Ödeme ve perakende sektörleri, ajan tabanlı ticaret konusunda yanlış soruyu soruyor. Asıl mesele, bir yapay zeka ajanının kendi başına bir satın alma işlemini tamamlayıp tamamlayamayacağı değil; çünkü pek çok ajan bunu zaten yapabiliyor. Asıl soru, mağazaların baştan itibaren buna izin verip vermeyeceği.
PYMNTS Intelligence ve Visa Acceptance Solutions iş birliğiyle hazırlanan "Küresel Dijital Alışveriş Endeksi: Ajan Tabanlı Ticaret Derinlemesine Analizi" raporuna göre, mağazaların yüzde 46'sı fiyatlandırma ve müşterinin ödediği son fiyat konusunu ajanlara devretmeye en isteksiz oldukları alan olarak belirtiyor. Bu yılın başlarında ABD, Brezilya ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde 1.185 mağaza, 5.241 tüketici ve 150 alıcıyla yapılan ankara dayanan raporda, dolandırıcılık, anlaşmazlıklar ve sorumluluk konuları yüzde 42 ile bunu yakından takip ediyor. Mağazaların yüzde 41'i ise ajanların müşterileri rakip mağazalara yönlendirmesi konusunda kesin bir sınır çiziyor.
Rapor, mağazaların yapay zeka ticaret kullanım alanlarını, yapay zeka ajanı kararlar almaya başladığında ekonomik faydayı kimin elde ettiği ve riski kimin üstlendiğine göre sınıflandırdığını ortaya koyuyor. Bu durum, ajan tabanlı yapay zekayı önceki ticaret otomasyonu dalgalarından ayırıyor.
Mağazalar Yapay Zeka İçin Ekonomik Kontrolde Kırmızı Çizgiyi Çiziyor
Tüketiciler, mağazalar hazır olsun ya da olmasın, yapay zekayı zaten bir ticaret kanalına dönüştürdü. Çevrimiçi alışveriş yapanların yüzde 48'i, en son satın alma işlemlerini araştırırken yapay zekadan faydalandı. Öte yandan, mağazaların yalnızca yüzde 23'ü yapay zeka kaynaklı trafiği ve ardından gelen satın alma işlemlerini net bir şekilde tespit edebiliyor. Ajanların okuyabileceği yapılandırılmış ürün verisine sahip olanların oranı ise sadece yüzde 15 seviyesinde.
Bu açık, mağazaları ödeme süreçlerini otomatikleştirmek için harekete geçirmiş değil. Kişiselleştirilmiş teklifler ve sadakat programları, en yüksek öncelikli yatırımları arasında yer alıyor. Mağazaların yüzde 31'i bir yıl içinde, yüzde 62'si ise iki yıl içinde bu alanlara yatırım yapmayı planlıyor. Otomatik arama, kurala dayalı yeniden sipariş ve müşterinin belirttiği tercihler etrafında şekillenen siparişler de bunları yakından takip ediyor.
Ajanlar Satıcıya Karşı Bir Müzakere Katmanı Haline Geliyor
Optimizasyon satıcıya karşı çalışmaya başladığında, ajan tabanlı ticaret çok daha karmaşık bir hal alıyor. Ajan, basitçe başka bir dönüşüm aracı değil. Mağaza ile müşteri arasında yeni bir müzakere katmanına dönüşebiliyor. Geleneksel kişiselleştirme, mağazanın kendi hunisini optimize etmesine yardımcı oluyordu. Oysa otonom bir satın alma ajanı, daha ucuz bir satıcı bularak, teşvikleri birleştirerek, ödeme yöntemlerini değiştirerek veya mağazayı tamamen terk ederek doğrudan tüketicinin ekonomisini optimize edebilir.
İşte bu yüzden, yapay zeka işlemin kendisine yaklaştıkça kısa vadeli yatırımlar azalıyor. Mağazaların yüzde 31'i bir yıl içinde otomatik ürün arama ve karşılaştırma için yatırım yapmayı planlarken, bu oran bir tüketici adına ödeme işlemini tamamlamak için yüzde 26'da kalıyor. Çoklu mağaza paketleme, otonom ödeme veya anlaşmazlık yönetimi gibi yetenekleri ise mağazaların neredeyse yarısı "daha sonra veya asla" kategorisine yerleştiriyor.
Tüketiciler Yapay Zekaya Görev Görev Yetki Veriyor
Tüketiciler de sınırlarını tam olarak aynı yere çiziyor. Tüketicilerin yüzde 56'sı ajanların ürün aramasına ve karşılaştırmasına izin verirken, kayıtlı ödeme bilgilerine erişim izni verme konusunda rahat olanların oranı sadece yüzde 35. Ortadaki temel model "yapay zeka açık" veya "yapay zeka kapalı" şeklinde değil. Tüketiciler, yetkiyi görev görev dağıtıyor.
Ajan tabanlı perakendede kazananlar, yapay zekaya en fazla özerkliği tanıyan şirketler olmayabilir. Kazananlar, özerkliğin ne zaman ekonomik olarak faydalı olduğuna, insan onayının ne zaman değerli olduğuna ve ajanın neden söz hakkı olmadığına karar vermek için en iyi sistemi kuranlar olabilir.
