solduğunu tespit etti. 10 milyon simülasyon geometrik tesadüf ihtimalini çok düşük gösterdi ve araştırmacılar gerçek bir evrimden yana. İç halkanın eşdeğer genişlikteki kazancı, dış halkanın kaybının yaklaşık on katı.
Astronomlar bir asırdan uzun süredir Güneş Sistemi'nin en uzak bölgesinde keşfedilmemiş bir gezegenin varlığını tartışıyor. Pluto'nun cüce gezegen olarak yeniden sınıflandırılmasının ardından Dokuzuncu Gezegen hipotezi yeni gözlemlerle güçleniyor. Caltech ekibi, Vera C. Rubin Gözlemevi'nin yakında konuya netlik getirebilecek veriler sağlayabileceğini belirtiyor.
Hubble ve James Webb Uzay Teleskobu Neptün'ün ötesindeki en küçük ve en uzak cisimleri birlikte inceledi. 27 yeni Trans-Neptün Nesnesi bulundu ve yüzeylerinin beklenenden çok daha bozulmamış olduğu görüldü. Araştırma, bu küçük gök cisimlerinin oluşum tarihini koruduğunu ve boyut dağılımının modellerden farklı olduğunu ortaya koydu.
James Webb Uzay Teleskobu, Satürn ile Uranüs arasında dönen cüce gök cismi Chariklo'nun iki halkasında zıt yönde opaklık değişimi tespit etti. İç halka daha opak hale gelirken dış halka daha şeffaf görünüyor. Bulgular küçük cisimlerin halkalarının daha önce sanılandan çok daha dinamik olduğunu gösteriyor.
California Riverside Üniversitesi liderliğindeki bir ekip, Venüs’ün bir zamanlar uydusu olmuş olabileceğini ve gezegenin gelgit etkisiyle uyduyu içine çekerek yok etmiş olabileceğini simüle etti. Model, Venüs’ün dönüş hızı ve uydunun kütlesine bağlı olarak çoğu senaryoda uydunun içe doğru spiral yaparak parçalanacağını gösteriyor. Araştırma, benzer yavaş dönen gezegenlerin büyük uydulardan yoksun olacağı öngörüsünü de ortaya koyuyor.
NASA’nın Hubble ve James Webb Uzay Teleskopları, ilk kez birlikte çalışarak Güneş Sistemi'nin en uzak cisimlerinden Neptün Ötesi Cisimleri inceledi. Bilim insanları, beklenenden daha az küçük cisim bulurken, bu gök cisimlerinin renklerinin büyük akrabalarıyla aynı özellikleri taşıdığını ve oluşum tarihlerinin izlerini koruduklarını keşfetti.
Pluto'nun 2006 yılında gezegen statüsünü kaybetmesi, Güneş Sistemi'ndeki çeşitliliğin anlaşılması açısından önemli bir dönüm noktası oldu. Cüce gezegen olarak sınıflandırılması, gökbilimcilerin güneş sistemimizdeki farklı gök cisimlerini daha iyi tanımlamasına olanak sağladı.
Pluto'nun gezegen statüsünü kaybetmesinin üzerinden 20 yıl geçti, ancak bilim insanları hala onun gerçekten bir gezegen olup olmadığı konusunda tartışıyor. Pluto, şimdilik cüce gezegen olarak sınıflandırılmaya devam ediyor.
220P Kuyrukluyıldızı beklenmedik bir şekilde parlaklıkta artış gösterdi. Normalde, periyodik 220P Kuyrukluyıldızı teleskop olmadan görülmesi mümkün olmayan kadar soluk bir gök cismidir. Günümüzde, 220P Kuyrukluyıldızı Güneş etrafında Mars ve Jüpiter arasında 5 yıldan fazla bir periyodla dönmeye devam ediyor.
James Webb Uzay Teleskobu, Neptün'ün iç uydularında ve halkalarında sıvı su varlığında oluşan kil benzeri mineraller tespit etti. Bu mineraller, Neptün'ün en büyük uydusu Triton'un gezegen tarafından yutulması sırasında parçalanan çok daha büyük ve buzlu antik uyduların derinliklerinden gelmiş olabilir.
Satürn'ün altı büyük uydusu, teleskopla çekilen bir fotoğraf ile görüntülendi. Fotoğraf, Satürn'ün en büyük uydusu Titan'ı ve diğer beş büyük uydusunu gösteriyor. Fotoğrafta ayrıca, Mimas, Tethys, Enceladus, Dione ve Rhea adlı diğer büyük uydular da görüntülendi.
NASA'nın New Horizons uzay aracıyla 2016'da görüntülenen Pluto'nun atmosferi, güneşten uzaklaşmasıyla birlikte derin bir donma sürecine girerek çöküyor.
Yeni bir araştırmaya göre, Neptün'ün üç uydusu, milyarlarca yıl önce dev bir çarpışmada parçalanan buz dünyalarının kalıntıları olabilir. Bilim insanları, bu keşfin Güneş Sistemi'nin erken dönemlerindeki şiddetli olaylara ışık tuttuğunu belirtiyor.
Gökbilimciler, Güneş Sistemi'nde şimdiye kadar bilinen ilk üç başlı asteroidi keşfetti. 44 Nysa adlı asteroidin küçük bir uydusu olduğu da tespit edildi.
Japonya ve Çin'den araştırmacılar, Jüpiter'in gençlik yıllarındaki güçlü manyetik alanının, çevresel diskinde bir güvenli bölge oluşturarak birçok büyük uydunun hayatta kalmasını sağladığını ortaya koydu. Satürn'ün manyetik alanı ise bu korumayı sağlayamadığı için Titan dışındaki büyük uyduları kaybetti.
16 Temmuz 2024'te New Jersey'e düşen ve hızla toplanan Hillsborough göktaşı, NASA bilim insanlarına antik tuzlu sular ve yaşamın yapı taşları hakkında yeni bilgiler verdi. NASA'nın yaptığı analizler, göktaşının Bennu ve Ryugu örneklerine benzer şekilde tuzlu su kalıntıları içerdiğini ve organik bileşikler açısından oldukça zengin olduğunu ortaya koydu.
NASA'nın Yeni Ufuklar uzay aracı, Plüton'un ötesinde 6 milyar mil uzakta hibernasyondan uyanıyor. Aracın görevi nedir?
1776 yılında Güneş Sistemi'nde sadece 6 gezegen bulunurken günümüzde bu sayı 8'e yükseldi. Gezegen tanımının zamanla değişmesi kafa karışıklığına neden oluyor. Peki gelecekte başka gezegenler de eklenecek mi?
Gökbilimciler yıllardır Neptün'ün çok ötesinde gizli bir dev gezegen arıyorlardı. Uzak Kuiper Kuşağı cisimlerinin alışılmadık yörüngeleri Dokuzuncu Gezegen teorisini besliyordu ancak son keşifler bu fikri sorgulatıyor. Eğer Dokuzuncu Gezegen varsa, aslında düşünülenden çok daha uzakta olabilir.
Nadir bulunan bir meteorit, milyarlarca yıl önce genç Güneş'in etrafında dönen ve yıkıcı bir çarpışmayla yok olan devasa bir kayıp dünyaya ait ilk doğrudan kanıtları gün ışığına çıkardı. Bilim insanları, bu erken dönem gezegenin Dünya ve Mars'tan tamamen farklı malzemelerden oluştuğunu saptadı. Keşif, güneş sistemi'nin köken hikayesinin önemli bir bölümünü yeniden yazıyor.