Ajanslı ticaretin görünürde bir ödeme sorunu var. Finansal sistem, bir makinenin karar alma yetkisini doğrulamak için evrensel bir yönteme henüz sahip değil.
Zaman daralıyor. Yapay zekâ ajanları zaten insanların adına alışveriş yapabiliyor, pazarlık edebiliyor ve işlem gerçekleştirebiliyor.
FIS Global'de ürün yönetimi kıdemli başkan yardımcısı Troy Mann, PYMNTS'e yaptığı açıklamada "Hacim küçük" dedi.
Ama hacim hacimdir. Ödeme bilgilerini cüzdanlarda veya çevrimiçi ticaret ortamlarında saklayan tüketiciler, ajanslı işlemler için yeniden inşa edilen bir ekosisteme zaten giriyor.
Bu, bankaların bir işlemin yapay zekâ ajanı tarafından geldiğini değil, hangi ajan tarafından geldiğini ve ne yapmaya yetkili olduğunu da tanıması gerekebileceği anlamına geliyor.
Mann, "Niyet ifade edilmeli ve yakalanmalı" diye ekledi.
Ajanslı Ticaret Geldi Ama Yetki Katmanı Hâlâ Yetişemiyor
Ödeme sistemleri büyük ölçüde hesapları, kimlik bilgilerini ve işlemleri tanımlamaya göre kuruldu. Otonom ticaret, karar veren yazılımı da ekliyor; tanımlanması gereken bir başka nesne.
Mann'a göre bugün ajanslı ticaretin çoğu hâlâ insan niyetiyle başlıyor. Alıcı ne istediğini, olası bir fiyat tavanı, teslimat gereksinimleri veya diğer kısıtlamalar dahil olmak üzere belirtiyor. Bir ajan bu parametreler içinde arama yapabilir ancak sistem nihayetinde alıcının ortaya çıkan işlemi yetkilendirdiğine dair kanıta ihtiyaç duyuyor.
Bu nedenle bankalar bir kimlik bilgisinin meşru olup olmadığından fazlasını değerlendirmeli. Hangi ajanın kullandığını, o ajanın ne yapmaya yetkili olduğunu ve işlemin orijinal talimata uyup uymadığını bilmeleri gerekiyor.
Mann, "Tokenizasyon bu güvenlik mimarisinin 'önemli bir katmanı'" dedi. Ancak kimlik bilgilerini tokenize etmek sorunun yalnızca bir kısmını çözüyor.
Satıcılar müşterinin ne talep ettiğini bilebilir. Yapay zekâ platformları ajana verilen talimatları bilebilir. Bankalar hesap, ödeme kimlik bilgisi ve işlem geçmişini bilir. Bu sinyaller mutlaka birlikte ilerlemiyor. Ortaya çıkan zorluk, ajanslı meşruiyeti tesis etmek için gereken bilgilerin büyük kısmının ihraççının geleneksel görüş alanı dışında kalması.
Geçerli Bir Kimlik Bilgisi Artık Yeterli Değil; Denetim İzleri Ödemenin Parçası Haline Geliyor
Yaygın veri parçalanmasının yarattığı sorun, ajanslı işlemlerin geleneksel dolandırıcılık sistemlerinin yanıt vermesi için tasarlanmadığı soruları gündeme getirmesi. Ajan doğru şekilde kimlik doğruladı mı? Kimlik bilgisini saklamaya izinli miydi? İşlemi hangi yapay zekâ ajanı başlattı? Satın alma, müşterinin başlangıçta verdiği yetkiye uygun mu?
FIS, finansal kurumlarla birlikte ajanslı işlemleri tanımlamak, farklı dolandırıcılık puanlaması ve raporlama uygulamak ve ödeme yaşam döngüsü boyunca sinyalleri entegre etmek için çalışıyor. Mann'a göre sektör nihayetinde satıcılar, ajanlar, ağlar ve ihraççılar arasında daha zengin bilginin akışına ihtiyaç duyuyor.
"Veri her şeyin anahtarı" dedi.
Bu, onlarca yıldır kasiyeri sürtünmesiz hale getirmeye çalışan bir sektör için alışılmadık bir yakın vadeli sonuç yaratıyor. Ajanslı ticaret başlangıçta bir miktar sürtünmeyi geri koymak zorunda kalabilir.
Mann, "Biraz sürtünme kötü bir şey değil" dedi ve bir olasılığın ajanslı ticaret için özel olarak belirlenmiş sanal kartlar olabileceğini ekledi.
İşletmeler bunları işlem tutarı, satıcı, zaman penceresi veya diğer parametrelerle kısıtlayabilir; bu da izinleri yapay zekâya verilen yetkiye yansıtan bir kimlik bilgisi oluşturur. Diğer yaklaşımlar, ajan tarafından başlatılan işlemler için güvenlik kimlik bilgilerini dinamik hale getirebilir. Amaç yalnızca dolandırıcılığı zorlaştırmak değil. Makine yetkisini gözlemlenebilir kılmak.
Şimdilik Mann, niyet ve yetkilendirmenin belirlenmesinde insanların yer aldığı "tırman, yürü, koş" yaklaşımını önerdi.
Güven Altyapı Haline Geliyor
Ajanslı ticaret nihayetinde daha geniş bir mimari sorun ortaya koyuyor. Bankalar bir işlemin yapay zekâ ajanı tarafından geldiğini değil, hangi ajan tarafından geldiğini ve ne yapmaya yetkili olduğunu da tanımak zorunda kalabilir.
İşletmeler için yakın vadeli fırsat bu nedenle etrafındaki kontrol mimarisinden ayrılamaz. Satıcılar müşteri niyetini satın almaya dönüştürebilecek ajanlar istiyor. Bankalar cüzdanda öncelikli kalmak istiyor. Alıcılar paralarının kontrolünü teslim etmeden otomasyon istiyor.
Üçünün de mümkün olması için izin, kimlik doğrulama, tokenizasyon, veri paylaşımı ve denetlenebilirliğin tek bir sistem olarak çalışması gerekiyor.
Mann, bunun nereye götüreceği konusunda iyimser kaldığını söyledi. Ajanslı ticaretin "akıllıca yapılırsa ve şeffaflık ve güvenle yapılırsa insanların yaşamlarını ... daha iyiye doğru değiştireceği" görüşünü paylaştı.
Otonom ticarete doğru yarış bu nedenle ajanların ne kadar akıllı hale geldiğinden çok, finansal sistemin onların ne yapmaya izin verildiğini kanıtlayıp kanıtlayamayacağına bağlı olabilir.
Troy Mann, FIS Global'de ürün yönetimi kıdemli başkan yardımcısıdır.
