Öne Çıkanlar
- Gömülü finans, telekomünikasyon, iş gücü yönetimi, otomotiv ve para hareketinin karmaşık operasyonel süreçlerin içinde yer aldığı diğer sektörlere doğru derinleşiyor.
- Dikey platformlar, finansal hizmetleri kendi sektörlerine özgü iş akışları, düzenleyici gereklilikler ve ekonomik koşullarla birleştirerek avantaj elde edebilir.
- Sadece işlem hacmi, gömülü finansın başarılı olup olmadığını göstermez. Kullanım, iş akışına entegrasyon, müşteri tutma ve müşteri ekonomisi daha anlamlı bir performans göstergesi sunar.
Daha fazla izleyin: Green Dot'tan Renata Caine ile Need to Know
Gömülü finans, finansal ürünleri neredeyse her yere entegre edebilme noktasına geldi.
Renata Caine, Green Dot'ta gömülü finanstan sorumlu kıdemli başkan yardımcısı ve genel müdür. Ona göre trend artık dikeyleşme (verticalization) yönünde. Temel varsayım oldukça basit: Yüzlerce işletmede çalışacak şekilde tasarlanmış bir ödeme yeteneği erişim sağlayabilir, ancak işletmeler parayı aynı şekilde hareket ettirmez, aynı düzenleyici gerekliliklerle karşılaşmaz veya müşterilere aynı operasyonel süreçlerle hizmet etmez.
Caine, PYMNTS’e yaptığı açıklamada, “Bir süredir yatay model içindeydik. Bu, erişim sorununu çözdü. Dikey aşama ise herkesin değer sorununu çözmesini beklediği aşama” dedi.
Bu durum, sağlayıcıların fırsat arayışında nerelere bakması gerektiğini değiştiriyor. Caine, telekomünikasyon, sosyal platformlar, otomotiv ve insan sermayesi yönetimini birçok ortak özelliğe sahip sektörler olarak sıraladı. Bu sektörlerde sık müşteri etkileşimleri, düzenli para hareketi ve karmaşık iş akışlarına gömülü finansal işlemler öne çıkıyor.
Örneğin bir telekom şirketi, cihaz finansmanı, taksit planları, servis ücretleri ve fatura ödemelerini yönetmek zorunda kalabilir. İş gücü platformları ise bordro zamanlamasını kontrol eden işverenler ile ücret alan çalışanlar arasında konumlanır. Bu da ödeme kartları, bordro dağıtımı ve kazanılmış ücrete erişim için doğal bir alan oluşturur. Finansal ürün, müşteri için ayrı bir varış noktası olmak yerine mevcut bir sürecin parçası haline gelir.
Bu durum, Caine’in daha geniş kapsamlı iddiasını da açıklıyor: Finansta bağımsız finansal ürünler bir istisna haline geliyor. Teklifler, insanların halihazırda çalıştığı, çalışanları yönettiği, iletişim kurduğu veya diğer rutin faaliyetleri yürüttüğü yazılım ve platformlarda yer alıyor.
Sağlayıcılar için bu, sorulması gereken sorunun artık sadece başka bir ödeme butonunun nereye yerleştirileceği olmadığı anlamına geliyor.
Caine, “Fırsat, bir ödeme eklemenin bir yolunu bulmak değil” diye konuştu. “Fırsat, para hareketinin halihazırda temel olduğu yeri belirlemek ve ‘Bunu nasıl daha iyi hale getirebiliriz?’ diye sormaktır.”
Dikeyleşme, Ürünlerin Önüne İş Akışlarını Koyuyor
Dikeyleşmek, genel amaçlı bir ödeme API’sini belirli bir sektör için yeniden paketlemekten daha fazlasını gerektiriyor. Farklılıklar, işlemlerin nasıl başlatıldığı, müşterilerin bir platformla ne sıklıkta etkileşime girdiği, fonları hangi tarafların kontrol ettiği, ürünlerin nasıl yapılandırıldığı ve hangi düzenlemelere tabi oldukları gibi konularda ortaya çıkıyor.
Bunun bir örneği var. Caine, yaklaşık 15-20 yıl önce sanal kartların gelişimini işaret etti. Sanal kartlara geniş erişim, zamanla seyahat ve sigorta gibi sektörlerde daha özel uygulamalara yol açtı; sağlayıcılar temel yetenekleri belirli iş akışlarına uyarladı.
Green Dot’un yaklaşımı, bankacılık altyapısını uyumluluk yetenekleriyle birleştirmeyi ve ürünleri belirli işletim ortamları için yapılandırmayı içeriyor. Caine, bu modeli iş gücü yönetimine uygulamanın bir örneği olarak, 7.000 işletmeye ödeme kartı ve kazanılmış ücrete erişim ürünleri sunan rapid! by Green Dot’u gösterdi.
Gömülü finans düzenlemeye tabi sektörlere doğru ilerledikçe uyumluluk özellikle önem kazanıyor. Caine, bordro, sağlık ödemeleri ve iş gücü yönetiminin, bir finansal ürün tasarlandıktan sonra eklenemeyecek gereklilikler getirdiğini belirtti.
Başarıyı ölçmeye gelince, şirketlerin finansal yetenekler ekleyip müşterileri bunları kullanmaya ikna edip edemediği temel soruyken işlem hacmi uygun bir ölçüt sağlıyordu. Dikey model ise ölçümü daha karmaşık hale getiriyor.
Caine, sağlayıcıların iş akışı entegrasyonunu incelemesi gerektiğini söyledi: Müşteriler finansal yeteneği mevcut bir süreç içinde kullanıyor mu, sürtünmeyi ortadan kaldırıyor mu, geri geliyorlar mı ve ürün müşteriyi elde tutmayı ve müşteri ekonomisini iyileştiriyor mu?
Caine, “İnsanlar bunu kullanıyor mu? Gerçek bir sorunu çözüyor mu? İnsanları geri getiriyor mu ve insanların kalma olasılığı yüksek mi?” diye sordu.
Sektör için bu, bilinen yatay model üzerinde baskı oluşturuyor ancak onu geçersiz kılmıyor. Genel altyapı hala bir şirketin ihtiyaç duyduğu çoğu şeyi sağlıyor. Caine, bu tür platformların bir sağlayıcıyı gömülü finans teklifine yaklaşık %70 oranında yaklaştırabileceğini tahmin ediyor. Kalan %30 ise teknoloji, bankacılık altyapısı ve dağıtımın belirli sektörlere göre yapılandırılmasına bağlı olacak.
Renata Caine ile yapılan tam röportajı izleyerek şunlar hakkında daha fazla bilgi edinin:
- Sanal kartların seyahat ve sigorta sektörlerindeki deneyimi, gömülü finanstaki dikeyleşme için nasıl bir erken model sunuyor?
- Şirketler, mevcut müşteri yolculuğundaki hangi noktaları finansal yeteneklere dönüştürmeye değer olduğuna nasıl karar verebilir?
- Gömülü finans bireysel sektörlere doğru derinleştikçe teknoloji, bankacılık altyapısı ve dağıtım neden birlikte çalışmalı?
Renata Caine, Green Dot'ta gömülü finanstan sorumlu kıdemli başkan yardımcısı ve genel müdürdür.
