Öne Çıkanlar:
Mali durumu kötüleşen hanelerin yalnızca yüzde 26'sı birikimleriyle üç aydan fazla giderini karşılayabildi.
Önceki 90 gün içinde hanelerin yüzde 28'i en az 1.200 dolarlık beklenmedik bir masrafla karşılaştı.
Zor durumda olan haneler, acil durumlar söz konusu olduğunda döner kredilere, borçlanmaya, fatura ödemelerini geciktirmeye ve diğer finansman yöntemlerine daha fazla başvurdu.
Birikimler, hane halkı finansmanında bir ayrım çizgisi haline geliyor. Beklenmedik pahalı bir sürprizi karşılayabilen tüketicileri, bu sürpriz nedeniyle mali zorluklara sürüklenenlerden ayırıyor.
PYMNTS Intelligence'ın Ağustos ayında yayımlanan "İstikrarlı Tüketici Güveninin Arkasındaki Uyarı: Hane Halkı Finansmanı" başlıklı raporuna göre, hanelerin yüzde 19'u mali yaşam tarzlarının önceki yıla göre kötüleştiğini belirtirken, yüzde 7,1'i iyileşme olduğunu bildirdi.
Bu ayrımın hangi tarafında kalındığını ise birikimler açıklıyor.
Bir yıl öncesine kadar zorluk çekmeden maaştan maaşa yaşayan haneler arasında, daha sonra mali zorluğa düşenlerin yüzde 66'sı önceki 90 gün içinde birikimlerini tüketmiş veya hiç birikimi olmamış. Rahatça maaştan maaşa yaşamaya devam edenlerin sadece yüzde 37'si ve maaştan maaşa yaşamaktan kurtulanların yüzde 25'i aynı şeyi söyledi.
Bir Sonraki Masrafı Karşılama Konusunda Daha Az Seçenek
Bu durumun harcamalara yansımaları da büyük, çünkü tükenen birikimler hanelerin bir sonraki büyük masrafı karşılama konusunda elini kolunu bağlıyor. Mali durumu kötüleşen hanelerin yalnızca yüzde 26'sı birikimleriyle üç aydan fazla giderini karşılayabilirken, bu oran mali durumu istikrarlı kalanlarda yüzde 46, iyileşenlerde ise yüzde 62 olarak gerçekleşti. Acil duruma hazırlık puanları da benzer bir fark ortaya koydu; mali durumu kötüleşen hanelerin puanı 32 olurken, durumu sabit kalanlarda 57, iyileşenlerde 64 olarak ölçüldü.
Mali durumları kötüleşmiş olsun ya da olmasın, yüksek günlük yaşam maliyetleri haneler arasında yaygındı. Faturalarını ödemekte zorlanan tüketiciler arasında, mali yaşam tarzı gerileyenlerin yüzde 71'i temel fiyatların gelirlerini aştığını belirtti. Mali yaşam tarzı istikrarlı kalanların yüzde 76'sı da aynı görüşteydi. Gelir kayıpları ve beklenmedik harcamalar, hanelerin mali zemin kaybetmesiyle daha net bir ilişki gösterdi.
Beklenmedik faturalar, yeterli bir finansal tampona sahip olmamanın sonuçlarını gözler önüne seriyor. Rapora göre, hanelerin yüzde 28'i önceki 90 gün içinde en az 1.200 dolarlık bir masrafla karşılaştı. Bu oran, maaştan maaşa yaşayıp faturalarını ödemekte zorlanan hanelerde yüzde 34'e ulaşırken, maaştan maaşa yaşayıp zorlanmayanlarda yüzde 27, maaştan maaşa yaşamayan hanelerde ise yüzde 23 olarak kaydedildi.
Ödeme tercihleri, hanelerin maliyetleri karşılama kapasitelerine göre değişiklik gösterdi. Zor durumda olan maaştan maaşa yaşayan hanelerin yüzde 36'sı en büyük beklenmedik masrafını nakit, vadesiz hesap veya birikimlerle karşılarken, bu oran maaştan maaşa yaşamayan hanelerde yüzde 56 oldu. Öte yandan yüzde 35'i kredi kartı bakiyesini taşıdı, yüzde 27'si aileden veya arkadaşlarından borç aldı ve yüzde 21'i bir faturayı atladı veya geciktirdi. Ayrıca yüzde 15'i maaş avansı, nakit avans veya kredili mevduat hesabı kullanırken, bir diğer yüzde 15'lik dilim ise şimdi al sonra öde (BNPL) sistemine başvurdu.
Mali durumu iyileşen haneler, finansal tamponun nasıl yeniden oluşturulabileceğine dair başka bir bakış açısı sundu. Faturaları daha kolay yönetilebilir hale gelenlerin yüzde 44'ü bunu daha yüksek hane halkı gelirine bağlarken, yüzde 32'si gelirlerinin temel maliyetlerden daha hızlı arttığını belirtti. Daha düşük konut maliyetleri daha küçük bir rol oynadı ve mali yaşam tarzı iyileşen hanelerin yüzde 20'si tarafından bu faktör olarak gösterildi.
Bankalar ve diğer finansal sağlayıcılar için bu bulgular, likiditeyi pratik bir baskı noktası olarak ortaya koyuyor. Hanelerin acil durum rezervlerini korumalarına yardımcı olacak birikim araçlarının yanı sıra, tüketicilerin bu rezervleri hemen tüketmeden kaçınılmaz harcamaları yönetmelerine olanak tanıyan ödeme ve kredi ürünleri, verilerde tespit edilen kırılganlıkları ele alıyor. Zorluğa düşen hanelerin yüzde 66'sı zaten birikimlerini tüketmiş veya hiç birikimi olmadığı göz önüne alındığında, harcama görünümü büyük ölçüde tüketicilerin bir sonraki masraf geldiğinde ne kadar kapasitelerinin kaldığına bağlı.
