Shell, küçük bir elektrikli şehir aracı piyasaya sürmeyi planlamıyor ancak Triple 10 Challenge Concept aracıyla göz dolduruyor. Bu konsept, son derece hızlı şarj olabiliyor, yüksek verimlilik sunuyor ve bugünün Avrupa elektrikli araçlarına kıyasla karbon ayak izini yarı yarıya azaltmayı vaat ediyor. Fakat asıl önemli yenilik, aracı çalıştıran sıvıda saklı.
Bu tek seferlik çalışmadaki büyük yenilik, batarya soğutma sisteminde yatıyor. Sistem, diğer elektrikli araçlardan tamamen farklı bir prensipte çalışıyor. Çoğu elektrikli araçta batarya hücreleri dolaylı olarak soğutulurken, Shell'in konseptinde kullanılan özel soğutucu sıvı, yüksek voltajlı bileşenlerle güvenle temas edebiliyor. Bu sayede batarya hücreleri doğrudan sıvıya daldırılıyor ve ısı çok daha hızlı ve verimli bir şekilde uzaklaştırılıyor.
Gelişmiş ısı tahliyesi, hücre sıcaklığı üzerinde daha iyi kontrol sağlıyor. Bu özellikle hızlı şarj sırasında büyük avantaj sunuyor; zira normalde hücreler ısındığında şarj gücü düşürülüyor. Sistem, motor ve elektronik aksamdan da ısıyı alan tek devreli bir yapıya sahip. Bu, soğutma sisteminin karmaşıklığını azaltırken aracı daha hafif ve ucuz hale getiriyor, sonuçta verimliliği artırıyor.
Shell, aracın kapasitesi ve kimyası açıklanmayan bataryasının 175 kW'lık bir şarj cihazıyla 10 dakikadan kısa sürede yüzde 10'dan yüzde 80'e şarj olabildiğini söylüyor. Dakikada 25 kilometre menzil kazandıran araç, aynı güçte şarj olan diğer elektrikli araçların ortalama 13 km/dk performansını geride bırakıyor. Ayrıca iddia edilen verimlilik değeri 10 km/kWh. Shell, bu rakamın günümüzdeki birçok EV'ye göre yüzde 30 daha iyi olduğunu belirtiyor.
Petrol devinin bu aracı veya herhangi bir elektrikli aracı üretme planı yok. Asıl hedef, batarya soğutma teknolojisini otomobil üreticilerine satmak ve böylece sistemin çalışması için gerekli olan Shell Recharge termal sıvısını da onlara pazarlamak. Shell, daha önceki bir basın açıklamasında bu sıvıyı güçlü moleküler bağlara sahip, doğal gazdan elde edilen yüzde 99,5 saflıkta bir baz yağ olarak tanımlamıştı. Firma şimdi bu sıvıya 'dielektrik sıvı' adını veriyor; yani elektrik iletmiyor, bu sayede yüksek voltajlı bileşenler güvenle içine daldırılabiliyor. Su-glikol bazlı klasik soğutucularda bu mümkün değil, çünkü canlı parçalara temas ettiğinde bataryayı soğutmak şöyle dursun, hasara ve yangına yol açıyor.
Susuz soğutucular daha önce de vardı, genelde glikol bazlıydı ancak klasik otomobiller ve motor sporları için niş bir üründü. İçten yanmalı motorlarda kolay kaynamaması, basınç oluşturmaması, korozyonu azaltması ve sıcak noktaları önlemesi gibi avantajları olsa da pahalıydı ve ısı transferinde su bazlı soğutucular kadar iyi değildi.
