Trails rol yapma oyunları on yıllardır aralıksız sürüyor ve eğer siz de oynadıysanız, muhtemelen onlardan hiç bahsetmeden duramıyorsunuz. Oynamadıysanız, muhtemelen korkutucu geldiği için. Seri muhteşem dünya inşası ve karakterleriyle ünlü ama başlamak ürkütücü hissettirebiliyor. Aslında? Kesinlikle başlamalısınız! Bunlar harika oyunlar—“kötü” olanlar bile kendine özgü ve akılda kalıcı—ve başlamak için bundan daha iyi bir zaman yok!
En eski yapımların yeni remakeleri girişimi her zamankinden kolaylaştırdığı için, Trails (ayrıca “Kiseki” olarak da anılır) serisi için iyi bir zaman. Bu telaşın ne hakkında olduğunu merak ediyor musunuz? Tüm seriyi en kötüden en iyiye sıralayacağım. Çok az spoiler var, sadece bu inanılmaz, türü tanımlayan serinin bir dökümü.
13. Trails of Cold Steel 4
Trails’ın Erebonia hikâyesini noktalayan oyun asla kötü değil! Serideki en iyi küçük karakter anlarından bazılarını içeriyor ve bir dizi kişisel çatışmanın çözümünü sunuyor. Aynı zamanda büyük konularda tökezliyor ve bu “zıtlıklar ülkesi” doğası, onu harika bir oyun olmaktan alıkoyuyor.
Riskler yüksek ve bu oyun, işleri olması gerektiği kadar görkemli hissettirmekte tam olarak başarılı olamıyor. Dev robot “Rivalries”ten dünya çapındaki savaşa kadar her şey, düşündüğünüzden biraz daha küçük ve düzenli görünüyor. İyi bir sonuç ama asla kendine ait bir ses bulamıyor.
Bu üzücü çünkü genç öğrenci Juna Crawford ve arkadaşlarına ayrılan açılış saatleri serinin en iyilerinden. Cold Steel 3’ün cliffhanger’ından toparlanıp oyuncuları daha az deneyimli kahramanların yerine koyan oyun, çok fazla gerilim yaratıyor. Bir süre Cold Steel 4’te enerji var ve gerçekten sürükleyici bir ivme yakalıyor. İkinci yarı, yumrukları indirip işleri biraz fazla düzenli hale getirdiği için, bu oyun sonunda tatmin etmeyi başaramayarak zorlanıyor.
12. Trails through Daybreak 2
Daybreak II, iki harika oyun ( Daybreak I ve Trails Beyond the Horizon ) arasındaki boşluğu kapatmak için çabalıyor ve ya seveceğiniz ya da nefret edeceğiniz akıllı bir numara kullanıyor: bu oyun görsel roman gibi yapılandırılmış. Zaman zaman kötü sonlara ulaşacaksınız, birçoğu oldukça şiddetli, ve karakterleriniz saati geri sarıp sorunu çözmek için ayar yapacak.
Bu çoğu zaman çok havalı ama çok sık oluyor! Numarayı sevmiyorsanız, hayal kırıklığına uğrama ihtimaliniz yüksek. Ayrıca oyun, esasen küçük bölümlere ayrılmış durumda (bazıları yan karakterlere çok zaman veriyor!) ve bunlar tatmin edici bir sonuca bağlanmakta zorlanıyor. Bu oyun, tüm zamanların en kötü kötü adam ifşalarından birine sahip!
İlk Daybreak oyunu Calvard yayı için gerçekten harika bir giriş ama devam oyunu anlamlı şekillerde takip edemiyor. Kişisel yaylar sadece birkaç istisna dışında daha düz, ve yeni keşfedilebilir alanların olmaması dünyayı çok küçük hissettiriyor. Daybreak’in ileriye dönük momentumu kayboldu.
Yine de! Oynaması iyi ve bu kadroyla vakit geçirmek eğlenceli. Sadece Daybreak II’nin, bazı ilginç riskler almasına rağmen, yazdığı çeki ödeyememesi üzücü. Sonuç, Daybreak ile Horizon arasında hem birkaç karakteri anlamak için son derece önemli hem de genel hikâye olarak bir şekilde tamamen “atılabilir” olan bir bağlayıcı doku.
İşte gerçekten çok sevdiğim tuhaf bir oyun! Trails yapısını ayarlayıp daha çok bir zindan keşif oyununa çeviren, büyük ölçüde kendi içinde kapalı bu hikâye, Septian Kilisesi’nde yüksek rütbeli bir heretik avcısı olan Kevin Graham’a odaklanıyor. Kevin harika! Kendisiyle yoldaşı Ries arasındaki etkileşim, tüm serideki en iyi ilişki yazılarından bazılarını oluşturuyor! Bu ikili çok şey yaşadı ve harika ortaklar.
Buna rağmen Sky the 3rd, bu zindan odaklı zihniyeti benimseyen ilk oyun olduğu için biraz acı çekiyor. Gelecek oyunlar, özellikle Trails into Reverie, burada kurulanı alıp gerçekten üst düzey zindan keşfine dönüştürecek. Bu oyun, başkalarının yükselmesi için koşan bir oyun. Bazen yanlış anlaşılıyor ve göz ardı ediliyor, yine de serinin vazgeçilmez bir parçası. Ayrıca bu formülün ilerleyen oyunlarda daha güçlü vuracağı da bir gerçek.
Kişisel favorilerim arasında ama aynı zamanda daha ileride daha iyi işleyen belirli bir Trails tarzına doğru atılan ilk adım olduğunu da düşünüyorum. Bu tür zindan keşfi senin işinse? Gerçekten harika bir vuruş olacak. Ama bazıları için değişim, daha geleneksel bir anlatıdan gelen sert bir ayarlama.
10. Trails of Cold Steel 2
Cold Steel II tamamen savaşla ve kahramanımız Rean’ın kendine güvenen ama ödün vermiş bir yetişkine nasıl dönüştüğüyle ilgili. Buna rağmen, kanlı bir iç savaşın ortasında geçen bir oyun olduğunu unutmak için mazur görülebilirsiniz! Kasvetli bir ton ve muhteşem Falcom Sound Team müziği, yazının ne kadar acımasız olduğunu göstermeye cesaret etmediği için biraz boşa gidiyor. Bunlar oynayacağınız en kanıtsız kan dökme sahneleri ve bu, işlerin potansiyeline ulaşmasını engelliyor.
Bununla birlikte, gerçekten ikna edici bir sonu var ve serideki en iyi final boss’u yarışına girebileceğini düşündüğüm bir son boss’u var. Evokatif ve çarpıcı olmak istediğinde, Cold Steel II diğer oyunlara kıyasla gerçekten tekil hissettiriyor. Sadece bunu çok sık yapmak istemiyor gibi görünüyor.
9. Trails from Zero
Trails from Zero, Cold Steel serisiyle aynı zamanda geçen “Crossbell” ikilisini başlatıyor ve birçok açıdan bunlar franchise’ın kalbi. Bunlar serinin en iyi dünya inşasını ve rastgele NPC yazısını içeriyor ve sonuç olarak Crossbell gerçekten gerçek bir yer gibi hissettiriyor. Her köşeyi, her bloktaki insanı biliyorsunuz ve devam eden mücadeleleri sevgiyle detaylandırılmış. Trails’e tam olarak bunun için geliyorsunuz.
Ciddi olarak, tavsiye etmiyorum ama sadece iki Crossbell oyununu oynayabilirsiniz. Bence hayatınızda yaşayacağınız en akıl almaz RPG eğlencesinden biri olur. Serinin en iyi yayı.
Ama Trails’teki her yeni hikâye yayı için olduğu gibi, Zero “gerçek” hikâyenin ne olduğunu ortaya çıkarmak için bir süre alıyor. Sonuç, araba kovalamacalarından dalga savunma savaşlarına kadar uzanan, serideki en heyecan verici Hollywood seviyesine yakın aksiyon dizilerinden biri. Hepsi keşfetmeye değer kasvetli bir zindanla taçlandırılıyor. Kötü değil, oyun başında kayıp kedileri aramak ve plaka numaralarını not etmekle geçiyor! Muhteşem bir yükseliş! Sadece oraya ulaşmak biraz uzun sürüyor. Serinin ünlü yavaş yanması, diyebiliriz.
Zero, sadece devam oyunu Trails to Azure’un burada olan her şeyi ne kadar üzerine inşa ettiği için listemin en üstüne çıkamıyor. Küçük odak, küçük parti boyutu ve bazen sorunlu büyü sistemi, Crossbell buhar toplarken birkaç tökezlemeye neden oluyor. Ama rol yapma oyunları tarihinin en iyi şehrini deneyimlemek istiyorsan? Başlangıç burası! Bu lanet kasabayı seviyorum.
8. Trails of Cold Steel
Trails’ın devasa “Erebonia” yayı’nın ilk bölümü, zamanla üzerinize yapışacak bir oyun. Serinin RPG gezintisini biraz daha Persona benzeri bir okul akademisi ortamına uyarlayan Cold Steel, büyük ölçüde gelecekte olacak şeylerin kurulumu olan bir oyun. Sonuç olarak karakterler biraz düz hissettirebiliyor ve işler savruluyor, ama o güneşli okul günlerini kucaklarsanız burada keşfedilecek çok fazla cazibe ve çok “klasik” bir savaş sistemi var.
Bu büyük bir karakter kadrosu ve herkes parlayamıyor. Bu sorun, Cold Steel oyunlarını süre boyunca rahatsız edecek bir sorun ve karakterler hakkında önemli bilgileri sunmak için kullanılan bir sosyal bağ ve ilişki sistemi eklenmesiyle daha da karmaşık hale geliyor. Bir karaktere yatırım yap? Çok şey öğrenirsin! Ama herkesi seçemezsin ve bu can sıkıcı. Bu sistemin favori karakterleriniz hakkında kilit bilgileri sunmadaki yaygınlığı ve yayının romantik yazımı üzerindeki baskınlığı, önümüzdeki dört oyun için ciddi sorunlara neden olacak ve bu Cold Steel 1’de başlıyor. İyi bir deney ama Erebonia’yı geride tutuyor.
Vibes için gel! Bu erken günler, yayının ikinci yarısı için çok benzersiz bir kontrast sağlıyor ve çok küçük ama önemli bir zaman atlaması yapıyor. Komplo sadece en sonda başlarsa şaşırma. Sonradan geriye baktığında? Bu oyun hatırladığından daha parlak parlayacak.
7. Trails through Daybreak
Hiper-modern Calvard Cumhuriyeti’nde geçen mevcut hikâye yayı’nın ilk oyunu olan Daybreak, serideki önceki girişlerden biraz daha kenarlı ve sert. Bu, gerçekten harika sahne yazımıyla birleşince yeni ortamı inanılmaz bir özgüvenle canlandırıyor. Yeni kahramanımız Van Arkride, bir çeşit gezgin özel dedektif ve esnek ahlaki kodu, serinin yan görev oyununu gerçekten bir üst seviyeye taşıyor! Eşya getirme görevleri ve canavar imha görevleri, şaşırtıcı derecede anlayışlı sosyal yorum parçalarına dönüşüyor.
Ama Calvard’ın gerçek yıldızı tam topluluk. Sadece Van değil! Herkes! Calvard sürekli olarak serinin en canlı ve sevimli karakterlerinden bazıları olabilecek yeni karakterler tanıtıyor, laf atan kilise uygulayıcısı Celis Ortesia’dan içe dönük teknoloji meraklısı Quatre Salision’a kadar. Erebonia’nın vuruş oranı biraz karışıkken, Calvard muhteşem kişiliklerin bir geçidi. Yan görevlerin bile riskleri normalden biraz daha yüksek olduğundan, kadro sık sık “karakter sallayıcısı” olarak adlandırabileceğimiz bir şeyden geçiyor ve çılgın durumlara nasıl tepki verdiklerini görmenin gerçek zevkini alıyoruz. Bu yaydaki sonraki oyunlar Arkride Solutions ekibini her zaman bu kadar heyecan verici kılamıyor ama burada Daybreak’te tüm silindirler ateşleniyor.
Daha aktif, konumsal odaklı bir savaş sistemine geçiş de şeyleri taze tutmaya yardımcı oluyor, bu oyunların bazı aksaklıkları çözmesi zaman alacak olsa da. “Karnaval” bölümüne özel teşekkürler, bu belki de bugüne kadarki tüm Trails oyunları arasında en heyecan verici dört ila yedi saatlik dilim!
6. Trails of Cold Steel 3
Cold Steel II’nin sonundan çok küçük bir zaman atlaması yapmak, Erebonia yayı için gerçekten ilham verici bir hamme çıkıyor; Trails of Cold Steel III sadece o belirli hikâyenin en iyisi değil, aynı zamanda kendi başına dünya sınıfı bir rol yapma oyunu. Rean biraz daha yaşlı, yeni bir akademide öğrencilere öğretmenlik yapıyor ve bu değişim kahraman olarak rolüne muhteşem bir doku getiriyor. Ayrıca “çekirdek” kadroyu çok daha yönetilebilir bir sayıya indiriyor, yeni yüzleri getirip deneyimli ve yorgun öğretmenlerinin yanında siyasi entrika hikâyesinde gezinmelerini sağlıyor.
Kalite artışı (ve Cold Steel ve Cold Steel 2’nin zaten oldukça eğlenceli oyunlar olduğunu hatırlayın) abartılamaz. PlayStation Vita’dan uzaklaşmak, kesme sahnesi kalitesinde, savaş animasyonlarında ve ortamlarda bir artış anlamına geliyor. Bu, önceki oyunlarda kurulan şeyleri tetiklemeye hazır, daha hızlı tempolu hikâye ile eşleşiyor. Sonuç, Erebonia’nın tüm silindirler ateşlendiğinde ne yapabileceğinin gerçekten gösterildiği bir oyun. Glow-up muhteşem!
İlk beşimiz hepsinin babasıyla başlıyor. İlk Trails oyunu oldukça hesaplanmış bir risk aldı ama bu sağlam bir franchise başlattı. Oyunun çoğu, canlı bir fantezi ülkesini keşfederken genel iyilik ve eğlence olsaydı ne olurdu? Son olası anda, rol yapma oyunlarının tamamında en tanımlayıcı olay örgüsü sürprizlerinden birini verseydik ne olurdu? Meğer bunu yaparsanız, gerçekten çok özel bir şey başlatabilirsiniz.
Oyunun özü, doğal olarak, iki kahramanımız: Joshua ve Estelle Bright. İlki sakindir, gözlemcidir ve son derece yeteneklidir. İkincisi sempatiktir, seslidir ve duygusal olarak geniştir. Ve gerçekten mükemmel bir şekilde birbirlerini tamamlarlar. Neredeyse komik, eğer samimi ise, tüm etkileşimlere getirdikleri enerji, Trails in the Sky’daki en küçük anları bile yükseltiyor. Onlar video oyunu kahramanları yazmanın altın standardı ve etrafta bulunması keyifli.
Son zamanlarda bu oyun canlı bir sunum ve modern grafiklerle yeniden yapıldı, ama her iki versiyon da sihirli dokunuşu koruyor. Orijinali oynayıp sevimli sprite’ların keyfini çıkarıyorsanız (ve efsanevi orijinal yerelleştirme) ya da muhteşem animasyonlu yeniden yapımı oynuyorsanız, bu Tüm Zamanların RPG’lerinden Biri. Buradan dalın, dünya hakkında öğrenin! Lanet olsun harika bir oyun ve detaylı bir macera dünyasına harika bir giriş.
4. Trails Beyond the Horizon
Vay canına, vay canına! Horizon, orijinal Trails in the Sky’ın üzerinde mi? Evet, ve tamamen değil. Ama mevcut zaman çizelgesinin her iki ucunun da kaçırılmaması gereken muhteşem oyunlar olduğu inkar edilemez!
