Kart değiştirenlerin yüzde 58'i yeni ana kart olarak zaten sahip olduğu bir kartı seçti.
Kart değiştirenlerin yüzde 71'i yeni ana kartını bir ay içinde belirledi.
Kart değiştirenlerin yüzde 78'i en fazla iki kartı ciddi şekilde değerlendirdi.
Kredi kartı verenleri müşteriyi kaybetmeden harcamasını kaybedebiliyor.
Son iki yılda ana kredi kartını değiştiren tüketiciler arasında yüzde 58'i yeni ana kart olarak elinde bulunan bir kartı kullandı. Sadece yüzde 42'si bu amaçla yeni bir kart edindi. Bu bulgu Elan iş birliğiyle hazırlanan PYMNTS Intelligence raporu "The Switching Trigger"da yer alıyor.
Yeni kart teklifleri işlem hacmi tehdidinin sadece bir parçası. Birkaç açık kartı olan tüketici başvuru yapmadan veya hesap kapatmadan harcamalarını bir verenden diğerine kaydırabiliyor. Kart kullanımının azalması tek başına önemli bir sinyal. Hesap açık kalırken başka bir kart daha önce ana karta giden alışverişler, değişim ücreti ve potansiyel olarak devreden bakiyeyi alabiliyor.
Bu kararı veren kart sahipleri çok sayıda. Yaklaşık 78 milyon ABD yetişkini, yani kredi kartı sahiplerinin yüzde 36'sı son 24 ay içinde en az bir kez ana kartını değiştirdi. 52 milyon kişi bunu birden fazla kez yaptı. Bu durum, verenlerin hesap kaybetmeden de işlemler için rekabetle karşılaşabileceğini gösteriyor.
Karar Hızlı Olabiliyor
Kart değiştirenler genellikle aylar süren, geniş bir kart yelpazesinde arama yapmıyor.
Yüzde 17'si bir haftadan kısa sürede karar verdi, yüzde 29'u bir ila iki hafta, yüzde 25'i üç ila dört hafta harcadı. Toplamda yüzde 71'i yeni ana kartını bir ay içinde seçti.
Değerlendirme setleri de küçük kaldı. Yüzde 38'i sadece sonunda seçtiği kartı değerlendirdi. Bir diğer yüzde 40'ı bunu yalnızca bir alternatifle karşılaştırdı; yani yüzde 78'i en fazla iki kartı ciddi şekilde düşündü.
Mevcut bir kartın, potansiyel bir verene göre yerleşik bir avantajı var: Tüketici zaten kartın erişimine sahip.
Kartın daha sık kullanılmasını sağlayan şey kısmen ürünün ekonomisi. Kart değiştirenler arasında yüzde 38'i daha iyi devam eden ödül oranını, yüzde 36'sı daha yüksek kullanılabilir kredi limitini tercih sebebi olarak gösterdi. Yüzde 30'u hoş geldin bonusuna, yüzde 26'sı daha iyi seyahat avantajlarına, yüzde 24'ü daha iyi mobil veya dijital deneyime işaret etti.
İkincil konumda bir kartı olan bir veren için bu bulgular, mevcut müşterinin harcamasından daha fazlasını yakalama fırsatı gösteriyor. Şu anda birincil konumda olan veren için ise harcamanın ne kadar kolay başka yere kayabileceği ortaya çıkıyor.
Sohbet Olmadan Harcama Kaybı
Verenler müşterilerden doğrudan pek az uyarı alabiliyor.
Kart değiştirenlerin yüzde 46'sı ana kartını değiştirmeden önce önceki verenle hiçbir temas kurmadı. Bir diğer yüzde 37'si kendisi temas başlattı ancak yüzde 20'si gelen teklifin yeterli olmadığını, yüzde 17'si teklif veya çözüm almadığını söyledi. Sadece yüzde 17'si vereninin teması başlattığını belirtti.
Verenlerin yaptığı elde tutma teklifleri, kart değiştirenlerin işlerini tutabileceklerini söyledikleriyle farklılaştı. Elde tutma girişimi alan 335 kart değiştirenin yüzde 32'sine ücret muafiyeti veya indirimi, yüzde 31'ine ekstre kredisi veya nakit iadesi sunuldu. Tüm kart değiştirenler arasında işlerini tutabilecek şeyler sorulduğunda en çok belirtilenler yüzde 25 ile anlamlı sadakat veya elde tutma bonusu, yüzde 24 ile daha yüksek kredi limiti ve yüzde 23 ile eşleşmiş veya iyileştirilmiş ödül oranı oldu.
Bu durum verenleri harcama için iki cephede rekabet etmeye bırakıyor. Müşterilerin en çok kullandığı kartı savunmak zorundalar ve ikincil kart sahiplerine bu ürünleri öne taşıma nedenleri sunmak zorundalar. Hesap açma mücadelesi çok dikkat çekiyor. Kart değiştirenlerin yüzde 58'i için ise kazanan kart zaten açıktı.
