AB yapımı batarya hücreleri zorunluluğu, 60 kWh bataryalı bir elektrikli araçta maliyeti 2.100 euro artırabilir.
Üreticiler bu maliyetleri yansıtması halinde alıcılar daha fazla ödeyebilir.
Bruegel, korumanın geçici olması gerektiğini ve Avrupa otomobil üreticilerine daha ucuz elektrikli araçlar üretmek için zaman tanıması gerektiğini söylüyor.
Avrupa’da elektrikli araç almak potansiyel olarak pahalı bir sürprizle gelebilir. Politika yapıcılar, Avrupa’nın elektrikli otomobillerini besleyen bataryaların daha fazla yerel olarak üretilmesini istiyor. Bu sayede istihdam güvence altına alınacak ve Çin’e bağımlılık azalacak. Ancak bu bataryaların üretimi daha pahalı ve farkı karşılaması gereken biri var. Muhtemelen alıcı olacak.
Bu uyarı, 22 Eylül tarihli Brüksel merkezli düşünce kuruluşu Bruegel’in politika bülteninde yer aldı ve Euronews tarafından aktarıldı. Rapor, yerleşik üreticilerin korunmasının tüketicilerin ve vergi mükelleflerinin faturayı ödemesi riskini taşıdığını savunuyor.
Batarya hesaplaması oldukça net. AB yapımı hücre zorunluluğu maliyetleri kilowatt-saat başına 50 eurodan 85 euroya çıkarabilir. 60 kWh ile çarpıldığında bu tutar 2.100 euroya denk geliyor. Önerilen düşük karbonlu çelik zorunluluğu ise ek 200 euro ekleyebilir. Raporun aktardığına göre araç onay sürecinin basitleştirilmesi üreticilere araç başına yaklaşık 61 euro tasarruf sağlayabilir.
Almanya’nın Salzgitter kentindeki Volkswagen Grubu PowerCo Batarya tesisi.
Bunların hiçbiri kesin değil ve alıcıların gerçekten ne kadar ödeyeceği kuralların nihai şekline, devlet sübvansiyonlarına ve üreticilerin ek maliyetin ne kadarını tüketicilere yansıtacağına bağlı. Ayrıntılara bakılmaksızın, en uygun fiyatlı segmentte alım yapmayı planlayanlar en sert darbeyi alacak.
Avrupa sanayisini koruma baskısı gerçek. AB otomobil üretimi 2019’dan bu yana yüzde 19 düştü, 2025’te alıcılar 2019’a kıyasla 2,2 milyon daha az yeni araç satın aldı. Geniş otomotiv sektörü yaklaşık 14 milyon kişiyi istihdam ediyor. Bruegel aynı zamanda devam eden ihracatlara ve batarya ve elektrikli araç fabrikalarına üçer aylık yaklaşık 3 milyar euro yatırım olduğuna da işaret ediyor. Avrupa’nın teknoloji, tedarikçi ve yurtdışı müşterilerini kademeli olarak kaybettiği endişesi taşınıyor.
Bu yılki Paris otomobil fuarında bunu gördük. Çinli markalar etkileyici yazılım, lüks gadget dolu iç mekanlar ve gelişmiş şarj teknolojisi getirdi. Avrupa üreticileri ise büyük ölçüde tarihleri ve tasarımlarına yaslandı. BMW iX3 ve Mercedes’in elektrikli GLC’si Avrupa’nın karşılık verebileceğini gösterdi, ancak tanıdık bir marka eskisi kadar kolay satmıyor.
Yerel batarya üretimi son derece önemli bir bileşen, ancak Avrupa’da kurulması zorlaşıyor. Northvolt’un başarısızlığı, Porsche’nin Cellforce’da üretmeden çekilmesi ve askıya alınan ACC fabrikaları Çin’in maliyetlerine yetişmenin ne kadar zor olduğunu gösteriyor. Avrupa’da üretilen bataryalar bile çoğu zaman Asya’dan gelen ekipman ve know-how’a bağımlı.
Avrupa’nın Çin menşeli elektrikli araçlara uyguladığı ek vergiler yüzde 35,3’e kadar çıkabiliyor. Bu vergiler tamamen elektrikli araçları hedef alırken plug-in hibritleri dışarıda bıraktı. Bruegel, Çin’den gelen BEV ithalatının düzleştiğini, hibrit ithalatının ise arttığını belirtiyor. Ayrıca Fransa’dan gelen bir araştırmaya atıf yaparak, satın alma sübvansiyonlarından dışlanan elektrikli araçların uygun modellerle kıyaslandığında satışlarının yüzde 60 gerilediğini, bu durumun genel benimsenmeyi yavaşlatabileceğini ve sübvansiyonların önemini güçlü şekilde gösterdiğini kaydediyor.
Bruegel, Avrupa’ya gönderilen elektrikli araç ve plug-in hibrit sayısını geçici olarak sınırlamak için Çin ile anlaşmanın faydalı olabileceğini söylüyor. Bu, Avrupa otomobil üreticilerine daha ucuz elektrikli araçlar geliştirmek için daha fazla zaman tanır. Anlaşmanın açık bir bitiş tarihi olur ve Çin anlaşmayı bozarsa kısıtlamalar sıkılaştırılabilir.
Ama Çinli araçlar daha az bulunursa fiyatları artabilir. Avrupa daha önce Japon araç ithalatını sınırlamıştı ve Kanada şimdi Çin elektrikli araç ithalatını sınırlıyor. Her ikisi de aynı ödünleşimi gösteriyor: yerel üreticilerin korunması alıcılar için araçları daha pahalı hale getirebilir.
Rapor yazarlarına göre Avrupa’nın yetişmesine yabancı yatırım yardımcı olabilir. Güney Koreli firmalar halihazırda batarya hücre üretim kapasitesinin yüzde 65’ine sahip ve Çinli şirketler inşa halinde olan kapasitenin yüzde 55’ine sahip. Avrupa fabrikalarının işlevsel olması için bu dış uzmanlığa ihtiyacı var.
