PlayStation 4 ve Xbox One'ın piyasaya sürülüşü, oyun tarihinde bir dönüm noktasıydı. Önceki konsol neslinin sonunda başa baş giden iki şirket, yeni cihazlarının duyurusu ve lansmanıyla çok farklı yörüngelere girdi. Sony, o yıl Microsoft'un Xbox One için oyun disklerinde uygulamayı planladığı çevrimiçi DRM politikasını amansızca eleştirmişti; bunu en açık şekilde E3 2013 basın toplantısında yaptı. Şirket, sunumunun önemli bir bölümünü fiziksel oyun disklerini övmeye ayırdı. Aradan geçen süre içinde Sony'nin PS6 donanım neslinde fiziksel oyun disklerini ilk kez kaldırmaya yönelmesiyle bu konuşmalar bugün farklı bir anlam kazanıyor.
''Biz, oyuncuların en çok istediğine odaklanıyoruz, onlara kısıtlamalar getirmeden veya PS4 alışverişlerinin değerini düşürmeden,'' demişti dönemin Sony Interactive Entertainment of America CEO'su Jack Trenton. ''PlayStation 4, PS4 oyunlarının kullanımına herhangi bir yeni kısıtlama getirmeyecek.'' Seyirciler, yöneticinin bu sözlerini yüksek sesle alkışlayarak ve tezahüratlarla kesmişti. Aldığı tepkiden memnun olan Trenton, fiziksel oyunların avantajlarına vurgu yapmaya devam etti.
''Sanırım bu iyi bir şey,'' diye devam etti. ''PlayStation 3 ile bugün benimsenen ve hala talep edilen modele inanıyoruz. Sizi duydum. Bir oyuncu PS4 diski satın aldığında, o oyun kopyasını kullanma hakkına sahip olur. Oyunu perakendeye takas edebilir, başka birine satabilir, arkadaşına ödünç verebilir ya da sonsuza kadar saklayabilir.''
Trenton konuşurken arkadaki slaytlarda her bir madde işareti yanıp sönüyor. ''PS4, kullanılmış oyunları destekler,'' yazısı, oyun kutularıyla dolu rafların olduğu bir illüstrasyon eşliğinde görünüyor. Son slaytta ''sonsuza kadar sakla'' ifadesi yer alıyor. Bu, ilk ev konsolunun çıktığı günden beri oyuncularla yapılan bir sözleşmeydi: Makineyi al, diski veya kartuşu al, ikisi de çalıştığı sürece oyna. Sony, bu vaadi kullanarak bir zamanlar Xbox karşısında konsol yarışında öne geçmişti; ancak PS6'nın lansmanı yaklaşırken şimdi bu sözden vazgeçiyor.
O dönem olayları takip edenler için, bir şirketin Xbox One'ın boynuna pranga gibi asılan disk-DRM girişimi (Microsoft sonradan bundan dönse de) benzeri bir şeyi sahiplenmesini anlamak zor. Oyunların bu yöne gittiğini hepimiz biliyorduk; fiziksel oyun satışları hızla düştü. Ancak her yıl hala 70 milyon fiziksel oyun satılıyor. Sony'nin fiziksel diskleri kaldırması, sadece eski bir teknolojiye sessizce veda etmek değil, konsol oyuncularının hâlâ üzerinde söz sahibi olduğu son şeylerden birine de kapıyı çarpmak anlamına geliyor.
PlayStation CEO'su Hideaki Nishino ya da PlayStation Stüdyoları başkanı Hermen Hulst'ün hayranların ve medyanın karşısında canlı bir sahneye çıkıp platformlarında fiziksel medyanın sonunu savunmalarını hayal etmek zor. Konsol üreticileri ve oyun yayıncıları için artıları açık: daha düşük maliyetler, kullanılmış oyun satışlarının sonu, lansman öncesi sızıntıların azalması. Oyuncular için ise herhangi bir fayda görmek güç. Şirketler, yapacakları tasarrufları oyunculara yansıtmayacak. Zaten oyun bütçeleri ve bileşen maliyetleri fırlarken başa çıkmakta zorlanıyorlar.
Fiziksel oyunların ölümü, ''arkadaşına ödünç ver ya da sonsuza kadar sakla''nın da ölümü demek. PlayStation, böyle bir söz için artık alkış alamaz; ancak Xbox'ın şimdi yapabileceği en komik şeyi yapma fırsatı var.
