Onlarca yıldır saatlik işgücü piyasası, çalışanların maaşlarını saatlik ücret etrafında şekillendiriyor. İşverenler saat başına bir dolar daha ekleyerek rekabet ediyor, çalışanlar ilanları maaşa göre karşılaştırıyor ve politika yapıcılar ortalama kazançlardaki değişimlerle ekonomik ilerlemeyi ölçüyor.
Ancak ücretler yalnızca bir saatin ne kadar değerli olduğunu gösterir. O saatin gerçekten sunulup sunulmayacağını, programa ne zaman ekleneceğini veya bir çalışanın kaybolmadan önce ne kadar uyarı alacağını ortaya koymaz.
PYMNTS Intelligence ve WorkWhile iş birliğiyle hazırlanan son Ücretten Cüzdana Endeksi'ne (Wage to Wallet Index) göre, İşgücü Ekonomisi çalışanlarının %54'ü son beş yılda program öngörülebilirliği nedeniyle en az bir kariyer kararı aldı. Bu çalışanlar mutlaka en yüksek ücreti sunan başka bir işverene geçmiyor. En kullanılabilir geliri sunan işverene yöneliyorlar.
Bu durumun anlamı, çalışan tercihleriyle ilgili bir tartışmanın ötesine geçiyor. Program öngörülebilirliği artık bir tazminat biçimi haline geliyor ve program kontrolü bir işyeri faydası gibi işlev görmeye başlıyor.
Gelecek Haftanın Vardiyasını Bilmek Yeni Bir İşyeri Avantajına Dönüşüyor
Geleneksel tazminat modeli, saatlik ücretin çalışanın çalıştığı saat sayısıyla çarpılmasıyla anlaşılabileceğini varsayar. Aritmetik basittir; ancak altında yatan ekonomi öyle değildir.
Endekse göre, değişen programlara sahip İşgücü Ekonomisi çalışanlarının neredeyse yarısı üç günden az bildirim aldı veya saatlerinin tahmin edilemeyecek kadar sık değiştiğini söyledi. Yarıya yakını haftalık fiili çalışma saatlerinin beklentilerden en az beş saat saptığını belirtirken, %15'i bu farkın on saati aştığını bildirdi.
Kira, elektrik, çocuk bakımı ve kredi ödemeleri sabit tarihlerde gelir. Bir programın çalışanın yıllık kazancını azaltması gerekmez mali istikrarsızlık yaratması için. Sadece bu kazançların güvenilir bir şekilde öngörülemeyen miktarlarda gelmesi yeterlidir. Saat başı 17 dolar olan bir işte, on saatlik bir değişiklik maaş çekine 170 dolar ekler ya da çıkarır. Rapora göre, bu büyüklükte dalgalanmalar yaşayan tahmini 2,4 milyon işçi düşünüldüğünde, beklenen ücretlerde her hafta yaklaşık 400 milyon dolar kayıyor, bu da yılda 20 milyar dolardan fazla.
Bu, İşgücü Ekonomisi çalışanlarının %61'inin anketten önceki 90 gün içinde program değişikliklerinden en az bir mali sonuç yaşadığını açıklıyor. Dörtte biri faturasını geç ödedi veya hiç ödemedi, beşte biri beklenmedik şekilde borç aldı veya birikimlerinden para çekti.
Endeksi inceleyin: Program Şoku: İstikrarsız Saatler Maaş Çeklerini Nasıl Tahmin Oyununa Çeviriyor
Saati 20 dolar olan ancak belirsiz saatler sunan bir iş, düzenli bir haftalık programla saat başına 18 dolar veren bir işten daha az pratik değer üretebilir. Düşük ücretli iş, ulaşım düzenlemeyi, çocuk bakımını koordine etmeyi, ikinci bir işi sürdürmeyi ve bir sonraki maaşın tekrarlanan masrafları karşılayıp karşılamayacağını belirlemeyi kolaylaştırabilir.
Bu, saatlik bir işin etkili değerinin giderek daha fazla ücret, beklenen saatler, önceden bildirim, program değişkenliği ve iptallere karşı korumayı içeren bir paket olarak ifade edilmesi gerektiği anlamına geliyor. Bugün, çalışanlar bu maliyetin çoğunu öngörülemeyen maaş çekleri ve bozulan kişisel yükümlülükler aracılığıyla üstleniyor.
Önümüzdeki beş yıl içinde rekabet baskısı, düzenlemeler ve daha iyi işgücü verileri bu maliyetin bir kısmını işverenlere aktarmaya başlayabilir. Bu piyasada program kontrolü yumuşak bir kültürel ayrıcalık gibi görünmeyecek. Tazminat gibi görünecek.
PYMNTS Intelligence'da, işletmelerin değişen müşteri beklentileri, daha bağlantılı bir ekonomi ve hedeflere ulaşmak için gereken stratejik değişimler hakkında akıllı, veri odaklı tartışmaları besleyen içgörüler keşfetmesine yardımcı oluyoruz. Titiz araştırma yöntemleri ve nesnel kaliteye sarsılmaz bağlılıkla, işinizi büyütmek için güvenilir veriler sunuyoruz. Ortağımız olarak, doktoralı kişiler, araştırmacılar, veri analistleri, sayı kırıcılar, konu uzmanları ve editör uzmanlarından oluşan çeşitli ekibimize erişebileceksiniz.
